Teatr Polskiego Radia – instytucja działająca w ramach Polskiego Radia, która zajmuje się produkcją i emisją słuchowisk będących adaptacjami utworów scenicznych.
Spis treści |
Pierwszym słuchowiskiem w historii Teatru Polskiego Radia była nadana na żywo Warszawianka Stanisława Wyspiańskiego[1]. Reżyserem tej adaptacji był Alojzy Kaszyna – ówczesny kierownik programowy. Premiera miała miejsce 29 listopada 1925 roku.
Słuchowiska teatralne emitowane są najczęściej w Programie 1 i Programie 2 (audycja „Wieczór ze słuchowiskiem”), rzadziej w Programie 3 Polskiego Radia.
Od 1988 roku Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia przyznaje corocznie Wielki Splendor − nagrodę dla aktora/aktorki „za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce”[2][3]. Okazjonalnie przyznawany jest też Honorowy Wielki Splendor za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie reżyserii, pisarstwa radiowego lub kompozycji muzycznej[3].
Od 2001 w Sopocie odbywa się Festiwal Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”, podczas którego prezentowane są najlepsze słuchowiska oraz spektakle telewizyjne. Podczas festiwalu przyznawana jest Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji[4].
Od 2010 Teatr Polskiego Radia wraz z Programem I wręcza nagrody: Arete za debiut aktorski oraz Don Kichot za debiut reżyserski[5].
19 września 2011 Teatr Polskiego Radia został laureatem Kuźni Mistrzów Mowy Polskiej. Nagrodę odebrał Janusz Kukuła – dyrektor i główny reżyser Teatru Polskiego Radia[5][6].
Teatr Polskiego Radia jest także laureatem nagród międzynarodowych, m.in. kilkakrotnie nagrody Prix Italia w kategorii programów radiowych[7]. Słuchowiska TPR zostały wyróżnione także na innych międzynarodowych festiwalach sztuki radiowej[7]:
