| Truman Show | |
| Gatunek | tragikomedia |
| Data premiery | 23 października 1998 (Polska) 5 czerwca 1998 (świat) |
| Kraj produkcji | USA |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 103 min |
| Reżyseria | Peter Weir |
| Scenariusz | Andrew Niccol |
| Główne role | Jim Carrey, Laura Linney, Ed Harris, Noah Emmerich, Natascha McElhone |
| Muzyka | Burkhard von Dallwitz Philip Glass |
| Zdjęcia | Peter Biziou |
| Scenografia | Dennis Gassner |
| Kostiumy | Marilyn Matthews |
| Montaż | William M. Anderson |
| Produkcja | Edward S. Feldman, Scott Rudin, Andrew Niccol, Adam Schroeder |
| Wytwórnia | Paramount Pictures Scott Rudin Productions |
| Dystrybucja | Paramount Pictures, ITI Film Studio |
| Budżet | $60,000,000 |
| Nagrody | 3 Złote Globy w 1999 roku |
Truman Show - tragikomedia produkcji amerykańskiej z 1998 roku w reżyserii Petera Weira.
Spis treści |
Truman Burbank to 30-letni agent ubezpieczeniowy. Ma kochającą żonę i rodzinę, wiedzie przeciętne życie w spokojnym miasteczku. Truman jednak cały czas ma przeczucie, że ktoś go obserwuje.
Nie myli się. Jest nieświadomą gwiazdą opery mydlanej trwającej od dnia jego narodzin. Wszyscy otaczający go ludzie są aktorami. Jego życie śledzi ponad 5000 kamer, reżyser zaś decyduje nawet o panującej na planie pogodzie. Truman zaczyna się czegoś domyślać, staje się coraz bardziej podejrzliwy, aż w końcu poznaje smutną prawdę o otaczającym go świecie.
Joel Gold, amerykański psychiatra z Bellevue Hospital, użył na konferencji medycznej w 2006 roku określenia Truman Syndrome w odniesieniu do kilku rozpoznanych przez siebie przypadków zespołu urojeniowego, którego objawem było przekonanie o mimowolnym udziale w programie telewizyjnym i byciu obserwowanym przez kamery[1]. Źródła niemedyczne podają, że Joel Gold wraz z bratem Ianem opisali już 50 przypadków zespołu Trumana[2][3][4]. Dotknięte nim osoby były przekonane, że są ciągle pod obserwacją i że każdy ich krok jest śledzony przez kamery, dzięki czemu szeroka publiczność może oglądać ich życie w telewizji.
Według Golda, tym, co wyróżnia zespół Trumana spośród innych podobnych zespołów urojeniowych, jest zasięg urojeń, nieograniczony jedynie do wąskiego wycinka rzeczywistości, lecz obejmujący cały świat pacjenta[5].
Nazwa "Truman syndrome" została również użyta w podobnym kontekście przez psychiatrów brytyjskich[6], którzy jednak nie wyodrębnili zespołu Trumana jako osobnego zaburzenia, lecz nazwali w ten sposób objawy początkowego stadium jednej z odmian schizofrenii, obejmujące przekonanie o nierzeczywistości otoczenia i byciu obserwowanym.
| |||||||||||||||||
