Widget
Podziel się:

Terier walijski


Terier walijski
Welsh Terrier.JPG
Terier walijski
Inne nazwyWelsh terrier
Kraj patronackiWielka Brytania
Kraj pochodzeniaWalia
Wymiary
Wysokość39 cm
Masa9 – 9,5 kg
Klasyfikacja
FCIGrupa III, Sekcja 1,
nr wzorca 78
AKCTerriers
ANKCGrupa 2 – Terriers
CKCGrupa 4 – Terriers
KC(UK)Terriers
NZKCTerriers
UKCGrupa 7 – Terriers
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Terier walijski – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty[1].

Spis treści

[edytuj] Rys historyczny

Terier walijski jest spokrewniony z Lakeland Terrierem. Z wyglądu przypomina airedale terriera, ale jest to starsza rasa. Wywodzi się prawdopodobnie od foksteriera i nieistniejącego już black and tan terriera. Zanim zaczął pełnić rolę psa do towarzystwa, terier walijski pomagał w czasie polowania wypłaszać lisy z nor. Współcześnie także się sprawdza jako pies myśliwski.

[edytuj] Użytkowość

Pies myśliwski do polowań na lisy, które miał za zadanie wypłaszać z nor. Brał i bierze nadal udział w polowaniach na dziki (w sforze). Współcześnie hodowany także jako pies towarzyszący.

[edytuj] Zachowanie i charakter

W porównaniu do lakeland teriera bardziej towarzyski i mniej zaczepny, łatwiejszy do prowadzenia, spokojniejszy. Skore są do zabawy i bardzo wesołe, rzadko bojaźliwe, z reguły pewne siebie. Ze względu na wrodzony upór wobec innych członków rodziny, należy wychowywać go konsekwentnie i odpowiedzialnie. Dobrze znoszą podróże i nie obawiają się nowych miejsc. Silnie związane ze swoim terytorium, którego konsekwentnie bronią. jest skłonny do dominacji wobec innych zwierząt.

[edytuj] Wygląd

Głowa teriera walijskiego

[edytuj] Budowa

Ogon kopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem.
Ogon niekopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem. Pasuje do całej sylwetki psa.
  • Uszy w kształcie litery V, zawinięte do przodu, mocno przylegające do policzków.
  • Stop słabo zaznaczony.
  • Oczy ciemnobrązowe, głęboko osadzone, o żywym spojrzeniu.

[edytuj] Szata i umaszczenie

  • Szata jest obfita, twarda, szorstka i gęsta. Na tułowiu okrycie szorstkie z obfitym podszerstkiem, na łapach i kufie sierść jest dłuższa i bardziej miękka.
  • Maść może być czaprakowata, czarna podpalana lub szaropłowa z podpalaniem.

[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja

Istnieje konieczność zapewnienia dostatecznej porcji ruchu, nadaje się do trzymania w domu. Wymaga trymowania szorstkiej sierści (co najmniej 4 razy w roku). Podatny jest również na uczulenia skórne.

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 102. 

[edytuj] Bibliografia

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne