Widget
Podziel się:

Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory


Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory
ProducentUbisoft Montreal (singleplayer)
Ubisoft Annecy (multiplayer)
WydawcaUbisoft
POL: Cenega
KompozytorJesper Kyd, Amon Tobin
SilnikUnreal engine 2.0
Aktualna wersja1.05
Data wydania

21 marca 2005

Gatunek

skradanka

Tryb grygra jednoosobowa, gra wieloosobowa
PlatformaMicrosoft Windows, Xbox, Nintendo DS, PS2, GameCube, Game Boy Advance,telefony komórkowe, N-Gage
Nośniki

1 DVD

Językangielski, polski
Kontroleryklawiatura, mysz, gamepad

Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory – gra komputerowa, wydana w przez Ubisoft. Opowiada o przygodach Sama Fishera, tajnego agenta NSA. Sam jest jednym z agentów Splinter Cell.

Gra posiada 3 rodzaje rozgrywek:

  • Single player (solo)
  • Cooperation (współpraca)
  • Versus (rywalizacja)

W trybie Single player gracz wciera się w postać Sama. Tryb Cooperation polega na współpracy z drugim agentem. Trzeci tryb to Versus, w tym trybie gracz może zmierzyć się przez sieć jako szpieg shadownet lub jako najemnik argus pmc.

Twórcą muzyki do gry jest Amon Tobin i Jesper Kyd. Muzyka została wydana na płycie Chaos Theory - Splinter Cell 3 Soundtrack.

[edytuj] Fabuła

Akcję trzeciej części „Splinter Cell” osadzono w niedalekiej przyszłości (w chwili wydania, teraz to już przeszłość). Mamy rok 2008. W Japonii zostaje utworzona specjalna organizacja informacyjna. Nie podoba się to wielu okolicznym państwom. Szef nowo powstałej organizacji wykorzystuje swoją pozycję do zaostrzenia kontaktów na linii Korea Północna-Japonia. Wybucha konflikt. Do akcji wkraczają Stany Zjednoczone, które go jednak tylko zaostrzają. Korea Północna przygotowuje się do ataku na swojego południowego sąsiada. W tym właśnie momencie do akcji wkracza Sam Fisher. Znaczącą rolę w trakcie gry odgrywają trzy postaci: japoński admirał, pewien tajemniczy haker oraz szef paramilitarnej organizacji informacyjnej. Pogodzenie ich interesów pozwoli zatrzymać eskalację działań wojennych.

[edytuj] Elementy skradankowe

Chaos Theory, jak i poprzednie gry z serii jest przedstawicielem wymierającego gatunku skradanek. W tej części zastosowano ponownie możliwość chowania się w cieniu (poziom naszej niezauważalności pokazuje specjalny wskaźnik na Opsacie) a także nowatorski system krycia naszych działań (np. kroków lub strzałów) w hałasie otoczenia- głośnej muzyce itp. Podczas gdy jesteśmy ukryci w cieniu i wrogowie nas nie wiedzą gdzie jesteśmy my możemy ich widzieć dzięki charakterystycznej dla serii noktowizji, termowizji oraz filtrowi elektromagnetycznemu, który pokazuje wszystkie działające urządzenia elektroniczne. Dzięki tym wszystkim gadżetom można ukończyć całą grę bez zabicia ani jednej osoby. Po każdej misji wyświetlane są statystyki z naszymi osiągnięciami.

[edytuj] Wersja polska

Wystąpili:


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne