| The Legendary Pink Dots | |
 LPD podczas koncertu na festiwalu Castle Party w Bolkowie (2007) | |
| Rok założenia | 1980 |
| Pochodzenie | Wielka Brytania, Holandia |
| Gatunek | rock alternatywny[1], rock psychodeliczny, rock progresywny |
| Wytwórnia płytowa | Beta-lactam Ring Records, Terminal Kaleidoscope, Car Crash International, Flesh Eating Ants Records, InPhaze, Play It Again Sam, ROIR, Soleilmoon |
| Obecni członkowie | |
| Edward Ka-Spel Phil Knight Erik Drost Raymond Steeg | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
The Legendary Pink Dots (LPD) – brytyjsko-holenderski zespół rockowy z kręgu rocka alternatywnego i psychodelicznego istniejący od 1980. W Polsce nazywany często Kropki lub Kropy.
Spis treści |
Zespół powstał w sierpniu 1980 w angielskim mieście Ilford. Pierwszy koncert LPD, za który zespół zainkasował całe 5 funtów, odbył się we wschodnim Londynie w październiku 1980. Po wielu zawirowaniach związanych ze zmianami w składzie, LPD wydał w 1982 pierwszą oficjalną płytę, Brighter Now. Pierwsze albumy zawierały muzykę opartą na brzmieniach elektronicznych, nawiązującą do nurtów industrial i new wave. Począwszy od płyty The Lovers zespół skierował się w kierunku brzmienia psychodelii przełomu lat 60. i 70.
Od początku podstawę sześcioosobowego składu zespołu stanowili: charyzmatyczny wokalista, kompozytor i autor tekstów, Edward Ka-Spel, oraz klawiszowiec Phil Knight używający pseudonimu The Silverman. W 1984 zespół przeniósł się do Amsterdamu i podpisał kontrakt z niezależną firmą Play It Again, Sam.
W 1988 zespół opuściło czterech muzyków, pozostali tylko Kaspel i Silverman. Dołączyli m.in. Niels Van Hoornblower (saksofony, flet, klarnet) i Bob Pistoor (gitara). W kolejnych latach LPD nagrał najpopularniejsze płyty: The Golden Age, Crushed Velvet Apocalypse i The Maria Dimension. Specjalizacją zespołu stały się długie przestrzenne improwizacje, bogate aranżacje oraz "kosmiczne" ballady (najbardziej znana: Belladonna). W 1992, po nagraniu The Maria Dimension, u Boba Pistoora wykryto nieuleczalny nowotwór. Po jego śmierci gitarzystą zespołu został Martijn De Kleer.
The Legendary Pink Dots od początku lat 90. cieszy się w Polsce statusem zespołu kultowego[2]. Do popularyzacji muzyki LPD przyczyniły się radiowe audycje Tomasza Beksińskiego, który (głównie w radiowej Trójce) prezentował kolejne płyty oraz interpretacje i własne tłumaczenia tekstów. Środkowy fragment utworu Neon Mariners z płyty Any Day Now otwierał nocne audycje Beksińskiego.
Po śmierci Tomasza Beksińskiego ukazały się w 2001 polskie edycje płyt The Legendary Pink Dots, dedykowane przez zespół dziennikarzowi. Płytom towarzyszyły nowe okładki autorstwa jego ojca, Zdzisława Beksińskiego, oraz tłumaczenia wszystkich tekstów.
Innym tłumaczem tekstów zespołu i aktywnym uczestnikiem społeczności fanów LPD był zamordowany w 1997 Michał Łysek[3]. Tomasz Beksiński twierdził, że przetłumaczony przez Michała utwór "Blasto" był rodzajem proroctwa na temat jego śmierci. Zespół na koncercie w Warszawie zadedykował Michałowi utwór "Spike".
The Legendary Pink Dots zagrał w Polsce kilkadziesiąt koncertów.
Skład zespołu (maj 2010):
