Termografia to proces obrazowania w paśmie średniej podczerwieni (długości fali od ok. 0,9 do 14 μm). Pozwala on na rejestrację promieniowania cieplnego emitowanego przez ciała fizyczne w przedziale temperatur spotykanych w warunkach codziennych, bez konieczności oświetlania ich zewnętrznym źródłem światła; oraz, dodatkowo, na dokładny pomiar temperatury tych obiektów.
Termografia wykorzystywana jest między innymi w zastosowaniach naukowych, medycznych, policyjnych, wojskowych, przy diagnostyce urządzeń mechanicznych, obwodów elektrycznych i budynków.
Termografia obecnie uważana jest za najbardziej atrakcyjną metodę pomiaru temperatury na odległość.
Spis treści |
 | Ten artykuł od 2011-06 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Wykorzystanie technik termograficznych jest niemal nieograniczone i obejmuje:
Termoratownictwo to autorski otwarty program o charakterze naukowym mający na celu opracowanie teoretyczne i praktyczne zagadnień związanych z zastosowaniem sprzętu termograficznego w ratownictwie, pożarnictwie, obszarze bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz w zarządzaniu kryzysowym. Nadrzędnym celem programu jest edukacja i szkolenia w zakresie praktycznego zastosowania i właściwego doboru urządzeń termograficznych do charakteru prowadzonych działań. Szkolenia dedykowane są dla wszystkich służb ratowniczych i porządkowych.
Program przygotowany i prowadzony jest przez zespól pod kierownictwem mgr inż. Dariusza Dajka (pracownia badań i analiz termograficznych Termoenergia) i mgr Krzysztofa Jakucy specjalista ds. ratownictwa i ewakuacji.
Prace nad programem trwają od 2008 roku a pierwsze praktyczne zastosowanie urządzeń termograficznych w procesach ratowniczych odbyło się podczas manewrów w tunelach warszawskiego metra.
Pierwszym branżowym partnerem programu była Grupa Ratownictwa Specjalnego s12 Ochotniczej Straży Pożarnej w Ursusie.
Miało ono miejsce w maju 2010 roku podczas działań przeciwpowodziowych prowadzonych w Warszawie na rzece Wiśle. Operator kamery dokonał wówczas kilkunastu pomiarów termograficznych budowli hydrotechnicznych, tj. wałów przeciwpowodziowych, nasypów drogowych, obudowy tunelu drogowego oraz prowadził analizę ścian przejść podziemnych. Monitorował również, pod kątem bezpieczeństwa, ratowników i wolontariuszy pracujących na wałach w godzinach nocnych, z uwagi na możliwość przedarcia się wody przez wały wiślane lub zabrania przez nurt pracujących ludzi.
W ramach programu "Termoratownictwo" kamery termograficzne wraz z operatorami pozostawali w ciągłej gotowości do wparcia działań ratowniczych i ewakuacyjnych przez cały okres przejścia fali kulminacyjnej przez m.st. Warszawę.
