| The New Yorker | |
|---|---|
| Częstotliwość | tygodnik |
| Kraj |  Stany Zjednoczone |
| Wydawca | Condé Nast Publications (spółka córka Advance Publications) |
| Rodzaj czasopisma | społeczno-polityczny, liberalny |
| Pierwsze wydanie | 17 lutego 1925 |
| Redaktor naczelny | David Remnick |
| Średni nakład | 1 062 310 (stan na 2006)[1] egz. |
| ISSN | 0028-792X |
| Strona internetowa czasopisma | |
"The New Yorker" – amerykański tygodnik społeczno-polityczny o charakterze liberalnym i szerokiej tematyce, wydawany przez Condé Nast Publications. Ukazuje się rocznie 47 numerów, z czego pięć podwójnych.
Tygodnik zadebiutował na rynku 17 lutego 1925 roku (pierwszy numer opatrzony jest datą 21 lutego[2]), został założony przez Harolda Rossa i jego żonę Jane Grant, dziennikarkę "New York Timesa". Jego redaktorem naczelnym jest od roku 1998 David Remnick (stan na 1 stycznia 2009), jego poprzednikami byli m.in. Tina Brown, William Shawn i Harold Ross.
"The New Yorker" jest czasopismem opiniotwórczym, na jego łamach można przeczytać ambitne reportaże i komentarze dotyczące głównie życia społecznego i kulturalnego oraz politycznego, ale i na temat kultury popularnej. Poświęca się w nim także uwagę literaturze współczesnej: publikowane są opowiadania oraz recenzje literackie. Znane są także rysunki satyryczne z "New Yorkera", różnych autorów, rozmieszczane w rozmaitych miejscach w każdym numerze. Choć w recenzjach i zapowiedziach wydarzeń skupia się przeważnie na życiu kulturalnym Nowego Jorku, znajduje również licznych odbiorców i poza nim.
W czasopiśmie publikowali m.in. Ann Beattie, John Cheever, Alice Munro, Haruki Murakami, Vladimir Nabokov, John O'Hara, Philip Roth, J.D. Salinger, Irwin Shaw, John Updike, E. B. White i Richard Yates.
