 | Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Thierry Henry | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Thierry Daniel Henry | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1977[1] Les Ulis, Essonne, Francja  | |
| Pseudonim | Titi | |
| Pozycja | Napastnik/skrzydłowy | |
| Wzrost | 188 cm | |
| Masa ciała | 86 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | New York Red Bulls | |
| Numer | 14 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1983–1989 1989–1990 1990–1992 1992 1992–1995 | Les Ulis Palaiseau Viry-Châtillon Clairefontaine Monaco | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1994–1999 1999 1999–2007 2007–2010 2010– 2012 | Monaco Juventus Arsenal Barcelona New York Red Bulls → Arsenal (wyp.) | 105 (21) 18 (2) 254 (174) 80 (35) 37 (16) 4 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1997 1997–2010 | Francja U-21 Francja | 5 (5) 123 (51) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 19 lutego 2012. | ||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | ||
 Thierry Henry w Wikicytatach | ||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Thierry Daniel Henry (wym. [tjɛ'ʀi ɑ̃'ʀi]; 17 sierpnia 1977) – francuski piłkarz grający w New York Red Bulls.
Henry urodził się w Les Ulis, Essonne (przedmieścia Paryża), gdy na początku kariery grał w lokalnych drużynach, pokazał że stoi przed nim świetlana przyszłość. Został zauważony przez AS Monaco w 1990 r., podpisał kontrakt, gdzie zadebiutował w profesjonalnym futbolu w 1994. Dobra forma doprowadziła go do zainteresowania ze strony jednego z najbardziej utytułowanych klubów w Europie i zespołu Serie A Juventusu. Grał tam przez sezon, rozegrał 18 meczów i strzelił 3 gole. W letnim okienku transferowym sezonu 1999/00 przeszedł do potentata Premier League, Arsenalu za 10.5 miliona £.
W Arsenalu Henry wyrobił sobie nazwisko zawodnika światowej klasy. W osiem lat, Henry stał się najlepszym strzelcem w historii Arsenalu i jednym z najlepszych w Premier League, dla Arsenalu strzelił 226 goli w 370 spotkaniach. Francuz wygrał z Arsenalem: dwa razy Premier League i trzy razy FA Cups i dwa razy został nominowany do nagrody Piłkarza roku według FIFA, Trzy razy został uznany Najlepszym piłkarzem sezonu Premier League i dwa razy został laureatem Złotego Buta. Henry wraz z Arsenalem, jako kapitan dotarł do finału Ligi Mistrzów, gdzie przegrali z FC Barceloną 2-1. W lipcu 2007 r. Arsenal wytransferował go do Barcelony za kwotę 24 milionów euro. Jego pierwszym wyróżnieniem w klubie z katalonii było wygranie La Ligi w 2009, w tym roku zdobyli tak zwaną potrójną koronę czyli zwyciężyli też Ligę Mistrzów i Copa del Rey. Udało się im wygrać także Superpuchar Hiszpanii. W 2010 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do New York Red Bulls, z którym zdobył w 2011 puchar Emirates Cup.
Henry podobnie duże sukcesy odniósł z Reprezentacją Francji, wygrali Mistrzostwa Świata w 1998,Mistrzostwa Europy w 2000 i Puchar Konfederacji w 2003. W październiku |2007 r., pobił rekord Michel Platiniego i został najlepszym strzelcem w historii Reprezentacji Francji . Poza boiskiem, w wyniku własnych doświadczeń, Henry jest aktywnym rzecznikiem przeciwko rasizmowi w piłce nożnej. Henry ożenił się z angielską modelką Nicole Merry w 2003 r. i miał z nią córkę. Rozwiedli się w 2007 r. Henry był także jednym z najdroższych piłkarzy, zajął dziewiąte miejsce w świecie w 2006 roku.
Spis treści |
Henry dorastał w Les Ulis, gdzie mieszka wielu emigrantów z byłych francuskich kolonii. Jego ojciec, Antoine, pochodzi z Gwadelupy i sam próbował zrobić karierę piłkarską, ale wszyscy trenerzy, z jakimi się zetknął, za jego jedyny atut uznawali szybkość i nie byli zainteresowani zatrzymaniem go w swoich klubach. Z tego powodu musiał zarabiać na życie jako ochroniarz.
Thierry Henry jest wychowankiem słynnej szkółki piłkarskiej Centre Technique National Fernand Sastre w Clairefontaine-en-Yvelines. Grając w lidze juniorów, od początku występował jako napastnik. Był niezwykle skuteczny, potrafił w ciągu sezonu strzelić ponad 100 goli. W meczu, w którym został zauważony przez łowcę talentów AS Monaco, zdobył siedem bramek.
Na talencie grającego w drużynie juniorów AS Monaco Henry'ego poznał się trener pierwszej drużyny tego klubu, Arsène Wenger, który dał mu szansę debiutu w wieku zaledwie 17 lat. Henry mówi o Wengerze: "Jest moim duchowym przywódcą"[2]. Wenger został jednak trenerem Nagoya Grampus Eight, a jego następca postanowił przekwalifikować Henry'ego na skrzydłowego.
W reprezentacji Francji zadebiutował w październiku 1997 w meczu przeciwko RPA. Rok później, podczas Mistrzostw Świata 1998, pomógł Francji w zdobyciu złotego medalu, strzelając trzy bramki. Dzień po finale został nagrodzony Legią Honorową.
W tej roli trafił w styczniu 1999 za 14 milionów funtów do włoskiego Juventusu. Pobyt w tym klubie Henry uważa za najgorszy epizod w piłkarskiej karierze, gdyż nie tylko był ustawiany na skrzydle zamiast na środku ataku, to trener Carlo Ancelotti kazał mu aktywnie angażować się w grę defensywną.
Wybawieniem dla Henry'ego okazało się zatrudnienie przez Arsenal FC Wengera. Francuski trener przekonał przełożonych, że warto zapłacić za Henry'ego 11 milionów funtów i jeszcze w sierpniu 1999 Henry trafił do Londynu, gdzie szybko stał się czołowym napastnikiem Premiership, strzelając bramkę za bramką. W tej roli wystąpił w barwach Francji w EURO 2000. Tu również zdobył trzy gole, a jego reprezentacja zdobyła złoty medal.
W 2003 roku wziął ślub z brytyjską modelką Nicole Merry, którą poznał na planie reklamy Renault Clio. Na początku września 2007 roku para wzięła rozwód. Mają jedno dziecko, córkę Teę.
W styczniu 2005 roku, po skandalicznym zachowaniu pseudokibiców na Estadio Santiago Bernabéu, podczas meczu Anglii z Hiszpanią, Henry zainicjował kampanię przeciwko rasizmowi w na boiskach i poza nimi - Stand Up Speak Up.
W maju 2006 Henry przedłużył kontrakt do 2010 roku. Przy tej okazji wiceprezes Arsenalu, David Dein, oznajmił, że wcześniej klub odrzucił dwie oferty kupna Henry'ego, obie opiewające na 50 milionów funtów[3].
W czerwcu 2007 przeszedł do Barcelony za 24 mln euro, które kataloński klub płaci w sześciu ratach[4]. Henry zarabiał 150 tys. euro tygodniowo (7 mln 850 tys euro na rok)[potrzebne źródło].
Nominalnie Henry jest wysuniętym napastnikiem. Znany jest szczególnie ze swojej szybkości, dokładnych podań i strzałów oraz opanowaniu w sytuacjach podbramkowych. Słynie też ze świetnie wykonywanych rzutów wolnych (często wykorzystuje chaos w drużynie przeciwnika, oddając strzał zanim rywale zdążą ustawić mur).
Dwukrotnie (2003 i 2004) był drugi w konkursie FIFA na Piłkarza Roku.
Henry wykorzystuje swoją pozycję w świecie piłki nożnej do walki z rasizmem na boisku. Prowadzi kampanię "Stand up - Speak up", która przekazuje organizacjom antyrasistowskim pieniądze zebrane ze sprzedaży biało-czarnych bransoletek.
W eliminacjach do Mistrzostw Świata w Piłcej Nożnej 2010 podczas meczu Francja-Irlandia w dogrywce zagrał ręką. Było to o tyle istotne, że poprzez zatrzymanie piłki ręką podał do Williama Gallasa, który zdobył bramkę zapewniającą Francji awans do Mistrzostw. Po meczu Henry przyznał się, że umyślnie zagrał ręką, jednak dodał że wina jest po stronie sędziego, który tę bramkę uznał.
2 grudnia 2009 w meczu z Xerez zdobył bramkę (łącznie 355) dzięki czemu stał się najskuteczniejszym francuskim piłkarzem w historii, wyprzedzając Michela Platini, obecnego prezydenta UEFA (354 gole).
Latem 2010 roku przeniósł się do New York Red Bulls. 6 stycznia 2012 roku został wypożyczony do Arsenalu[5].
Po Mistrzostwach Świata w RPA w 2010 roku Henry postanowił zakończyć 13-letnią przygodę z reprezentacją w której wystąpił w 123 meczach i strzelił 51 bramek, stając się legendą pod względem strzelonych bramek dla Trójkolorowych[6].
Chociaż Henry grał w ataku w czasie młodości, w Juventusie przestawiony został na skrzydło. Po dołączaniu do Arsenalu w 1999, Wenger natychmiast zmienił to, wystawiając Henry'ego na jego pozycji z dzieciństwa.
Może grać w ataku, ale i na skrzydle. Nieraz przeprowadzał swoje rajdy lewym skrzydłem, na które często schodzi. Thierry również często dogrywa piłki do partnerów, asystuje, rozgrywa piłkę. Jako zawodnik ma świetnie opanowaną technikę i drybling.
W ataku Henry potrafi wykańczać akcję w sytuacjach 1 na 1 z bramkarzem. Ta umiejętność połączona z jego szybkością i dryblingiem pozwala mu albo na wybieganie do podań kolegów, tak by uniknąć pozycji spalonej, albo na samotny drybling i późniejszy strzał. Henry był także wykonawcą karnych i rzutów wolnych dla Arsenalu. Podczas sezonu 2004-05, Wenger zmienił formację Arsenalu na formację 4-5-1. Ta zmiana zmusiła Henry'ego do grania w wielu meczach jako samotny napastnik, zawodnik musiał się do tego przystosować[potrzebne źródło].
Ostatnia aktualizacja 19 lutego 2012
| Klub | Sezon | Ligi krajowe | Puchary krajowe[7] | Europejskie Puchary | Łącznie | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| występy | bramki | asysty | występy | bramki | asysty | występy | bramki | asysty | występy | bramki | asysty | ||
| AS Monaco | 1994/1995 | 8 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 3 | 1 |
| 1995/1996 | 18 | 3 | 5 | 3 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 22 | 3 | 6 | |
| 1996/1997 | 36 | 9 | 8 | 3 | 0 | 1 | 9 | 1 | 4 | 48 | 10 | 13 | |
| 1997/1998 | 30 | 4 | 9 | 5 | 0 | 2 | 9 | 7 | 1 | 44 | 11 | 12 | |
| 1998/1999 | 13 | 1 | 3 | 1 | 0 | 0 | 5 | 0 | 2 | 19 | 1 | 5 | |
| Łącznie | 105 | 20 | 26 | 12 | 0 | 4 | 24 | 8 | 7 | 141 | 28 | 37 | |
| Juventus | 1998/1999 | 16 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 3 | 2 |
| Łącznie | 16 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 3 | 2 | |
| Arsenal | 1999/2000 | 31 | 17 | 9 | 5 | 1 | 0 | 12 | 8 | 0 | 48 | 26 | 9 |
| 2000/2001 | 35 | 17 | 7 | 4 | 1 | 0 | 14 | 4 | 0 | 53 | 22 | 7 | |
| 2001/2002 | 33 | 24 | 5 | 5 | 1 | 0 | 11 | 7 | 0 | 49 | 32 | 5 | |
| 2002/2003 | 37 | 24 | 23 | 6 | 1 | 0 | 12 | 7 | 0 | 55 | 32 | 23 | |
| 2003/2004 | 37 | 30 | 8 | 4 | 4 | 0 | 10 | 5 | 2 | 51 | 39 | 10 | |
| 2004/2005 | 32 | 25 | 14 | 2 | 0 | 0 | 8 | 5 | 0 | 42 | 30 | 14 | |
| 2005/2006 | 32 | 27 | 6 | 2 | 1 | 0 | 11 | 5 | 2 | 45 | 33 | 8 | |
| 2006/2007 | 17 | 10 | 4 | 3 | 1 | 1 | 7 | 1 | 0 | 27 | 12 | 5 | |
| Barcelona | 2007/2008 | 30 | 12 | 9 | 7 | 4 | 0 | 10 | 3 | 2 | 47 | 19 | 11 |
| 2008/2009 | 29 | 19 | 6 | 1 | 1 | 0 | 12 | 6 | 3 | 42 | 26 | 9 | |
| 2009/2010 | 21 | 4 | 1 | 3 | 0 | 0 | 7 | 0 | 1 | 31 | 4 | 2 | |
| Łącznie | 80 | 35 | 16 | 11 | 5 | 0 | 29 | 9 | 6 | 120 | 49 | 22 | |
| New York Red Bulls | 2010 | 11 | 2 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 2 | 3 |
| 2011 | 26 | 14 | 4 | 3 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 29 | 15 | 5 | |
| Łącznie | 37 | 16 | 7 | 4 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 41 | 17 | 8 | |
| Arsenal | 2012 | 4 | 2 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 3 | 0 |
| Łącznie | 258 | 176 | 76 | 33 | 11 | 1 | 85 | 42 | 4 | 376 | 229 | 81 | |
| Łącznie w karierze | 493 | 250 | 130 | 63 | 17 | 11 | 138 | 59 | 23 | 697 | 323 | 166 | |
| |||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
