Widget
Podziel się:

The Man Who Sold the World (utwór)


The Man Who Sold the World
Utwór z repertuaru Davida Bowiego
z albumu The Man Who Sold the World
Wydany4 października 1970
Nagrywany1970
Gatunekrock
Długość3:55
TwórcaDavid Bowie
ProducentTony Visconti
WytwórniaMercury Records
Utwór po utworze
She Shook Me Cold
(7)
„The Man Who Sold the World”
(8)
The Supermen
(9)

The Man Who Sold the World (Człowiek, który sprzedał świat) – kompozycja autorstwa Davida Bowiego. Utwór ten jest tytułową piosenką z jego trzeciego albumu wydanego w Stanach Zjednoczonych w listopadzie 1970 oraz w Wielkiej Brytanii w kwietniu 1971. Piosenka była w późniejszych latach wykonywana wielokrotnie przez wielu wykonawców z czego najbardziej znane stały się wykonanie Lulu z 1974, oraz Nirvany z 1993.

Sam utwór tak jak pozostałe utwory z tego albumu, jest przyrównywano do utworów z gatunku horror/fantasy znanego autora H. P. Lovecrafta[1]. W warstwie tekstowej można także zauważyć odniesienia oraz refleksje Davida Bowie na temat rozdwojenia jaźni lub też zwielokrotnienia osobowości[2] które, jak się uważa, były inspirowane przez wiersz "Antigonish" autorstwa Williama Hughesa Mearnsa[3].

Spis treści

[edytuj] Inne wydania utworu

"The Man Who Sold the World" pojawił się na stronie B-side amerykańskiej wersji singla "Space Oddity" (1972) oraz kolejny raz na stronie B singla "Life on Mars?" (1973). Od tamtego czasu piosenka ta pojawiała się wielokrotnie na licznych kompilacjach artysty.

Bowie wykonał ten utwór podczas występu w roku 1979 wraz z Klausem Nomi oraz Joeyem Ariasem w trakcie programu Saturday Night Live. Fragmenty tego wykonania można zobaczyć w filmie The Nomi Song.

Ponownie nagrana wersja tej piosenki w produkcji Briana Eno została umieszczona na stronie B wydanego w 1995 singla z piosenką "Strangers When We Meet". Ta wersja pojawia się także jako płyta dodatkowa do Outside - Version 3.

[edytuj] Singel Nirvany

Piosenka była także wykonana przez zespół grunge'owy Nirvana w czasie koncertu MTV Unplugged in New York. Nagranie w tym wykonaniu zostało wydane na singlu promocyjnym (niedostępnym w sklepach) i często gościło w notowaniach radiowych, czego przykładem może być Lista przebojów programu trzeciego gdzie piosenka ta znalazła się na pierwszym miejscu zestawienia[4].

[edytuj] Miejsca na listach przebojów singla Nirvany

RokWykonawcaSingelListaPozycja
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldSweden Airplay ChartsNo. 1
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldPoland Airplay ChartsNo. 1
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldLatvian Airplay ChartsNo. 1
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldSlovakian Airplay ChartsNo. 4
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldModern Rock Tracks (US)No. 6
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldMainstream Rock Tracks (US)No. 12
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldCanadian National Airplay ChartsNo. 22
1995NirvanaThe Man Who Sold the WorldFrench Airplay ChartsNo. 34

[edytuj] Inne wykonania

  • Lulu - Piosenka ta została zaśpiewana przez tą szkocką artystkę w roku 1974, która zaśpiewała ją prawie w stylu kabaretowym. Wydana jako singel w styczniu 1974 dotarła do trzeciego miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Sam Bowie wyprodukował tę wersję wraz z Mickiem Ronsonem podczas sesji nagraniowej do płyty "Pin Ups". Dodatkowo, w trakcie nagrywania utworu, Bowie zagrał na gitarze, saksofonie oraz zaśpiewał w chórkach. W nagraniach towarzyszyła Lulu, także pozostała część zespołu Davida Bowie.
  • Richard Barone - Utwór ten w wykonaniu amerykańskiego piosenkarza pojawił się w roku 1987 na jego albumie Cool Blue Halo. Do nagrania piosenki, użył jedynie wiolonczeli, gitary akustycznej, oraz symfonicznych instrumentów perkusyjnych. W takiej wersji utwór ten posiadał zbliżony styl do późniejszego nagrania zespołu Nirvana.
  • Midge Ure wykonał piosenkę na albumie zawierającym piosenki z filmu Party Party (1982). Ta wersja tego utworu dostępna jest także na składance największych przebojów artysty No Regrets: The Very Best of Midge Ure oraz na kompilacji która została wydana w marcu 2003 przez magazyn Uncut.
  • Simple Minds na albumie Neon Lights (2001).

Przypisy

  1. Roy Carr & Charles Shaar Murray (1981). Bowie: An Illustrated Record: p.38
  2. David Buckley (1999). Strange Fascination - David Bowie: The Definitive Story: p.100
  3. Allmusic review
  4. Archiwum Listy przebojów z dnia 28 kwietnia 1995 roku

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne