| Thornton Wilder | |
.jpg) Thornton Wilder (1948) | |
| Imiona i nazwisko | Thornton Niven Wilder |
| Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1897 Madison |
| Data i miejsce śmierci | 7 grudnia 1975 Hamden (Connecticut) |
| Narodowość | amerykańska |
| Język | angielski |
| Obywatelstwo | amerykańskie |
| Alma Mater | Yale University |
| Edukacja | Princeton University |
| Gatunki | powieść, dramat |
| Ważne dzieła | Most San Luis Rey, Kabała, Idy marcowe, Nasze miasto |
| Odznaczenia | |
   | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Thornton Wilder w Wikicytatach | |
| Strona internetowa | |
Thornton Niven Wilder (ur. 17 kwietnia 1897 w Madison, zm. 7 grudnia 1975 w Hamden w stanie Connecticut)[1] – wybitny amerykański powieściopisarz i dramaturg.
Spis treści |
Jego ojciec, Amos Parker Wilder, był dyplomatą. Kilka lat dzieciństwa Thronton spędził w Chinach, gdzie jego ojciec był konsulem.
Studiował na uniwersytetach: Yale i Princeton, oraz w Amerykańskiej Akademii w Rzymie. Przez kilka lat był nauczycielem języka francuskiego w Lawrenceville School w Lawrenceville. Ponadto wykładał na uniwersytetach: Chicagowskim i Harvarda. Jako ochotnik brał udział w I i II wojnie światowej. Za swoje dokonania wojskowe otrzymał Order Brązowej Gwiazdy i Legię Zasługi. Służbę zakończył w randze podpułkownika US Air Force.
Choć Wilder nigdy nie przyznał się do homoseksualizmu[2] ani publicznie, ani w swojej korespondencji i pisarstwie, powszechnie było wiadomo, iż przez pewien czas pozostawał w związku z Samuelem Stewartem[3], pisarzem, rysownikiem i tatuażystą, którego prace miały przeważnie charakter pornograficzny.
Wilder prowadził aktywne życie towarzyskie. Do jego przyjaciół należeli m.in.: Gertrude Stein, Ernest Hemingway, Willa Cather, Russel Wright (twórca sztuki użytkowej) i Montgomery Clift.
Przez ostatnie lata życia Wilder mieszkał w Hamden ze swoją siostrą, Isabel, publicystką i recenzentką literacką. Zmarł 7 grudnia 1975 wskutek zawału serca[2]. Został pochowany na cmentarzu Mount Carmel w Hamden[1].
Pisarstwo Wildera – zarówno prozatorskie, jak dramaturgiczne – wykraczało poza obręb dominującej wówczas w literaturze amerykańskiej tendencji naturalistycznych[4]. W znacznym stopniu bowiem nawiązywało do klasycznego humanizmu. Naczelnym tematem jego twórczości jest poszukiwanie sensu istnienia człowieka, sensu ukrytego – zdaniem Wildera – w tajemnicy życia, której nie są w stanie wyjaśnić do końca ani religia, ani nauka[4].
W 1928 odniósł sukces (również finansowy) dzięki swojej drugiej powieści: Most San Luis Rey, która przyniosła mu Nagrodę Pulitzera. Nagrodę tę zdobył potem jeszcze za dramaty: Nasze miasto (1938) i The Skin of Our Teeth (1943), a National Book Award za powieść: The Eighth Day (1968).
Wilder był także tłumaczem, przełożył z języka francuskiego sztuki André Obey'a i Jeana-Paula Sartre'a. Napisał także libretta do oper: The Long Christmas Dinner Paula Hindemitha i opartej na jego sztuce – The Alcestiad Louise Talmy. W jego dorobku literackim znalazł się również scenariusz do filmu kryminalnego, W cieniu podejrzenia (1943), którego twórcą był ulubiony reżyser Wildera – Alfred Hitchcock.
[edytuj] Powieści
| [edytuj] Sztuki
|
