| Uracyl | |||||||
| Nazewnictwo | |||||||
| |||||||
| |||||||
| Ogólne informacje | |||||||
| Wzór sumaryczny | C4H4N2O2 | ||||||
| Masa molowa | 112,09 g/mol | ||||||
| |||||||
| Identyfikacja | |||||||
| Numer CAS | 66-22-8 | ||||||
| PubChem | 1174[1] | ||||||
| |||||||
| |||||||
| Podobne związki | |||||||
| Pochodne | malonylomocznik | ||||||
| Podobne związki | tymina, kwas barbiturowy | ||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||
Uracyl (z łac. urina = mocz i acetum = ocet) − organiczny związek chemiczny, jedna z pirymidynowych zasad azotowych wchodzących w skład nukleotydów RNA. W połączeniu z rybozą tworzy nukleozyd urydynę. Reszta uracylu tworzy komplementarną parę z resztą adeniny w RNA. Pochodne uracylu (na przykład 5-fluorouracyl) stosowane są jako leki w onkologii.
Obecność uracylu została wykryta w meteorycie Murchison. Badania wykluczyły ziemskie pochodzenie cząsteczek[2].