 | Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem System mandatowy Ligi Narodów. |
Terytoria mandatowe – terytoria (kolonie) odebrane po I wojnie światowej Niemcom i Turcji i powierzone, uchwałą Ligi Narodów, do administracji państwom zwycięskiej Ententy: Wielkiej Brytanii, Francji lub Belgii, a także Japonii, Australii i Związkowi Południowej Afryki. Państwa te nazywane były "mandatariuszami".
Terytoria mandatowe były podzielone na trzy kategorie:
Po II wojnie światowej terytoria mandatowe przekształcono w terytoria powiernicze ONZ. Jedynie Afryka Południowo-Zachodnia pozostała formalnie terytorium mandatowym, gdyż Związek Południowej Afryki zaanaketował ją i nie oddał pod powiernictwo ONZ. Pomimo wielu uchwał Zgromadzenia Ogólnego ONZ RPA nie opuściło tego terytorium aż do roku 1990 – wtedy terytorium to ogłosiło niepodległość i znane jest jako Namibia.
Spis treści |
Wielka Brytania; 10 sierpnia 1920 - 3 października 1932) Wielka Brytania; 25 kwietnia 1920 - 14 maja 1948)
Francja; 29 września 1923 - 1 stycznia 1943) Wielka Brytania; 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946) Francja; 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946)
Belgia; 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946) Wielka Brytania; 20 lipca 1922 - 11 grudnia 1946) Wielka Brytania; 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946) Francja; 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946)
Związek Południowej Afryki; 1920-1966)
Japonia; 1920 - 18 lipca 1947)
Australia; 17 grudnia 1920 - 1 listopada 1947) Australia; 17 grudnia 1920 - 8 grudnia 1946)
Nowa Zelandia; 17 grudnia 1920 - 25 stycznia 1947)
