Tkanka podporowa (szkieletowa, oporowa) – rodzaj tkanki łącznej występujący głównie u kręgowców. Tworzy szkielet organizmu zapewniając mu określony kształt i odporność mechaniczną. Istnieją dwa rodzaje tkanek oporowych – chrzęstna i kostna.
Zbudowana jest z komórek i istoty międzykomórkowej czyli włókien tkanki łącznej i istoty podstawowej.
| Rodzaj tkanki | Charakterystyka |
|---|---|
| Tkanka chrzęstna sprężysta | Zawiera liczne włókna elastyczne - w istocie podstawowej zanurzona jest bardzo delikatna siateczka włókien elastycznych. Z tkanki tej zbudowane są: małżowina uszna, krtań i nagłośnia. Chrząstki sprężyste nie ulegają mineralizacji. |
| Tkanka chrzęstna szklista | Rodza tkanki łącznej chrzęstnej, odporny na ścierania - w półprzezroczystej, mleczno - lśniącej istocie podstawowej znajdują się liczne grupy chondrocytów, a między nimi znajdują się włókna kolagenowe. Znajduje się na powierzchniach stawowych, przymostkowych częściach żeber, tworzy przegrodę nosa. Tworzy ludzki szkielet w okresie zarodkowym i płodowym (wówczas dość szybko jest zastępowana przez kość). Ma zdolność do reminalizacji. |
| Tkanka chrzęstna włóknista | Zawiera włókna kolagenowe ułożone w pęczki. Jest mało podatna na zerwanie. Tworzy więzadła stawowe, spojenie łonowe, dyski w kręgosłupie. |
Jest to rodzaj tkanki łącznej. Składa się z części organicznej - m.in. włókna kolagenu, komórki, oraz mineralnej - związki wapnia, magnezu i fosforu.
Chemicznie kość zbudowana jest z materiałów kompozytowych, czyli ze składników organicznych tworzących osseinę, dzięki której kość jest sprężysta, oraz składników nieorganicznych, czyli soli wapnia i fosforu (dwuhydroksyapatytów), dzięki którym kość jest twarda.
Histologiczne kość jest narządem złożonym z wielu różnych tkanek. Głównym składnikiem jest tkanka kostna (zespół komórek kostnych i substancji międzykomórkowej), ale zawiera ona także tkankę tłuszczową, krwiotwórczą, chrzęstną i inne. Każda kość pokryta jest okostną, a powierzchnie kości przylegające do siebie pokrywa chrząstka stawowa. Część zewnętrzną kości stanowi istota zbita, wewnętrzną zaś istota gąbczasta.
| Rodzaj tkanki | Charakterystyka |
|---|---|
| Grubowłóknista (splotowata) | Znajduje się w miejscu przyczepów ścięgien do kości, w błędniku kostnym, szwach kości czaszki. |
| Drobnowłóknista (blaszkowata) | Zbudowane z niej są kości długie i płaskie. Tkanka drobnowłóknista dzieli się z kolei na:
|
| Rodzaj kości | Charakterystyka |
|---|---|
| Kości długie | Długość tego rodzaju kości znacznie przewyższa ich szerokość i grubość. W ich budowie wyróżnia się sztywny trzon oraz nieco bardziej sprężyste nasady (bliższą i dalszą). Przykładem kości długich są: kość ramienna, kość łokciowa, kość promieniowa, kość udowa, kość piszczelowa i kość strzałkowa. Kości długie występują więc przede wszystkim w kończynach. |
| Kości krótkie | W tego rodzaju kościach wszystkie wymiary są podobne. Do tej grupy należą liczne kości nadgarstka i stępu (kość skokowa, łódkowata, piętowa z guzem piętowym, sześcienna, klinowata: przyśrodkowa, pośrodkowa i boczna) |
| Kości płaskie | Długość i szerokość tego rodzaju kości znacznie przekraczają ich grubość. Przykładami są np. kości sklepienia mózgoczaszki, mostek, kość biodrowa i łopatka. Tego rodzaju kości pełnią przede wszystkim funkcje ochronne i krwiotwórcze. Posiadają płaski trzon są wytrzymałe na urazy mechaniczne. |
| Kości różnokształtne | To kości o najbardziej nieregularnym kształcie, na przykład żuchwa, rzepka, kości podniebienne, czy kręgi. Nie posiadają trzonu. |
