| The Human League | |
The Human League w 2007 roku. | |
| Rok założenia | 1977 |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | synth pop, electropop, new romantic, nowa fala |
| Aktywność | od 1977 |
| Wytwórnia płytowa | Virgin Records i in. |
| Powiązania | Heaven 17 |
| Obecni członkowie | |
| Philip Oakey Susan Ann Sulley Joanne Catherall | |
| Byli członkowie | |
| Martyn Ware Ian Craig Marsh Philip Adrian Wright Ian Burden Jo Callis | |
| Instrument | |
| syntezator | |
| Strona internetowa | |
The Human League – brytyjski zespół muzyczny tworzący muzykę nurtu synth pop i new romantic, założony w 1977 roku. Jest to jedna z najpopularniejszych i najbardziej innowacyjnych brytyjskich grup początku lat 80.. Ma na swoim koncie ponad 20 milionów sprzedanych płyt[1]. Twórczość The Human League wywarła duży wpływ na oblicze muzyki lat 80., była także inspiracją dla takich zespołów jak Culture Club czy Soft Cell.
Spis treści |
Pierwszy singel zespołu, "Being Boiled", ukazał się w 1978 roku, a pierwszy longplay, Reproduction, został wydany rok później. Z tego albumu pochodził utwór "Empire State Human", który dostał się na brytyjską listę singli. Kolejna płyta ukazała się w 1980 roku i została zatytułowana Travelogue. Dotarła ona do 16. miejsca na liście sprzedaży w Wielkiej Brytanii[2]. Mimo tego zespół wciąż nie mógł zdobyć szerszej popularności. Większość singli okazywała się klęskami komercyjnymi i na początku lat 80. grupa popadła w kłopoty finansowe. Ian Craig Marsh i Martyn Ware opuścili zespół i założyli nową grupę Heaven 17.
Dużą międzynarodową popularność przyniosła grupie wydana w 1981 roku płyta Dare, na której znalazły się cztery wielkie przeboje: "Don't You Want Me" (największy hit zespołu - numer 1 zarówno w USA jak i w Wielkiej Brytanii), "Love Action", "Open Your Heart" oraz "The Sound of the Crowd". Album ten nie tylko zajął czołowe miejsca na listach sprzedaży, ale i zebrał pozytywne opinie od krytyków, którzy chwalili płytę za awangardowość. Następnie zespół wydał dwa minialbumy: kolekcję remiksów Love and Dancing w 1982 roku (jako The League Unlimited Orchestra) oraz Fascination! w 1983 z wielkim hitem "(Keep Feeling) Fascination".
Kolejna płyta długogrająca ukazała się w 1984 roku i została zatytułowana Hysteria. Nie zdobyła ona takiej popularności jak Dare, choć trzy single z niej pochodzące osiągnęły sukces na brytyjskich listach przebojów (m.in. "The Lebanon" i "Louise"). Piąty studyjny album, zatytułowany Crash, ukazał się w 1986 roku. Dotarł on do pierwszej dziesiątki na brytyjskiej liście albumów, a w Stanach Zjednoczonych sprzedawał się o wiele lepiej niż Hysteria. Pierwszy singel, "Human", dotarł do 1. miejsca w USA, stając się jednym z największych przebojów grupy. Dwa lata później w sprzedaży ukazała się pierwsza kompilacja hitów The Human League, Greatest Hits.
W 1990 roku wydana została kolejna płyta, Romantic?, która jednak okazała się porażką komercyjną. Oceny krytyków były również negatywne i w rezultacie kontrakt zespołu z wytwórnią Virgin Records został zawieszony. W roku 1995 powstał longplay Octopus, który odniósł spory sukces, a singel "Tell Me When" dotarł do Top 10 w Wielkiej Brytanii. W 2001 roku światło dzienne ujrzał album Secrets. Promowały go dwa single - pierwszy z nich, "All I Ever Wanted" dotarł do miejsca 47. w Wielkiej Brytanii. W grudniu 2010 grupa wyruszyła w brytyjską trasę koncertową. Dziewiąta płyta The Human League, pt. Credo, miała swoją premierę w marcu 2011, a promowały ją single "Night People" i "Never Let Me Go".
[edytuj] Albumy
| [edytuj] Single
|