 | Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości. |
| Tybetański Region Autonomiczny Tybet | ||
| Nazwa chińska: 西藏自治区 (Xīzàng Zìzhìqū) | ||
| Nazwa lokalna: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་ (Bod-rang-skyong-ljongs) | ||
| Nazwa skrócona: 藏 (Zàng) | ||
 | ||
| Stolica | Lhasa | |
| Języki urzędowe | mandaryński, tybetański | |
| Mniejszość narodowa | Tybetańczycy | |
| Gubernator | Padma Choling (15.01.2010) | |
| Populacja | 2,87 mln os. (2008) | |
| Powierzchnia | 1 228 400 km² | |
| Gęstość zaludnienia | 2,2 os./km² | |
| Skład etniczny | Tybetańczycy - 92,8 proc. Chińczycy Han - 6,1 proc. Hui - 0,3 proc. Monpa - 0,3 proc. pozostali - 0,2 proc. | |
| Liczba prefektur | 7 | |
| Liczba powiatów | 73 | |
| Liczba gmin | 692 | |
| ISO 3166-2 | CN-54 | |
| Strona oficjalna | [1] | |
Tybetański Region Autonomiczny (Tybet, tyb.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Wylie: Bod-rang-skyong-ljongs, ZWPY: Poi Ranggyong Jong; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) – region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstał w 1965 roku w wyniku połączenia dotychczasowego regionu Tybet i terytorium Qamdo. Obejmuje jednak jedynie 1,2 z 2,5 mln km² terytorium historycznego Tybetu.
W 2006 roku została otwarta kolej tybetańska, która łączy ten region z prowincją Qinghai.
W 2008, w rocznicę chińskiej inwazji, doszło do kolejnych antyrządowych wystąpień, głównie w stołecznej Lhasie i okolicznych regionach, krwawo tłumionych przez chińskie jednostki militarne i paramilitarne.
Spis treści |
Tybet jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Chin. Główną gałęzią jego gospodarki jest koczownicza hodowla jaków, owiec, kóz i wielbłądów a także myślistwo. Uprawia się jęczmień, grykę, rośliny strączkowe. Duże znaczenie ma też rzemiosło. Przemysł skupiony wokół metalurgii, materiałów budowlanych oraz w sektorze spożywczym. W Tybecie znajdują się bardzo bogate złoża chromu, miedzi, litu, żelaza, cynku i ołowiu oraz największe na świecie złoża uranu.
W ostatnich latach, wraz z rosnącym stopniem otwarcia Chin na świat i względną liberalizacją polityki Pekinu wobec Tybetu, w regionie – a szczególnie jego stolicy Lhasie – dokonują się poważne przemiany gospodarcze. Za sprawą miliardowych inwestycji rządu centralnego w renowację zabytków i infrastrukturę komunikacyjną dynamicznie rozwija się turystyka. W 2007 roczna liczba turystów odwiedzających Tybet przekroczyła liczbę mieszkańców[potrzebne źródło].
Tybetański Region Autonomiczny.
Miasto Lhasa, stolica Tybetu.
Prefektura Nagqu.
Prefektura Ngari.
Prefektura Nyingchi.
Prefektura Qamdo.
Prefektura Shannan.
Prefektura Xigazê.
| |||||||||||||||||||
