Widget
Podziel się:

Temperatura Curie


Temperatura Curie (oznaczana TC) − temperatura, powyżej której ferromagnetyk gwałtownie traci swoje właściwości magnetyczne i staje się paramagnetykiem, zjawisko to wynika ze zmiany fazy ciała stałego. Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Piotra Curie, męża Marii Skłodowskiej-Curie.

W temperaturze niższej od temperatury Curie dipole magnetyczne atomów lub cząsteczek ustawiane są przez wiązania chemiczne w jednym kierunku tworząc domeny ferromagnetyczne. W temperaturze powyżej temperatury Curie drgania cieplne sieci krystalicznej niszczą ustawienia dipoli magnetycznych, dipole wykonują drgania.

Poprzez analogię do ferromagnetyków, w ferroplastykach temperatura zaniku własności ferroplastycznych też jest nazywana temperaturą Curie.

Temperatury Curie wybranych substancji w kelwinach[potrzebne źródło]:

SubstancjaTemperatura (K)
Fe1043
Co1388
Ni627
Gd292
Dy88
MnAs318
MnBi670
MnSb587
SubstancjaTemperatura (K)
MnOFe2O3573
FeOFe2O3858
NiOFe2O3858
CuOFe2O3728
MgOFe2O3713
Y3Fe5O12560
CrO2386
EuO69,3[1]
SubstancjaTemperatura (K)
EuS16.5
CrBr337
Au2MnAl200
Cu2MnAl630
Cu2MnIn500
GdCl32,2
Fe2B1015
MnB578

Przypisy

  1. Avinoam Kornblit,Guenter Ahlers, Heat capacity of EuO near the Curie temperature, Phys. Rev. B 11, 1975, s. 2678-2688

[edytuj] Zobacz też


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne