Unihokej jest sportem drużynowym, w który gra się przy pomocy poliwęglanowych kijów zakończonych kompozytową blendą, dzięki którym w łatwy sposób można operować i strzelać na bramkę przeciwnika lekką, plastikową piłką. Unihokej (zwany również floorballem) jest szczególnie popularny w Szwecji, Finlandii, Szwajcarii, oraz w kilku innych krajach takich jak Norwegia, Polska, czy Czechy. Poza Europą, floorball systematycznie zwiększa swoją popularność w Kanadzie, Singapurze, Japonii, Australii oraz w Stanach Zjednoczonych.
Podczas meczu unihokeja, na boisku znajduje się 12 zawodników, oraz dwóch równorzędnych sędziów wspólnie podejmujących decyzje. Głównym celem gry jest strzelenie większej ilości goli od przeciwnika, przedostając piłeczkę strzałem do bramek, znajdujących się po przeciwnych stronach boiska. Zawodnik może kontrolować piłeczkę jedynie blendą – nie może używać rąk, ramion ani głowy. Jedynie raz może użyć innych części ciała (przed kolejnym dotknięciem piłki ciałem, musi najpierw posłużyć się blendą). Taki przywilej może wykorzystać odbierając wysoką piłkę na klatkę piersiową (lecz nie może wtedy odrywać obu stóp od ziemi), lub przyjmując ją stopą podczas podania od zawodnika ze swojej drużyny. Nie może jednak używać nogi do strzału na bramkę lub podania.
Drużyna składa się z pięciu zawodników grających w polu oraz bramkarza, którego priorytetowym zadaniem jest zatrzymanie piłki zmierzającej do bramki. Pole do gry to prostokąt 40 x 20 metrów otoczony przez bandy o wysokości 50 centymetrów, zaokrąglające się przy rogach boiska. Bramka ma wymiary 1,60 x 1,15 metrów i 65 cm głębokości. Kije mają długość trochę powyżej metra. Zrobione są z plastiku lub z lekkiego włókna węglowego. Sam trzon (kij bez blendy) nie jest dłuższy niż 99 cm. Piłka do gry jest plastikowa, o średnicy 72 mm i maksymalnej wadze 23 gramów. Ma ona 26 dziurek.
Rozgrywka podzielona jest na trzy tercje, każda z tercji trwa 20 minut. Przerwy pomiędzy tercjami trwają 10 minut.
Mistrzostwa Świata w tej dyscyplinie, rozgrywane są co dwa lata. Obecnymi mistrzami świata są Szwedki (2011), oraz Finowie (2010).
Spis treści |
Aby poznać początki unihokeja, należy cofnąć się do jego korzeni, czyli do lat 50. ubiegłego wieku. W tym czasie w USA, młodzież zaczęła grać plastikowymi kijami oraz krążkiem na zwykłym boisku. Gra nazywała się wtedy floor hockey, a pierwszy turniej w tej dyscyplinie został zorganizowany w 1976 w stanie Michigan. Gra w tej formie jest wciąż popularna w Ameryce Północnej.
Floor hockey był znany w Szwecji we wczesnych latach siedemdziesiątych. Wkrótce jego popularność zaczęła rosnąć zwłaszcza w szkołach. Jednak w tamtych czasach bramki były znacznie mniejsze, a gra nie przewidywała kogoś takiego jak bramkarz.
Wkrótce unihokej znacznie zyskał na popularności i w późnych latach siedemdziesiątych rozprzestrzenił się na większość Starego Kontynentu. Na początku lat 80 powstało wiele narodowych federacji tego sportu. Związki te stworzyły struktury, które pomogły unihokejowi dojrzewać coraz szybciej. W dzisiejszych czasach jedynie cztery kraje dominują na światowych boiskach. Są to: Szwecja, Finlandia, Szwajcaria oraz Czechy. Pozostałe kraje, choć wciąż pozostają daleko w tyle, z roku na rok są coraz bliżej czołówki.
Lista ta pokazuje lata, w których dane federacje były zakładane.
Mistrzostwa świata organizowane są przez Międzynarodową Federację Unihokeja (IFF) i są rozgrywane co dwa lata (w jednym roku grają mężczyźni, w drugim kobiety).
| Rok | Złoto | Srebro | Brąz | Miejsce |
|---|---|---|---|---|
| 1996 |  Szwecja |  Finlandia |  Norwegia | Skellefteå/Uppsala/Sztokholm |
| 1998 | Szwecja |  Szwajcaria | Finlandia | Brno/Praga |
| 2000 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Drammen/Oslo/Sarpsborg |
| 2002 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Helsinki |
| 2004 | Szwecja |  Czechy | Finlandia | Zurych/Kloten |
| 2006 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Malmö/Helsingborg/Sztokholm |
| 2008 | Finlandia | Szwecja | Szwajcaria | Praga/Ostrawa |
| 2010 | Finlandia | Szwecja | Czechy | Vantaa/Helsinki |
| 2012 | Szwajcaria |
| Rok | Złoto | Srebro | Brąz | Miejsce |
|---|---|---|---|---|
| 1997 | Szwecja | Finlandia | Norwegia | Godby/Maarianhamina |
| 1999 | Finlandia | Szwajcaria | Szwecja | Borlänge |
| 2001 | Finlandia | Szwecja | Norwegia | Ryga |
| 2003 | Szwecja | Szwajcaria | Finlandia | Berno/Gümligen/Wünnewil |
| 2005 | Szwajcaria | Finlandia | Szwecja | Singapur |
| 2007 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Frederikshavn |
| 2009 | Szwecja | Szwajcaria | Finlandia | Västerås |
| 2011 | Szwecja | Finlandia | Czechy | St. Gallen |
| Rok | Złoto | Srebro | Brąz | Miejsce |
|---|---|---|---|---|
| 2001 | Szwecja | Szwajcaria | Finlandia | Niemcy |
| 2003 | Finlandia | Szwecja | Czechy | Praga |
| 2005 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Cesis/Valmiera |
| 2007 | Szwecja | Czechy | Finlandia | Szwajcaria |
| 2009 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Finlandia |
| 2011 | Finlandia | Szwecja | Szwajcaria | Markranstädt/Weissenfels |
| Rok | Złoto | Srebro | Brąz | Miejsce |
|---|---|---|---|---|
| 2004 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Tampere |
| 2006 | Szwecja | Finlandia | Szwajcaria | Naunhof/Lipsk |
| 2008 | Szwajcaria | Szwecja | Finlandia | Babimost/Wolsztyn/Zbąszyń |
| 2010 | Szwecja | Finlandia | Czechy | Olomouc |
| 2012 | Finlandia | Szwajcaria | Szwecja | Nitra |
Puchar EuroFloorball (EuroFloorball Cup) jest imprezą coroczną. Podczas niej wyłoniony zostaje najlepszy zespół klubowy w Europie. Przed rokiem 2008 nazywała się Puchar Europy (European Cup).
| Rok | Zwycięzcy | Zwyciężczynie | Miejsce |
|---|---|---|---|
| 1993 | Balrog IK | VK Rasket | Sztokholm (mężczyźni) / Helsinki (kobiety) |
| 1994 | Balrog IK | Sjöstad IF | Chur |
| 1995 | Kista IBK | Sjöstad IF | Karlstad |
| 1996 | Balrog IK | Högdalens AIS | Sztokholm |
| 1997 | Fornudden IB | Högdalens AIS | Sztokholm |
| 1998 | Warbergs IC-85 | Högdalens AIS | Helsinki / Vantaa |
| 1999 | Warbergs IC-85 | Tapanilan Erä | Berno / Sarnen / Zuchwil / Winterthur |
| 2001 | Helsingin IFK | Balrog IK | Göteborg |
| 2002 | Haninge IBK | Balrog IK | Solna / Botkyrka |
| 2003 | Haninge IBK | Balrog IK | Praga |
| 2004 | Pixbo Wallenstam IBK | SC Classic | Weissenfels / Merseburg / Hohenmölsen |
| 2005 | SV Wiler-Ersingen | Red Ants Rychenberg | Zurych / Adliswil |
| 2006 | Warbergs IC-85 | IKSU | Ostrawa |
| 2007 | AIK Innebandy | UHC Dietlikon | Varberg |
| 2008 | Finlandia | ||
| 2009 | Szwajcaria | ||
| 2010 | Dania | ||
| 2011 | Polska / Lubawka | ||
| 2012 | Czechy |
Czech Open to największy na świecie turniej drużyn klubowych. Tradycyjnie rozgrywa się on w Pradze (Czechy) i jest znany nie tylko ze względu na wysoki poziom gry, ale również dzięki swojej wspaniałej oprawie.
| Rok | Mężczyźni | Kobiety | Juniorzy | Mężczyźni "B" | Kobiety "B" |
|---|---|---|---|---|---|
| 1993 | IKSU IB | Kristineberg AIS | |||
| 1994 | Sjostad IF | Sjostad IF | |||
| 1995 | Fornudden | HC Rychenberg Winterthur | Challengers-93 | ||
| 1996 | Pixbo IBK | HC Rychenberg Winterthur | Kirkkonummi Rangers | ||
| 1997 | Fornudden | Tatran Střešovice | Baldersnas IK | IBK Succe | |
| 1998 | FBC Ostrava | Jona-Uznach Flames | Team 88 Konolfingen | Storvreta IK I. | |
| 1999 | Tatran Střešovice |  VIKA Niznyj Novgorod | Niznyj Novgorod | Kirkkonummi Rangers | |
| 2000 | Helsinki IFK | SSV | SSK Future | Röke IBK | |
| 2001 | Pixbo Wallenstam IBK | UHC Bern OST | Frosta IBF | SSK Future | |
| 2002 | Pixbo Wallenstam IBK | Husqvarma IK | SSK Future Exel | Roke IBK | |
| 2003 | Pixbo Wallenstam IBK | Balrog Oilers | SSK Future Exel | 1. FB Topgrandma | |
| 2004 | Balrog Oilers | Tatran Techtex Střešovice | Tapanilan Erä |  Rubene | |
| 2005 | IBK Dalen | Galna Finnar | SSK Future | SK Cesis/Lekrings | Koo-Vee |
| 2006 | Pixbo Wallenstam IBK | Triggers CON INVEST | Tatran Střešovice | FBC Liberec | Sagene Ladies |
