| Uniwersytet w Padwie | |
| Universitas Studii Paduani University of Padua Università degli Studi di Padova | |
| Data założenia | 1222 |
| Państwo |  Włochy |
| Adres | Padwa |
| Liczba studentów | 65 tys. |
| Rektor | Profesor Vincenzo Milanesi |
| Członkostwo | Coimbra Group |
| www.unipd.it/ Strona internetowa | |
Uniwersytet w Padwie – jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie, założony w 1222 r. Według danych z 2003 r. na uniwersytecie studiowało ok. 65 tys. osób.
Spis treści |
Uniwersytet został założony w 1222 przez dużą grupa studentów i profesorów, którzy opuścili Uniwersytet Boloński poszukując większych swobód.
Pierwszymi przedmiotami, które wykładano na tej uczelni były nauki prawne i teologia. W 1399 uczelnia została podzielona na dwie instytucje: Universitas Iuristarum zajmujący się prawem cywilnym, kanonicznym i teologią, oraz Universitas Artistarum, gdzie nauczano astronomii, dialektyki, filozofii, gramatyki, medycyny i retoryki. Ponowne połączenie w jedną uczelnię nastąpiło w 1813.
Studenci byli zrzeszeni w tzw. nacjach, które związane były z pochodzeniem studentów. Były dwie grupy nacji: cismontańskie - dla studentów włoskich oraz ultramontańskie dla studentów pozaalpejskich.
Od XV w. do XVIII w. uniwersytet przeszedł odrodzenie, szczególnie w dziedzinach medycyny, astronomii, filozofii i prawa. Stało się tak głównie za sprawą protekcji ze strony Republiki Weneckiej, która dała uczelni swobodę i niezależność od wpływów Kościoła rzymskokatolickiego. W tym okresie, uniwersytet przyjął motto: Universa universis patavina libertas (Wolność Padwy jest absolutnie dla każdego).
25 czerwca 1678, Elena Lucrezia Cornaro Piscopia pierwsza kobieta w historii, która otrzymała stopień naukowy w dziedzinie filozofii.
Ogród Botaniczny w Padwie, założony przez Uniwersytet w 1545, był drugim takim obiektem na świecie i obecnie jest najstarszym, który pozostał w nienaruszonym stanie. Uniwersytet kieruje także 9 muzeami, w tym Muzeum Historii Fizyki.
Właściwą pozycję intelektualną uczelnia zyskała dopiero w 1873 stając się jednym z uniwersytetów zjednoczonego Królestwa Włoch, i od tej chwili stał się jednym z bardziej prestiżowych w kraju ze względu na zasługi naukowe i edukacyjne: tylko w dziedzinie samej matematyki były tak wybitne postacie jak: Gregorio Ricci Curbastro, Giuseppe Veronese, Francesco Severi i Tullio Levi Civita.
Przez ostatnie lata XIX w. i pierwszą połowę XX w. zachodzi proces decentralizacji: wykształciły się instytuty naukowe i przez to prawdziwe kampusy. W innej części miasta pobudowano nowy budynek dla Wydziału Sztuki i Filozofii (Palazzo del Liviano, zaprojektowany przez Giò Ponti); Obserwatorium Astrofizyczne położone na wyżynach Asiago; a stary Palazzo del Bo został całkowicie przebudowany (1938-45). Zmienne losy w okresie faszyzmu – wpływy polityczne, prawa rasy, itp. – miały znaczący wpływ na rozwój uczelni, jak również jej zniszczenia podczas II wojny światowej, jak również późniejsze protesty studentów w latach 1968-69 (kiedy uczelnia pozostała bez odpowiedniej pomocy ze strony rządu). Jednakże Gymnasium Omnium Disciplinarum kontynuowało nieprzerwanie prace i przez całą drugą połowę XX w. dało się zauważyć znaczący rozwój – głównie dzięki właściwej wymianie idei z międzynarodowymi czołowymi instytucjami (szczególnie w dziedzinie nauki i technologii).
W ostatnich latach, uczelnia musiała się zmierzyć z problemem przepełnienia wydziałów. W 1990, powstał Instytut Inżynierii Zarządzania w Vicenza; wtedy powtórnie zaczynają działać letnie kursy w Bressanone; w 1995 otwarto centrum Agripolis w Legnaro – dla Wydziałów Nauk Rolniczych i Medycyny Weterynaryjnej. Rozwijają się również inne oddziały: w Rovigo, Treviso, Feltre, Castelfranco Veneto, Conegliano, Chioggia i Asiago.
| |||||
