| Tiago Mendes | ||
| Imię i nazwisko | Tiago Cardoso Mendes | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 maja 1981 Viana do Castelo, Portugalia | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 183 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Atlético Madryt | |
| Numer | 5 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1995–1996 1997–1998 1998–1999 | Vianense Âncora Praia Braga | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1999–2002 2002–2004 2004–2005 2005–2007 2007– 2010– | Braga Benfica Chelsea Lyon Juventus → Atlético Madryt (wyp.) | 62 (4) 75 (19) 34 (4) 56 (10) 42 (0) 18 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2000–2002 2002–2011 | 21 (2) 55 (3) | |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 29 maja 2010. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 20 sierpnia 2010. | ||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
| ||||||||||||
Tiago Cardoso Mendes znany jako Tiago (wym. [tiˈaɡu]; ur. 2 maja 1981 roku w Viana do Castelo) – piłkarz portugalski, grający na pozycji pomocnika, zawodnik reprezentacji Portugalii i Atlético Madryt, do którego jest wypożyczony z Juventusu. Wcześniej występował w takich klubach jak Sporting Braga, Benfica, Chelsea i Olympique Lyon. W Reprezentacji Portugalii zadebiutował w 2002 roku w meczu przeciwko Szkocji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata 2006 w Niemczech. Jest żonaty z Barbarą i ma dwoje dzieci, Beatriz i Francesco.
Spis treści |
Tiago rozpoczynał karierę w rezerwach Bragi w sezonie 1999/2000. Przeszedł do pierwszego zespołu w następnym sezonie, pomagając klubowi w zajęciu czwartego miejsca w lidze i kwalifikacji do Pucharu UEFA.
Tiago przeszedł do Benfiki w grudniu 2001 roku; wyróżnił się tam w sezonie 2002/2003, strzelając 13 goli w lidze i odgrywając znaczącą rolę w drugiej połowie sezonu. Pomógł Benfice pokonać FC Porto w finale Pucharu Portugalii w sezonie 2003/2004 i tym samym uniemożliwił zdobycie przez Porto historycznej potrójnej korony.
Tiago dołączył do Chelsea 20 lipca 2004 za 15 mln €[potrzebne źródło], stając się szóstym nabytkiem José Mourinho w tamtym sezonie. Tiago przegapił pierwszy mecz Chelsea w sezonie 2004/2005, lecz niedługo po tym stał się ważnym elementem składu Mourinho, strzelając gola w swoim debiucie przeciwko Crystal Palace 24 sierpnia 2004 roku. Tiago zdobył także bramkę z dystansu w wygranym przez Chelsea 3-1 meczu z Manchesterem United 11 maja 2005 roku.
Był podstawowym zawodnikiem Chelsea w tym sezonie, opuszczając tylko cztery kolejki Premier League. Skończył sezon z 51 meczami i 4 golami we wszystkich rozgrywkach, wygrywając Premier League oraz Carling Cup.
Przyjście do klubu Michaela Essiena w sierpniu 2005 oznaczało dla Tiago, że jego występy w pierwszej jedenastce The Blues będą ograniczone. Portugalczyk nie czekał długo i za 10,1 mln euro[potrzebne źródło] odszedł do czołowego klubu Ligue 1 – Olympique Lyon, podpisując czteroletni kontrakt.
We Francji Tiago zazwyczaj grał w środku pola obok takich piłkarzy jak Juninho, Diarra i Malouda. Tiago zapisał się w historii Olympique'u, zdobywając 7 goli w 37 występach w pierwszym sezonie w ekipie sześciokrotnego mistrza Ligue 1. Najważniejsze dlań wydarzenia w tym sezonie to dwa gole strzelone PSV Eindhoven w Lidze Mistrzów dające Lyonowi awans do ćwierćfinału tych rozgrywek oraz strzelenie zwycięskiej bramki w meczu przeciwko Troyes dającej jego ekipie 5. z rzędu tytuł Mistrza Francji.
Po odejściu Diarry do Realu Madryt Tiago zaczął grać bardziej znaczącą role rolę w środku pola. Tym razem strzelił 6 bramek w 40 występach.
17 czerwca 2007 roku prezes Jean-Michel Aulas potwierdził, że odejście Tiago jest bardzo bliskie. 21 czerwca 2007 roku Portugalczyk oficjalnie dołączył do Juve za 13 mln euro. W pierwszym sezonie dla tego zespołu rozegrał 15 spotkań.
8 stycznia 2010 roku Tiago został wypożyczony do Atlético Madryt. 16 sierpnia Tiago ponownie trafił do Atlético, tym razem na zasadzie rocznego wypożyczenia.
Tiago, mający za sobą udaną karierę międzynarodową w zespołach młodzieżowych Portugalii, w listopadzie 2002 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji w meczu towarzyskim przeciwko Szkocji, po którym zdobył miejsce w pierwszej jedenastce reprezentacji i został włączony do 23-osobowej kadry na Euro 2004.
Odgrywał znaczącą rolę w drużynie reprezentacji Portugalii, która zakwalikikowała się do Mistrzostw świata w 2006 roku. Zagrał w Niemczech pięć meczów i był ważnym zawodnikiem w ekipie Scolariego, która dotarła do półfinałów, gdzie ulegli Francuzom. Ostatecznie Portugalia zajęła na tych Mistrzostwach czwarte miejsce.
W marcu 2007 Tiago zdobył pierwszego gola w reprezentacji, kiedy to Portugalia podejmowała Serbów. Został wtedy wybrany piłkarzem meczu. W 2011 roku ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery.
ostatnia aktualizacja: 8 stycznia 2010
| Klub | Sezon | Liga | Puchar | Europa | Całość | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | ||
| Juventus | 2009/2010 | 7 | 0 | 3 | 0 | 10 | 0 | ||
| 2008/2009 | 15 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 20 | 0 | |
| 2007/2008 | 20 | 0 | 3 | 0 | 23 | 0 | |||
| łącznie | 42 | 0 | 5 | 0 | 6 | 0 | 53 | 0 | |
| Lyon | 2006/2007 | 27 | 4 | 5 | 0 | 8 | 2 | 40 | 6 |
| 2005/2006 | 29 | 5 | 3 | 0 | 8 | 2 | 40 | 7 | |
| łącznie | 56 | 9 | 8 | 0 | 16 | 4 | 80 | 13 | |
| Chelsea | 2004/2005 | 34 | 4 | 6 | 0 | 11 | 0 | 51 | 4 |
| łącznie | 34 | 4 | 6 | 0 | 11 | 0 | 51 | 4 | |
| Benfica | 2003/2004 | 29 | 5 | 8 | 1 | 37 | 6 | ||
| 2002/2003 | 31 | 13 | 31 | 13 | |||||
| 2001/2002 | 15 | 1 | 15 | 1 | |||||
| łącznie | 75 | 19 | 0 | 0 | 8 | 1 | 83 | 20 | |
| Braga | 2001/2002 | 17 | 3 | 1 | 0 | 18 | 3 | ||
| 2000/2001 | 27 | 0 | 27 | 0 | |||||
| 1999/2000 | 18 | 1 | 18 | 1 | |||||
| łącznie | 62 | 4 | 0 | 0 | 1 | 0 | 63 | 4 | |
| Cała kariera | 263 | 37 | 19 | 0 | 42 | 5 | 324 | 42 | |
| |||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||