U Pana Boga za piecem

Ten artykuł dotyczy filmu Jacka Bromskiego. Zobacz też: U Pana Boga za Piecem (zespół wokalno-instrumentalny).

U Pana Boga za piecem
Gatunek	komedia
Data premiery	13 listopada 1998
Kraj produkcji	Polska
Język	polski
Czas trwania	100 min
Reżyseria	Jacek Bromski
Scenariusz	Tadeusz Chmielewski Jacek Bromski
Główne role	Krzysztof Dzierma Jan Wieczorkowski Ira Łaczina
Muzyka	Henri Seroka
Zdjęcia	Ryszard Lenczewski
Scenografia	Dorota Ignaczak
Kostiumy	Dorota Roqueplo
Montaż	Jadwiga Zajicek
Produkcja	Telewizja Polska – Telewizyjna Agencja Produkcji Teatralnej i Filmowej Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Oko
Dystrybucja	Vision Film Distribution
Kontynuacja	U Pana Boga w ogródku

Henryk w radiowozie KP Królowy Most

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z U Pana Boga za piecem

U Pana Boga za piecem – polski film fabularny z 1998 w reżyserii Jacka Bromskiego, pierwsza część trylogii filmowej mieszczącej również U Pana Boga w ogródku i U Pana Boga za miedzą.

[edytuj] Obsada

• Ira Łaczina – Marusia
• Jan Wieczorkowski – Witek
• Krzysztof Dzierma – proboszcz
• Andrzej Zaborski – Henryk, komisarz policji
• Ania Janowska – Tania
• Artur Krajewski – Sławek "Rudy"
• Alicja Bach – gospodyni ks. proboszcza
• Iwona Szczęsna – Jola, córka burmistrza, narzeczona "Rudego"
• Eliza Krasicka – Jadzia, żona komisarza
• Małgorzata Płońska – żona burmistrza
• Mieczysław Fiodorow – burmistrz
• Sylwia Janowicz-Dobrowolska – córka burmistrza
• Ewa Sierzputowska – córka burmistrza
• Ryszard Doliński – Śliwiak, właściciel dyskoteki "Panderoza"
• Babiker Artoli – cudzoziemiec,
• Władimir Abramuszkin – "Gruzin"
• Alicja Butkiewicz – ruda kobieta
• Piotr Damulewicz – batiuszka Wasyl
• Jolanta Rogowska – matuszka
• Ludmiła Romantowska – sprzedawczyni
• Paweł Piotrowski-Aigner – policjant na konfrontacji
• Adam Zieleniecki - policjant
• Mirosław Wieński - policjant
• Paweł Szymański - policjant
• Krzysztof Pilat - policjant
• Mirosław Kowalczyk - policjant
• Marek Romantowski – policjant
• Dezydery Gałecki – kościelny
• Igor Stiepanow – bandyta
• Aleksander Chochłow – prokop
• Ilja (Igor) Zmiejew – kierowca autokaru
• Beata Rynkiewicz - zakonnica
• Edyta Łukaszewicz-Lisowska – zakonnica
• Iwona Mirosław - pasażerka autobusu
• Waldemar Dolecki - pasażer autobusu
• Alina Skiepko-Gielniewska – pasażerka autobusu

[edytuj] Fabuła

Autobus, przewożący pasażerów z Białorusi, zostaje sterroryzowany przez ukraińską mafię. Przestępcy żądają w pobliskim lesie haraczu. Jedna z pasażerek, Marusia nie chcąc złożyć okupu zostaje wysadzona na pobliskim przystanku autobusowym. Po wypadku spowodowanym przez mafię, w wyniku którego policyjny polonez ląduje w rowie, kobieta postanawia złożyć zeznania na posterunku Policji w Królowym Moście. Mimo złożenia zeznań postanawia pomieszkać w mieście parę dni, mając nadzieję na zwrócenie zabranych dolarów. Zostaje ugoszczona w organistówce, w pobliskiej parafii. Przy okazji poznaje Witka, organistę. Wiedząc, że niedługo będzie musiała opuścić Polskę, zobowiązuje się zaśpiewać "Ave Maria" na ślubie córki wójta Królowego Mostu. W międzyczasie komendant Królowego Mostu prowadzi śledztwo przeciw bossowi ukraińskiej mafii, "Gruzinowi". Po pewnym czasie namierza przestępcę, zastawia na niego pułapkę i odzyskuje pieniądze Marusi. Tym sposobem przepędza mafię z Królowego Mostu, narażając się jednocześnie proboszczowi tej miejscowości, gdyż w trakcie swej akcji postrzela "Gruzina". Marusia odzyskawszy swe pieniądze zamierza wrócić do rodzinnych stron, jednakże Witek, poznany organista, prosi ją o rękę. Ostatecznie Witek wraz z Marusią zostają w Królowym Moście.

[edytuj] Nagrody

• publiczności na festiwalach w Chicago (1998) i w Słupcy k. Konina (1999)
• Brązowe Grono na Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie (1998)
• Brązowy Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu (1999)
• kilka nagród na 23. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

[edytuj] Ciekawostki

• Wielu aktorów grających w filmie to aktorzy Białostockiego Teatru Lalek
• Podczas ślubu Sławka Marusia śpiewa "Ave Maria". Jednak w rzeczywistości śpiewała to Ewa Nykas
• Podczas napisów końcowych pojawia się piosenka "Serce rozbitkiem jest" w wykonaniu zespołu Firebirds
• Film był kręcony w: Sokółce (kościół, plebania), Supraślu (kościół, dom komendanta, komisariat), Białymstoku (targ), Janowie (dyskoteka), na szosie z Białegostoku do Bobrownik oraz w Królowym Moście, gdzie dzieje się akcja filmu
• Marusia i Witek idą na dyskotekę, gdzie pewien zespół śpiewa piosenki. Jedna z nich została nagrana w Studiu Jumilexu w Warszawie (Piosenka pt. "Plaża" w wykonaniu zespołu Hit)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• U Pana Boga za piecem w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• U Pana Boga za piecem w bazie filmweb.pl
• U Pana Boga za piecem w bazie filmpolski.pl
• U Pana Boga za piecem w bazie stopklatka.pl

e Filmy w reżyserii Jacka Bromskiego 1980-89 Alicja (1980) • Ceremonia pogrzebowa (1984) • Zabij mnie glino (1987) • Sztuka kochania (1989) 1990-99 Kuchnia polska (1991) • 1968. Szczęśliwego Nowego Roku (1992) • Dzieci i ryby (1996) • U Pana Boga za piecem (1998) 2000-09 To ja, złodziej (2000) • Kariera Nikosia Dyzmy (2002) • Kochankowie Roku Tygrysa (2005) • Solidarność, Solidarność... (2005) • U Pana Boga w ogródku (2007) • U Pana Boga za miedzą (2009) 2010-19 Uwikłanie (2011) seriale TV Kuchnia Polska (1991-93) • U Pana Boga w ogródku (2007)