| Święta | |
| Teresa z Lisieux (OCD) | |
| Marie Françoise Thérèse Martin | |
| zakonnica doktor Kościoła | |
.jpg) Teresa od Dzieciątka Jezus (lipiec 1896) | |
| Data urodzenia | 2 stycznia 1873 Alençon |
| Data śmierci | 30 września 1897 Lisieux |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 29 kwietnia 1923 przez Piusa XI |
| Data kanonizacji | 17 maja 1925 przez Piusa XI |
| Wspomnienie | 1 października |
| Atrybuty | Dziecię Jezus, księga, pęk róż, pióro pisarskie |
| Patronka | misji katolickich, karmelitanek, terezjanek, chorych na AIDS, Francji |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, zwana też Mała Teresa, Mały Kwiatek; właśc. Marie Françoise Thérèse Martin (ur. 2 stycznia 1873 w Alençon, Francja, zm. 30 września 1897 w Lisieux) – francuska karmelitanka bosa, dziewica i święta Kościoła katolickiego oraz doktor Kościoła.
Spis treści |
Teresa Martin urodziła się jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guerin i Ludwika Martin. Jej ojciec był zegarmistrzem, matka zaś koronkarką. Rodzice byli pobożnymi ludźmi. Ludwik miał zostać mnichem, lecz z powodu braku znajomości języka łacińskiego nie został przyjęty do zakonu. Zelia chciała wstąpić do zakonu Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo, ale jej kandydatura została odrzucona ze względu na problemy z oddychaniem i nawracające bóle głowy. Ludwik i Zelia poznali się w 1858, a trzy miesiące później wzięli ślub[1]. Mieli dziewięcioro dzieci, z których tylko pięć córek - Marie, Pauline, Leonie, Céline i Thérèse - dożyło wieku dorosłego.
Biznes koronkarski Zelii był na tyle dochodowy, że Louis sprzedał swój sklep zegarmistrzowski siostrzeńcowi i zaczął współpracować ze swoją żoną. Zelia zmarła na raka piersi w 1877, kiedy Teresa miała zaledwie cztery lata. W listopadzie jej ojciec sprzedał warsztat koronkarski i przeniósł się do Lisieux w Normandii, gdzie mieszkał brat Zelii, Izydor Guérin, z zawodu farmaceuta.
Gdy Teresa skończyła osiem lat, rozpoczęła naukę w szkole klasztornej sióstr benedyktynek. Rok później jej siostra Paulina, z którą była zżyta, wstąpiła do klasztoru karmelitanek w Lisieux. Także Teresa chciała być członkinią tego zgromadzenia, ale z powodu młodego wieku jej kandydatura została odrzucona. W czternastym roku życia, gdy jej kolejna siostra Maria wstąpiła do tego samego zgromadzenia, ponownie starała się wstąpić do Karmelu i znowu nie została przyjęta. Następnie razem z ojcem odbyła pielgrzymkę do Rzymu, gdzie podczas audiencji generalnej poprosiła papieża Leona XIII, aby ten wprowadził ją do zakonu w piętnastym roku życia. Na jej prośbę papież powiedział: "Cóż, moje dziecko, rób to, co powiedzą przełożeni".
9 kwietnia 1888 wstąpiła do Karmelu w Lisieux, przyjmując imię Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza. Rok później, 10 stycznia rozpoczęła nowicjat. W ceremonii obłóczyn uczestniczył jej ojciec. 8 września 1890 złożyła śluby zakonne. Rok później odkryła "małą drogę dziecięctwa duchowego". Pragnęła, by jej życie stało się aktem doskonałej miłości, a cierpienie możliwością jej pogłębienia i wykazania. W lutym 1893 została mistrzynią nowicjatu. 29 lipca 1894, po kilku latach walki z chorobą psychiczną, zmarł jej ojciec.
Pod koniec 1894 matka Agnieszka od Jezusa (będąca jednocześnie jej rodzoną starszą siostrą Pauliną) poprosiła ją, by spisała wspomnienia z dzieciństwa (rękopis "A"). W następnym roku Teresa została duchową siostrą kleryka, który przygotowywał się do misji. Pierwszy rękopis "A", wraz z jej kolejnymi rękopisami "B" (spontaniczny list do Jezusa, wyrażający głęboką miłość Świętej) i "C" (opisujący życie zakonne Świętej) opublikowane po jej śmierci, stanowią autobiografię.
Autobiografia św. Teresy, zatytułowana później Dzieje duszy, należy do klasyki karmelitańskiej.
Rankiem w Wielki Piątek 1896 r. pojawił się pierwszy krwotok z płuc, objaw zaawansowanej gruźlicy. Z powodu choroby nie mogła skorzystać z zaproszenia do ośrodka karmelitańskich misjonarzy w ówczesnych Francuskich Indochinach, gdzie miała wyjechać tworzyć nowy Karmel w Hanoi. W lipcu 1897 została przeniesiona do klasztornego szpitala, gdzie zmarła 30 września w wieku 24 lat. Została pochowana w Bazylice Świętej Teresy w Lisieux.
29 kwietnia 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, a 17 maja 1925 dokonał jej kanonizacji, nazywając ją jednocześnie gwiazdą swojego pontyfikatu.
Z kolei 19 października 1997, w setną rocznicę jej śmierci, papież Jan Paweł II nadał jej tytuł doktora Kościoła powszechnego. Warto zauważyć, ze św. Teresa jest najmłodszym doktorem Kościoła w historii, a także 3. kobietą, której przyznano ten tytuł (obok św. Teresy z Avili i św. Katarzyny ze Sieny).
Od 14 grudnia 1927 jest główną patronką misji katolickich (obok św. Franciszka Ksawerego).
W roku 1944 Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok św. Joanny d'Arc, patronką Francji.
Jest również patronką zakonów: karmelitanek, terezjanek (Zgromadzenia Sióstr świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, CST).
W Polsce patronuje archidiecezji łódzkiej[2]. Patronuje również chorym na AIDS.
W 1927 roku jej święto zostało ustanowione na 3 października[3]. W 1969 papież Paweł VI przeniósł wspomnienie na 1 października, dzień po rocznicy śmierci świętej[4].
W ikonografii św. Teresa przedstawiana jest na podstawie autentycznych fotografii.
Jej atrybutami są: Dziecię Jezus, księga, pęk róż, pióro pisarskie[2].
Relikwie świętej peregrynują po całym świecie. W 2005 roku, od 1 maja do 15 sierpnia, były w Polsce.
11 lipca 1954 konsekrowano bazylikę w rodzinnym mieście św. Teresy. Pierwotnie bazylika została poświęcona w 1937 przez kardynała Pacelli, późniejszego papieża Piusa XII. W świątyni znajduje się cztery tysiące miejsc siedzących. Do Lisieux rocznie pielgrzymuje ponad dwa miliony ludzi[5].
Zobacz też kategorie: Parafie pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Świątynie pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
| ||||||||||||||||||||
