Na mapach:
 Warszawa | |||||||||||||||||||||
| ulica | |||||||||||||||||||||
| Bednarska | |||||||||||||||||||||
| Powiśle, Śródmieście Północne | |||||||||||||||||||||
| Długość: | 0,5km | ||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |||||||||||||||||||||
Bednarska - ulica w Śródmieściu Warszawy.
Spis treści |
Od Wisłostrady i Wybrzeża Kościuszkowskiego do Krakowskiego Przedmieścia. Przecina po drodze ulice: Dobrą, Sowią, Furmańską.
Istniejąca już w XV wieku ulica Bednarska obecną nazwę otrzymała przed rokiem 1743. Wcześniej nazywana była Gnojową, gdyż służyła głównie do wywozu nieczystości z miasta. W latach 1775 - 1864 ulica była ważną arterią komunikacyjną jako droga dojazdowa do mostu łyżwowego zwanego Mostem Ponińskiego. Jej ranga zmalała wraz z otwarciem nowego mostu przy ul. Nowy Zjazd. W roku 1944 zabudowa ulicy uległa uszkodzeniu, i mimo wcześniejszych planów odbudowy po roku 1949 przystąpiono do rozbiórek wypalonych domów, projektowanych przez takie sławy jak Szymon Bogumił Zug, Alfons Kropiwnicki, Jakub Gay czy Fryderyk Albert Lessel. Odbudowano jedynie kilka domów, wprowadzając zmiany w ich wyglądzie. Luki wypełniła nowa zabudowa, nieźle zharmonizowana z historycznymi domami. Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków - nr rej. 5 z 1.07.1965.
Wśród otoczenia ulicy Bednarskiej warto zwrócić uwagę na:
