| Uniwersytet Medyczny w Białymstoku | |
| Universitas Medica Bialostocensis Medical University of Bialystok | |
 | |
| Data założenia | 3 lutego 1950 |
| Państwo |  Polska |
| Adres | ul. Jana Kilińskiego 1 15-089 Białystok |
| Liczba studentów | 4600 |
| Rektor | prof. dr hab. Jacek Nikliński |
Położenie na mapie Polski   Uniwersytet Medyczny w Białymstoku | |
| {{#iferror:Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku (UMB) (do 21 marca 2008 r. Akademia Medyczna w Białymstoku) – publiczna szkoła wyższa o profilu medycznym powstała 3 lutego 1950 roku. Siedzibę Uniwersytetu stanowi spalony w czasie wojny, a następnie odbudowany Pałac Branickich. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych główny wysiłek badawczy uczelni koncentrował się wokół zagadnień patofizjologii i biochemii procesów krzepnięcia krwi i fibrynolizy. Później stała się znana głównie z pierwszych wykonywanych w Polsce operacji in vitro. Na Uniwersytecie funkcjonują trzy wydziały: Wydział Lekarski z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej oraz Wydział Nauk o Zdrowiu. Uczelnia ciągle poszerza swoją ofertę edukacyjną zgodnie z potrzebą rozwijających się dziedzin służby zdrowia oraz rynku pracy. Na uczelni studiuje obecnie blisko 4600 studentów na czternastu kierunkach studiów stacjonarnych i niestacjonarnych.
Spis treści |
Obecnie (r.ak. 2011/12) uczelnia daje możliwość podjęcia studiów na czternastu kierunkach na poziomie licencjackim jak i magisterskim prowadzonych w ramach trzech wydziałów.
Prace zmierzające do utworzenia Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku podjęto w początkach 1949 roku. Pomysł utworzenia uczelni przedłożył doktor Jerzy Sztachelski. Akademię Lekarską w Białymstoku powołano mocą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lutego 1950 roku, jako pięćsetny wydział lekarski na świecie i dziesiąty w powojennej Polsce. Miesiąc później kolejnym rozporządzeniem przemianowano nazwę uczelni na Akademia Medyczna w Białymstoku. Pierwszym rektorem został profesor Tadeusz Kielanowski.
Siedzibą uczelni ustanowiono Pałac Branickich – najokazalszy i najcenniejszy gmach zabytkowy w Białymstoku. W przyległym Collegium Primum zlokalizowano pierwsze zakłady podstawowych nauk medycznych. W drugim roku istnienia akademia uzyskała uprawnienia do nadawania stopni naukowych. W roku 1953 powołano pierwsze kliniki. Siedzibą jednostek klinicznych stały się szpitale zlokalizowane na terenie Białegostoku. W 1954 oddano do użytku budynek Collegium Universum, który pomieścił większość zakładów nauk podstawowych. W 1963 oddano do użytku Państwowy Szpital Kliniczny (obecnie Uniwersytecki Szpital Kliniczny). W roku 1968 powołano Oddział Stomatologii. W 1977 utworzono Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Analityki Medycznej (od 2001 Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej). Początkowo dokonano naboru jedynie na Oddział Analityki Medycznej tego wydziału. Kształcenie farmaceutów ze względu na trudności w skompletowaniu kadry naukowej rozpoczęto dopiero w 1987 roku. W 1981 rozpoczęto budowę Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Ludwika Zamenhofa, który mimo że nie ukończony rozpoczął działalność siedem lat później. W roku 1982 przekazano do użytku gmach Collegium Pathologicum. W 1999 powołano Oddział Pielęgniarstwa na Wydziale Lekarskim, który stał się zalążkiem Wydziału Pielęgniarstwa i Ochrony Zdrowia powołanego 30 maja 2003 roku (w 2008 zmieniono nazwę na Wydział Nauk o Zdrowiu). Przełomem było uruchomienie studiów anglojęzyczne na kierunku Lekarskim w 2004 roku. Wysoki poziom kształcenia i badań naukowych został potwierdzony podniesieniem uczelni do rangi uniwersytetu. W dniu 22 marca 2008 roku weszła w życie ustawa o nadaniu Akademii Medycznej w Białymstoku nazwy Uniwersytet Medyczny w Białymstoku.
Do roku 2000 w uczelni tytuł naukowy profesora uzyskało 189 osób, stopień naukowy doktora habilitowanego 255 a stopień doktora 1586 osób. Uczelnia nadała tytuł doctor honoris causa 36 osobom. UMB wykształcił wielu lekarzy z krajów rozwijających się, głównie z obszaru Bliskiego Wschodu, północnej Afryki i Ameryki Łacińskiej.
Ostatnio Uniwersytet Medyczny w Białymstoku podjął szeroki program międzynarodowej współpracy, w zakresie wdrażania nowych metod nauczania, w dziedzinie badań naukowych oraz w zakresie diagnostyki i terapii. Unowocześniono także wyposażenie aparaturowe zakładów nauk podstawowych i zaplecze diagnostyczno-lecznicze klinik.
| Dotychczasowi dziekani Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim | ||
|---|---|---|
| l.p. | imię i nazwisko | lata |
| 1 | Tadeusz Dzierżykray-Rogalski | 1951 – 1953 |
| 2 | Ludwik Komczyński | 1953 – 1960 |
| 3 | Helena Lewińska | 1960 – 1962 |
| 4 | Roman Kordecki | 1962 – 1966 |
| 5 | Maria Byrdy | 1966 – 1969 |
| 6 | Henryk Nowak | 1969 – 1972 |
| 7 | Konstanty Wiśniewski | 1972 – 1974 |
| 8 | Antoni Gabryelewicz | 1974 – 1981 |
| 9 | Wiktor Łotocki | 1981 – 1984 |
| 10 | Włodzimierz Buczko | 1984 – 1987 |
| 11 | Tamara Jelisiejew | 1987 – 1990 |
| 12 | Bogusław Musiatowicz | 1990 – 1996 |
| 13 | Michał Myśliwiec | 1996 – 1999 |
| 14 | Franciszek Rogowski | 1999 – 2002 |
| 15 | Maciej Kaczmarski | 2002 – 2005 |
| 16 | Robert Flisiak | 2005 – 2008 |
| 17 | Andrzej Dąbrowski | 2008 – |
| Dotychczasowi dziekani Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej | ||
|---|---|---|
| l.p. | imię i nazwisko | lata |
| 1 | Władysław Gałasiński | 1977 – 1984 |
| 2 | Ryszard Farbiszewski | 1984 – 1990 |
| 3 | Krzysztof Worowski | 1990 – 1996 |
| 4 | Ryszard Farbiszewski | 1996 – 1998 |
| 5 | Maciej Szmitkowski | 1998 – 2002 |
| 6 | Jerzy Pałka | 2002 – 2008 |
| 7 | Elżbieta Skrzydlewska | 2008 – |
| Dotychczasowi dziekani Wydziału Nauk o Zdrowiu | ||
|---|---|---|
| l.p. | imię i nazwisko | lata |
| 1 | Jan Karczewski | 2003 – 2005 |
| 2 | Elżbieta Krajewska-Kułak | 2005 – |
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku jest prężnym ośrodkiem naukowo-badawczym Polski północno-wschodniej. Od pierwszych lat istnienia uczelnia jest miejscem wielu zjazdów i sympozjów naukowych o zasięgu krajowym i międzynarodowym. W ponad 50-letniej historii odbyło się około 200 imprez tego typu. Corocznie pracownicy uczelni realizują blisko 500 projektów naukowych. Dorobek publikacyjny pracowników Uczelni stale wzrasta i dzięki tak prowadzonej polityce naukowej Wydział Lekarski z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim znalazł się na 1. miejscu, a Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej na 4. miejscu, spośród innych wydziałów jednorodnych w rankingu przeprowadzonym przez Ministerstwo Nauki Szkolnictwa Wyższego. Uniwersytet stara się zapewniać swoim pracownikom naukowym najnowocześniejsze zaplecze infrastrukturalne oraz bazę aparaturową. Uniwersytet również swoim studentom stwarza możliwości rozwoju zainteresowań naukowych w studenckich kołach naukowych, które działają przy większości uczelnianych zakładów i klinik. Uczelnia zrzesza 27 kół naukowych, w ramach których studenci prowadzą badania kliniczne, zdobywają praktyczne umiejętności oraz biorą udział w krajowych i zagranicznych konferencjach naukowych. W strukturach uczelni funkcjonują takie instytucje naukowe jak: Centrum Medycyny Doświadczalnej, Eurregionalne Laboratorium Analiz Farmaceutycznych i Euroregionalne Centrum Farmacji (w trakcie realizacji). Uniwersytet jest również wydawcą dwóch czasopism naukowych o zasięgu międzynarodowym, obecnych na liście filadelfijskiej: „Advances in Medical Sciences” (od 1955 r.) i „Folia Histochemica at Cytobiologica” (od 2006 r.).
Obecnie w skład kadry naukowej wchodzi ok. 750 nauczycieli akademickich w tym 96 profesorów tytularnych oraz 95 doktorów habilitowanych. Reprezentują oni nieomal wszystkie specjalności nauk lekarskich, stomatologii, farmacji i analityki medycznej. Blisko 90% obecnie zatrudnionych profesorów i doktorów habilitowanych to absolwenci uczelni. Ponad 30 absolwentów uczelni, profesorów i doktorów habilitowanych pełni kierownicze funkcje w innych akademiach medycznych, instytutach i placówkach służby zdrowia, w kraju i za granicą.
Do najważniejszych kierunków badawczych w zakresie nauk podstawowych i klinicznych należy: alergologia eksperymentalna i kliniczna, biochemia glikokoniugatów, biochemia tkanki łącznej, biochemia i patofizjologia hemostazy, biologia karotenoidów, biologia molekularna nowotworów, chemioterapia eksperymentalna, chirurgia endokrynologiczna, dializoterapia i transplantacja nerek, enzymy proteolityczne i ich inhibitory oraz właściwości biologiczne produktów degradacji białek, farmakologia centralnego układu nerwowego, fizjologia mięśni, immunodiagnostyka białek krwi, gastroenterologia wieku dziecięcego, kardiologia inwazyjna i kardiochirurgia, mikrochirurgia i chirurgia naczyń, onkologia doświadczalna, patologia trzustki, patologia wątroby, serodiagnostyka kiły, techniki wspomaganego rozrodu.
Centrum Medycyny Doświadczalnej powstało w 2006 roku. Jest to najnowsza inicjatywa w dziedzinie nauk medycznych, farmaceutycznych oraz biologicznych w zakresie badań in vivo oraz in vitro. Centrum Medycyny Doświadczalnej jest jednym z najnowocześniejszych obiektów tego typu w kraju, którego zadaniem jest hodowla zwierząt laboratoryjnych, a także prowadzenie badań eksperymentalnych na zwierzętach i liniach komórkowych. Centrum stanowi unikalną bazę do prowadzenia badań podstawowych, przedklinicznych i wdrożeniowych dla jednostek krajowych i międzynarodowych.
W 2008 na Wydziale Farmaceutycznym UMB rozpoczęło działalność Euroregionalne Laboratorium Analiz Farmaceutycznych – pierwsza tego typu placówka w kraju, która zapewni możliwość kontroli leków i preparatów pochodzących z wymiany przygranicznej oraz ocenę jakościowo-ilościową substancji toksycznych w preparatach leczniczych, żywności oraz w materiale biologicznym. Chęć współpracy z placówką zadeklarowali już przedstawiciele policji, prokuratury, straży pożarnej oraz straży granicznej. W przyszłości kadra laboratorium chce się również zajmować dziedziną mało jeszcze znaną, czyli tym, do jakich reakcji między lekami dochodzi w organizmie, kiedy pacjent leczący się na kilka schorzeń przyjmuje wiele lekarstw jednocześnie.
Utworzenie laboratorium jest wynikiem realizacji projektu „Utworzenie laboratorium analiz farmaceutycznych w transgranicznym obszarze polsko-litewskim” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach programu INTERREG IIIA. W projekcie ze strony Polski bierze udział Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, a ze strony Litwy szpitale w Lazdijai, Marijampolu i Kalwarii. Projekt obejmuje zorganizowanie zespołu lekarzy i analityków odpowiednio przeszkolonych w udzielaniu pierwszej pomocy i pobieraniu materiału do badań oraz stworzenie bazy technicznej o standardach europejskich wymaganej do oceny jakościowo-ilościowej substancji czynnych oraz substancji toksycznych zawartych zarówno w preparatach leczniczych jak i w materiale biologicznym pochodzącym od pacjentów.
Na UMB rozpoczęto realizacje projektu utworzenia Euroregionalnego Centrum Farmacji, które przyczyni się nie tylko do efektywniejszej działalności dydaktycznej i naukowej Wydziału Farmaceutycznego, ale będzie także nowoczesnym centrum badawczo-rozwojowym o zasięgu międzynarodowym. Nowo powstałe Centrum umożliwi szerszą współpracę z innymi jednostkami medycznymi zarówno w Polsce jak i w krajach sąsiednich (Litwa, Rosja, Białoruś). Projekt jest ściśle powiązany z działającym od niedawna Euroregionalnym Laboratorium Analiz Farmaceutycznych. Do 2011 miał powstać budynek, który pomieści Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej i działające w jego strukturze Euroregionalne Centrum Farmacji.
Aktualnie Uniwersytet Medyczny w Białymstoku ma podpisane umowy o współpracy i wymianie naukowej z 20 ośrodkami zagranicznymi. Kierunek rozwoju Uczelni to jej umiędzynarodowienie – rozwijanie coraz szerszej współpracy naukowo - dydaktycznej z krajami europejskimi, ale także z USA i Japonią. Jednocześnie sukcesywnie realizowana jest idea europejskich wykładów eksperckich skierowanych do całej społeczności akademickiej, ze szczególnym uwzględnieniem roli tzw. visiting professors - wybitnych specjalistów o szczególnym dorobku naukowym.
Uczelnia składa się z 63 zakładów podstawowych nauk medycznych, 47 klinik, 3 studiów, 9 samodzielnych pracowni i 2 katedr.
W nawiasach podano rok oddania do użytku.
SCR Radiosupeł to organizacja studencka założona w 1951 roku przy Akademii Medycznej w Białymstoku (obecnie Uniwersytet Medyczny w Białymstoku). Program tworzą stowarzyszeni w Radiosuple studenci wszystkich wydziałów UMB. Radiosupeł nadaje swój program 24 godziny na dobę na częstotliwości 95,0 MHz na terenie UMB.
Mieszany chór Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku istnieje od 1951 roku. Śpiewają w nim studenci, lekarze i pracownicy uczelni. Chór jest zdobywcą wielu nagród. Odnosi sukcesy zarówno w Polsce jak i za granicą.
Klub Studencki Co Nie Co jest organizacją istniejącą od roku 1958. W latach 1975-1978 kierownikiem był Stanisław Włudyga. Wtedy to powstały "Spotkania pod Schodkami" – kabaret, który do dziś funkcjonuje pod skróconą nazwą "Schodki" (pomysłodawcą był Janusz Olszewski). W klubie gościło wielu bardziej lub mniej znanych artystów i zespołów m.in. Janusz Laskowski, kabaret Pod Egidą. Klub ma na swoim koncie kilka osiągnięć. Za pomysł "Spotkań pod Schodkami", w 1975 uzyskał I nagrodę na Ogólnopolskiej Giełdzie Imprez Klubowych. Obecnie klub kontynuuje działalność kabaretową, organizuje dyskoteki, "Medykalia". Klub od początku istnienia mieści się w Domu Studenta nr 1.
Herkulesy to klub studentów Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku z ponad 40-letnią tradycją. Jest to typowa dyskoteka studencka. Klub mieści się w podziemiach Collegium Universum.
| Doktorzy Honoris Causa Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku | ||
|---|---|---|
| l.p. | imię i nazwisko | rok |
| 1 | dr med. Jerzy Sztachelski | 1960 |
| 2 | prof. dr hab. med. Tadeusz Kielanowski | 1965 |
| 3 | prof. dr hab. Marian Górski | 1976 |
| 4 | prof. dr hab. Jan Nielubowicz | 1983 |
| 5 | prof. dr Silvio Garattini | 1984 |
| 6 | prof. zw. dr hab. med. Jan Witold Moll | 1984 |
| 7 | prof. zw. dr hab. med. Stefan Soszka | 1985 |
| 8 | prof. dr John David Williams | 1987 |
| 9 | prof. zw. dr hab. med. Andrzej Danysz | 1989 |
| 10 | prof. zw. dr hab. Tadeusz Dzierżykraj-Rogalski | 1988 |
| 11 | prof. dr med. Dymitr Adrejewicz Masłakow | 1989 |
| 12 | prof. dr Hans Klaus Breddin | 1990 |
| 13 | prof. zw. dr med. Karol Buluk | 1990 |
| 14 | prof. dr hab. Maria Byrdy | 1990 |
| 15 | prof. dr med. Witold Janusz Rudowski | 1990 |
| 16 | prof. dr Bronisław Leszek Słomiany | 1990 |
| 17 | prof. dr Jacques Paul Borel | 1991 |
| 18 | prof. dr Maria Kopeć | 1991 |
| 19 | Ryszard Kaczorowski | 1992 |
| 20 | prof. dr hab. Stefan Niewiarowski | 1993 |
| 21 | prof. dr Akikazu Takada | 1993 |
| 22 | prof. dr Ronald Terjung | 1993 |
| 23 | prof. dr Rodger Bick | 1995 |
| 24 | prof. dr hab. Stanisław Jan Konturek | 1995 |
| 25 | prof. Jean Cohen | 1996 |
| 26 | prof. dr hab. Antoni Gabryelewicz | 1998 |
| 27 | prof. dr hab. Zbigniew Religa | 1998 |
| 28 | prof. dr hab. Mieczysław Chorąży | 2000 |
| 29 | prof. dr hab. Mirosław Jan Mossakowski | 2000 |
| 30 | prof. dr hab. Zbigniew Knapik | 2001 |
| 31 | prof. dr hab. Franciszek Józef Kokot | 2001 |
| 32 | prof. Maria Benedetta Donati | 2002 |
| 33 | prof. Giovanni de Gaetano | 2002 |
| 34 | prof. dr hab. Jan Prokopowicz | 2002 |
| 35 | prof. Manfred Göthert | 2003 |
| 36 | prof. dr hab. Marian Szamatowicz | 2004 |
| 37 | prof. dr hab. Władysław Gałasiński | 2006 |
| 38 | prof. dr hab. Marcin Kamiński | 2007 |
| 39 | prof. David Grahame Hardie | 2008 |
| 40 | prof. dr hab. Maciej Zabel | 2009 |
| 41 | prof. zw. dr hab. Jan Górski | 2010 |
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
| |||||||
| |||||||||||||||||||
