Timo Glock

Timo Glock
Timo Glock podczas Grand Prix Kanady 2011
Imię, nazwisko	Timo Glock
Kraj	Niemcy
Data urodzenia	18 marca 1982
Sezon 2012
Seria	Formuła 1
Zespół	Marussia F1 Team
Nr startowy	24
Partnerzy	Charles Pic
Sukcesy
2001: Formuła BMW (mistrz) 2007: Seria GP2 (mistrz)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Serwis WWW

Glock podczas trzeciego treningu do Grand Prix Japonii 2009.

Timo Glock (ur. 18 marca 1982 w Lindenfels) – niemiecki kierowca wyścigowy.

[edytuj] Kariera

[edytuj] Rok 2004

W sezonie 2004 występował w Formule 1 jako kierowca testowy w zespole Jordan Grand Prix. 13 czerwca zadebiutował jako kierowca wyścigowy w GP Kanady w miejsce chorego Giorgio Pantano. Zajął siódme miejsce i dołączył tym samym do grona nielicznych kierowców, którzy w swoim debiucie wywalczyli punkty. Dostał również szanse w trzech ostatnich wyścigach w Chinach, Japonii i Brazylii. We wszystkich trzech wyścigach zajmował 15. miejsca.

[edytuj] Rok 2005

Po rozpadzie zespołu Jordan w 2005 roku ścigał się w Amerykańskiej serii Champ Car dla stajni Rocketsports Racing. Zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej, co nie było spektakularnym sukcesem.

[edytuj] Rok 2006

Kolejny sezon spędził w bezpośrednim zapleczu F1 - serii GP2, ścigając się dla brytyjskiej ekipy iSport International. Brał jednak udział w wyścigach w drugiej części sezonu, gdyż wcześniej ustępował miejsca Tristanowi Gommendy`emu. Nie przeszkodziło mu to w zwycięstwie w dwóch wyścigach i zajęciu 4. miejsca w klasyfikacji generalnej. W listopadzie rozpoczął "dorywczo" testowanie bolidów F1 dla stajni BMW Sauber.

[edytuj] Rok 2007

Timo ponownie zasiadł za sterami bolidu GP2 ekipy iSport International, zdobywając mistrzostwo serii. Nadal miał ważny kontrakt z BMW Sauber, dla którego był pierwszym kierowcą testowym.

[edytuj] Powrót do Formuły 1 (2008)

Po udanym sezonie 2007 Glock został zatrudniony przez zespół Toyota. Jego partnerem w sezonie 2008 został Jarno Trulli.

16 marca w Grand Prix Australii nie ukończył wyścigu. Powodem był wypadek na 43 okrążeniu na zakręcie numer 12. Glock pojechał za daleko na pobocze, potem jego bolid kilka razy odbijał się po torze, wykonał kilka piruetów i uderzył w ścianę. Wprowadzono samochód bezpieczeństwa na tor. Niemiec startował z 19 pozycji. Obniżono mu pozycję o 5 miejsc za wymianę skrzyni biegów i drugie 5 za blokowanie Marka Webbera podczas kwalifikacji.

23 marca w Grand Prix Malezji na 2 okrążeniu musiał zrezygnować z dalszego wyścigu po kolizji z Nico Rosbergiem.

6 kwietnia w Grand Prix Bahrajnu zajął 9 pozycję. Startował z 13 pozycji.

27 kwietnia w Grand Prix Hiszpanii zajął 11 pozycję. Startował z 14 pozycji.

11 maja w Grand Prix Turcji zajął 13 pozycję. Startował z 15 pozycji.

25 maja w Grand Prix Monako zajął 12 pozycję. Startował z 11 pozycji.

8 czerwca w Grand Prix Kanady zajął 4 pozycję zdobywając pierwsze 5 punktów w sezonie. Startował z 11 pozycji.

22 czerwca w Grand Prix Francji zajął 11 pozycję. Startował z 10 pozycji.

6 lipca w Grand Prix Wielkiej Brytanii zajął 12 pozycję, tę samą z której startował.

20 lipca w Grand Prix Niemiec Glock zakończył udział w wyścigu na betonowej barierze na 30 okrążeniu, tuż przed prostą startową. Powodem był wypadek, na skutek uszkodzonego tylnego zawieszenia. Startował z 11 pozycji.

3 sierpnia podczas Grand Prix Węgier, Glock zajął 2. miejsce w wyścigu, tuż za Heikki Kovalainenem. Startował z 5 pozycji.

24 sierpnia podczas Grand Prix Europy startując z 13 pozycji, wyścig zakończył na 7, zdobywając kolejne 2 punkty.

7 września podczas Grand Prix Belgii dojeżdżając na 8 pozycji stracił ją na rzecz Marka Webbera dostając karę 25 sekund za wyprzedzenie go w strefie żółtej flagi. Spadł na 9 pozycję. Startował z 13 pozycji.

14 września do Grand Prix Włoch wystartował z 9 pozycji dojeżdżając na metę jako 11.

28 września podczas Grand Prix Singapuru w swoim pierwszym nocnym wyścigu po raz kolejny zakwalifikował się do Q3 wywalczając 8 pozycję startową dojechał w wyścigu na dobrej 4 pozycji.

12 października podczas Grand Prix Japonii w Q1 uzyskał najlepszy czas, ale ostatecznie wywalczył 8 pozycję startową. Wyścigu nie ukończył z powodu problemów technicznych.

17 października w Grand Prix Chin zakwalifikował się na 13 miejscu. Wyścig ukończył na punktowanej 7 pozycji.

2 listopada wystartował do Grand Prix Brazylii z 10 miejsca. W wyścigu doszło jednak do nieprzyjemnej sytuacji dla Niemca, przez co był wrogiem numer jeden w Brazylii. Zaczęło się od tego, kiedy postanowił zaryzykować pozostaniem na torze na gładkich oponach w ciągle pogarszających się warunkach. Na okrążenie przed metą znajdował się wówczas na czwartej pozycji, dzięki czemu Felipe Massa miał zagwarantowany tytuł. Jednak na ostatnim okrążeniu został wyprzedzony przez Sebastiana Vettela i Lewisa Hamiltona będących na deszczowym ogumieniu. Dzięki temu to Hamilton, a nie Massa został mistrzem świata. Glock ukończył wyścig na 6 miejscu kilka sekund za Brytyjczykiem.

Ostatecznie Niemiec ukończył sezon na 10 miejscu w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 25 punktów.

[edytuj] Sezon 2009

W sezonie 2009 ponownie reprezentował barwy japońskiego zespołu. 3 października, podczas sesji kwalifikacyjnej przed Grand Prix Japonii, Glock wypadł z ostatniego zakrętu toru Suzuka, uderzając z dużą siłą w bariery ochronne. Badania przeprowadzone w szpitalu w Yokkaichi bezpośrednio po wypadku nie wykazały poważnych obrażeń u kierowcy, jednak ze względów bezpieczeństwa nie wystartował on w wyścigu^[1]. Na tydzień przed Grand Prix Brazylii Toyota ogłosiła, iż Glock nie weźmie udziału również w kolejnym wyścigu, gdzie zostanie zastąpiony przez dotychczasowego kierowcę testowego zespołu, Kamui Kobayashiego. Przyczyną tej decyzji były badania przeprowadzone w Niemczech, które wykazały u Glocka uszkodzenie kręgu^[2]. Przed finałowym Grand Prix sezonu w Abu Zabi jego stan zdrowia nie uległ wystarczającej poprawie, przez co zespół ponownie zdecydował o zastąpieniu go przez Kobayashiego^[3].

[edytuj] Sezon 2010 (zmiana zespołu)

Niemiec podczas treningu przed GP Bahrajnu 2010

17 października 2009 ogłoszone zostało podpisanie umowy Timo Glocka z zespołem Virgin Racing na starty w sezonie 2010^[4]. Pierwsze trzy wyścigi tego sezonu były dla zawodnika pechowe. 14 marca przystąpił do wyścigu o GP Bahrajnu, lecz na 16 okrążeniu w jego bolidzie awarii uległa skrzynia biegów^[5].

[edytuj] Starty w Formule 1

[edytuj] Tablica wyników

Sezon	Zespół	Samochód	Pozycje startowe / w wyścigach
		Silnik	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
2012			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	USA	BRA
	Marussia F1 Team	Marussia MR01	20	20	20	23	21	20	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995 -
		Cosworth CA2012	14	17	19	19	18	14	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995 -
2011			AUS	MYS	CHN	TUR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	BRA
	Marussia Virgin Racing	Virgin MVR-02	21	21	22	22	20	21	22	21	20	20	20	19	21	21	21	21	24	20	24
		Cosworth CA2011	990NS	16	21	992NW	19	990NS	15	21	16	17	17	18	15	990NS	20	18	990NS	19	990NS
2010			BHR	AUS	MYS	CHN	ESP	MCO	TUR	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	BRA	ARE
	Virgin Racing	Virgin VR-01	19	21	16	19	21	20	21	21	22	20	23	19	20	24	18	22	19	17	21
		Cosworth CA 2010	990NS	990NS	990NS	992NW	18	990NS	18	990NS	18	18	18	16	18	17	990NS	14	990NS	20	990NS
2009			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	TUR	GBR	DEU	HUN	EUR	BEL	ITA	SGP	JPN	BRA	ARE
	Panasonic Toyota Racing	Panasonic Toyota Racing RVX-09 2,4l V8	19	05	14	02	06	20	13	08	19	14	13	07	16	07	14	995-	995-
		Toyota RVX-09 2.4l V8	04	03	07	07	10	10	08	09	09	06	14	10	11	02	992NW	995-	995-
2008			AUS	MYS	BHR	ESP	TUR	MCO	CAN	FRA	GBR	DEU	HUN	EUR	BEL	ITA	SGP	JPN	CHN	BRA
	Panasonic Toyota Racing	Panasonic Toyota Racing RVX-08 2.4 V8	09	10	13	14	15	11	11	10	12	11	05	13	13	09	08	08	13	10
		Toyota RVX-09 2.4l V8	990NS	990NS	09	11	13	12	04	11	12	990NS	02	07	09	11	04	990NS	07	06
2004			AUS	MYS	BHR	SMR	ESP	MCO	EUR	CAN	USA	FRA	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	CHN	JPN	BRA
	Jordan Grand Prix	Jordan Grand Prix Ford RS2 3.0 V10	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	16	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	17	17	18
		Ford RS2 3.0 V10	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	07	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	15	15	15

[edytuj] Statystyki

Sezon	Zgł.	Starty	PKT	P.	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK	Zespoły
2012	0066	0066	000--	2020	000--	000--	000--	000--	000--	000--	000--	000--	Marussia
2011	1919	1818	0000	2525	000--	000--	000--	000--	000--	000--	0055	000--	Virgin
2010	1919	1818	0000	2525	000--	000--	000--	000--	000--	000--	0099	000--	Virgin
2009	1515	1414	2424	1010	000--	0011	0011	Błąd w wyrażeniu – nierozpoznany znak interpunkcyjny „'”77	000--	0011	000--	000--	Toyota
2008	1818	1818	2525	1010	000--	0011	000--	0066	000--	000--	0044	000--	Toyota
2004	0044	0044	0022	1919	000--	000--	000--	0011	000--	000--	000--	000--	Jordan

[edytuj] Podsumowanie startów

Ważne wyścigi
Debiut	Grand Prix Kanady 2004 (#1)
Pierwsze punkty	Grand Prix Kanady 2004 (#1)
Pierwsze podium	Grand Prix Węgier 2008 (#15)
Pierwsze najszybsze okrążenie	Grand Prix Europy 2009 (#33)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje	2
Wyścig	2
Inne
Kierowca testowy	2007 - BMW Sauber

[edytuj] Starty w GP2

Sezon	Zespół	Zgł.	PKT	P.	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK
2007	iSport International	2121	09292	011	055	033	022	1313	033	044	066	00-
2006	iSport International	2121	05858	044	022	022	011	1212	00-	011	033	00-

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Timo Glocka (niem.). timoglock.de. [dostęp 2010-07-30].

e Lista startowa sezonu 2012 Mistrzostw Świata Formuły 1 Red Bull (MŚ) 1 S. Vettel (MŚ) 2 M. Webber (P1) Sauber 14 K. Kobayashi 15 S. Pérez McLaren (MŚ) 3 J. Button (MŚ) 4 L. Hamilton (MŚ) Toro Rosso (P1) 16 D. Ricciardo 17 J. Vergne (D) Ferrari (MŚ) 5 F. Alonso (MŚ) 6 F. Massa (P1) Williams (MŚ) 18 P. Maldonado 19 B. Senna Mercedes (P1) 7 M. Schumacher (MŚ) 8 N. Rosberg Caterham (D) 20 H. Kovalainen (P1) 21 W. Pietrow Lotus (MŚ) 9 K. Räikkönen (MŚ) 10 R. Grosjean HRT 22 P. de la Rosa 23 N. Karthikeyan Force India 11 P. di Resta 12 N. Hülkenberg Marussia (D) 24 T. Glock 25 C. Pic (D) (MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant UWAGA: Lista startowa na sezon 2012 ogłoszona przez FIA ułożona w oparciu o ostateczne klasyfikacje kierowców i konstruktorów za sezon 2011.

e Marussia Virgin Racing Bolidy VR-01 • MVR-02 Kierowcy Timo Glock • Lucas di Grassi • Jérôme d'Ambrosio Kierowcy rezerwowi Álvaro Parente • Luiz Razia • Andy Soucek • Sakon Yamamoto • Robert Wickens Twórca zespołu John Booth Pracownicy zespołu John Booth • Ian Phillips • Andy Webb • Nikołaj Fomienko • Nick Wirth • John McQuilliams • Richard Taylor • Graeme Lowdon • Etienne de Villiers • Darryl Eales • Richard Branson • Pat Symonds • Jim Wright • Michael Harre • Mark Hutcheson • Dave Greenwood