| Theodor Mommsen | |
 | |
| Imiona i nazwisko | Christian Matthias Theodor Mommsen |
| Data i miejsce urodzenia | 30 listopada 1817 Garding |
| Data i miejsce śmierci | 1 listopada 1903 Charlottenburg |
| Ważne dzieła | Historia Rzymu |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Theodor Mommsen w Wikicytatach | |
Christian Matthias Theodor Mommsen (ur. 30 listopada 1817 w Garding, zm. 1 listopada 1903 w Charlottenburgu) − historyk, poeta oraz prawnik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1902.
Karierę naukową rozpoczął jako profesor prawa w Lipsku, zwolniony jako demokrata w roku 1850, został 1852 profesorem prawa rzymskiego w Zurychu, później prof. historii starożytnej w Berlinie.
W latach (1873—1882) wystąpił w parlamencie jako przeciwnik Bismarcka. Objął kierownictwo „Corpus Inscriptionum Latinarum” i redakcję części „Monumenta Germaniae Historica” („Auctores Antiquissimi”).
W 1902 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Z uzasadnienia Komitetu Noblowskiego: "Jeden z największych pisarzy historycznych".
Theodor Mommsen był również, a może przede wszystkim, prawnikiem − wybitnym znawcą prawa rzymskiego.
Jego brat August Mommsen, wnuk Wilhelm Mommsen oraz prawnukowie, Hans i Wolfgang, zgodnie z tradycją rodzinną, również zostali historykami.
Był historykiem przychylnym Hakacie i popierał działania antypolskie.
Popierał Otto von Bismarcka w jego dążeniach do zjednoczenia Niemiec, choć nie lubił ogólnie jego samego.
Najważniejsze dzieło Theodora Mommsena, za które otrzymał Nagrodę Nobla to Historia Rzymu (Römische Geschichte) obejmujące historię Rzymu do roku 46 przed Chr., (tom 1—3, (1854-1856), 9 wyd. 1902—1904, tom 5, 1885, 5 wyd. 1904, tom 4 [czasy cesarstwa] nie został wydany), odznaczające się żywością stylu i śmiałością idei, było kilkakrotnie tłumaczone (także na jęz. polski).
Inne ważne dzieła to:
Z P. Meyerem rozpoczął prace nad tłumaczeniem Codex Theodosianus (t. 1, 1905).
| |||||||
