Historia i autorzy

Podziel się:

Urszula Radwańska

Urszula Radwańska
Urszula Radwańska
Państwo	Polska
Miejsce zamieszkania	Kraków
Data i miejsce urodzenia	7 grudnia 1990 Ahaus
Wzrost	177 cm
Masa ciała	55 kg
Gra	praworęczna
Zakończenie kariery	aktywna
Trener	Robert Radwański
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu	62 (10 sierpnia 2009)
Australian Open	2R (2012)
Roland Garros	1R (2009)
Wimbledon	2R (2008, 2009)
US Open	2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	1 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu	75 (31 sierpnia 2009)
Australian Open	2R (2012)
Roland Garros	QF (2009)
Wimbledon	1R (2009, 2011)
US Open	1R (2009)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Urszula Radwańska (ur. 7 grudnia 1990 w Ahaus, Niemcy) – polska tenisistka, młodsza siostra tenisistki Agnieszki Radwańskiej, z którą trenuje i gra debla. Zwyciężczyni jednego turnieju WTA w grze podwójnej. Zdobywczyni juniorskiego Małego Szlema w grze podwójnej w 2007 (French Open 2007, Wimbledon 2007 i US Open 2007), triumfatorka juniorskiego Wimbledonu 2007 w grze pojedynczej oraz finalistka juniorskiego US Open 2007 w grze pojedynczej i juniorskiego Australian Open 2007 w grze podwójnej. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

[edytuj] Kariera

[edytuj] 2005

Wraz z siostrą Agnieszką wygrała rywalizację deblistek w juniorskim turnieju Tomaszewski Cup by Microsoft. W październiku 2005 Urszula Radwańska wraz z siostrą i Maksymilią Wandel wygrała w Barcelonie Junior Fed Cup, czyli drużynowe Mistrzostwo Świata do lat 16.

[edytuj] 2006

W kwietniu wygrała swój pierwszy profesjonalny turniej tenisowy. Był to turniej ITF z pulą 10 000 dolarów, rozegrany w brytyjskim Bath. W pięciu meczach pokonała 5 wyżej notowanych przeciwniczek, w tym w I rundzie rozstawioną z nr 1 Sarah Leah Borwell i w finale nr 5 Valerie Can Tetreault 7:6(6), 6:2.

W maju dostała "dziką kartę" od organizatorów J&S Cup, ale w I rundzie przegrała z Venus Williams. Kilka tygodni później odniosła swój największy sukces w karierze: po przejściu eliminacji awansowała do II rundy turnieju WTA w Stambule, eliminując w I rundzie 53. zawodniczkę rankingu, Marię Elenę Camerin. Było to jej pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z czołowej setki rankingu WTA. W pierwszym tygodniu sierpnia 2006 Radwańska powtórzyła sukces ze Stambułu, przechodząc eliminacje turnieju WTA w Sztokholmie, ponownie awansując do II rundy, gdzie przegrała mając nawet piłki setowe z rozstawioną z numerem pierwszym Anastazją Myskiną.

Odniosła kolejny sukces w juniorskim Wimbledonie 2006. Po pokonaniu Mayi Bhorozowej w meczu o szesnastkę uporała się z rozstawioną z numerem 5. Soraną Mihaelą Cirsteą. W kolejnej rundzie pokonała Tyrę Calderwood 7:5, 6:3 i w ćwierćfinale Naomi Cavaday 6:3, 6:2. W walce o finał uległa 6:3, 3:6, 6:8 Caroline Wozniacki nie wykorzystując trzech piłek meczowych. Była też w półfinale debla, w parze z Ariną Rodionową.

Kolejnym sukcesem była wygrana juniorskiego turnieju Eddie Herr International na Florydzie, nie tracąc nawet seta. W finale Polka pokonała, rozstawioną z dwójką, Soranę Mihaelę Cirstea 6:3, 6:1. Na początku grudnia wygrała w parze z Soraną Mihaelą Cirsteą rywalizację deblową prestiżowego turnieju juniorskiego Orange Bowl na Florydzie.

[edytuj] 2007

Podczas Australian Open 2007 juniorów, Radwańska doszła do ćwierćfinału gry pojedynczej oraz finału gry podwójnej razem z Julią Cohen jako najwyżej rozstawiona para, gdzie uległy Jewgieniji Rodinie i Arinie Rodionowej. Radwańska wystartowała pod koniec lutego w eliminacjach do turnieju II kategorii w Dausze. W pierwszym meczu uległa Anne Kremer 4:6, 0:6. Podczas turnieju na kortach Warszawianki przegrała z Jeleną Wiesniną 6:2, 6:7, 3:6, nie wykorzystując trzech piłek meczowych. Popełniła szkolny błąd w ostatnim secie meczu: gdy Wiesnina korzystała z pomocy medycznej, Radwańska zamiast rozgrzewać się, spędziła ten czas na ławce.

W maju Radwańska wystąpiła w turnieju WTA w Stambule. Start w singlu zakończyła na trzeciej rundzie kwalifikacji po porażce z Jekateriną Dzechalewicz. Z kolei w deblu występowała z siostrą Agnieszką i nieoczekiwanie wygrały turniej bez straty seta. W drodze do finału pokonały m.in. siostry Bondarenko, a w finale łatwo zwyciężyły 6:1, 6:3 z Sanią Mirzą grającą w parze z Chan Yung-jan.

W czerwcu w parze z Ksenią Milewską wygrała juniorski turniej French Open 2007 w deblu, pokonując parę Sorana Cîrstea/Alexa Glatch 6:1, 6:4.

Największy sukces w dotychczasowej karierze odniosła wygrywając turniej gry pojedynczej juniorek podczas Wimbledonu 2007. Rozstawiona z numerem 6 w finale, pokonała Madison Brengle 2:6, 6:3, 6:0. Wygrała ten turniej również w grze podwójnej juniorek, w parze z Anastazją Pawluczenkową, pokonując Misaki Doi/Kurumi Nara 6:4, 2:6, 10:7. Urszula Radwańska jest trzecią "polską" mistrzynią Wimbledonu i drugą po Aleksandrze Olszy, która dokonała tego i w singlu i w deblu.

Podczas US Open 2007 w parze z Ksenią Milewską wygrały grę podwójną juniorek, w finale pokonując parę Łykina/Kałasznikowa 6:2 6:1.

Po raz pierwszy w karierze osiągnęła ćwierćfinał singla występując w październiku w turnieju WTA w Bangkoku. Startując z "dziką kartą" (sklasyfikowana wówczas na 407. miejscu w rankingu WTA), pokonała w 1/8 Virginie Razzano 7:6(3), 7:5, przerywając jej serię 11 zwycięstw z rzędu. W ćwierćfinale przegrała z reprezentantką Chan Yung-jan 2:6, 3:6.

Na koniec 2007 była 249. w rankingu WTA i 1. w rankingu ITF juniorek^[1].

[edytuj] 2008

Na początku roku wystartowała w eliminacjach kwalifikacyjnych do turnieju wielkoszlemowego Australian Open 2008. Odpadła w ostatniej, 3. fazie eliminacji, przegrywając z nr 3 eliminacji, Julią Schruff 3:6, 0:6. Dzięki dzikiej karcie wystąpiła w turnieju Pattaya Women's Open 2008. Jednakże odpadła tam w 1 rundzie. Polka dotarła także w tym roku do drugiej rundy Wimbledonu. W 1 rundzie tego turnieju Urszula Radwańska pokonała Czeszkę Klarę Zakopalovą 6:4, 6:1, w II rundzie musiała jednak uznać wyższość Sereny Williams, z którą przegrała 4:6, 4:6.

Na przełomie lipca i sierpnia wystąpiła w turnieju VanOpen rangi ITF z pulą nagród 50 000 dolarów, rozegranym w Vancouver. Rozstawiona z nr 2, bez straty seta dotarła do finału, gdzie pokonała Francuzkę z nr 4 Julie Coin 2:6, 6:3, 7:5, wygrywając cały turniej.

Na przełomie września i października wystąpiła w ostatnim w sezonie turnieju najniższej kategorii, Tier IV, Tashkent Open 2008. Występ był dla niej udany, ponieważ pierwszy raz w sezonie i drugi raz w karierze dotarła do ćwierćfinału singla turnieju WTA. W I rundzie pokonała faworytkę gospodarzy, rozstawioną z nr 7, Akgul Amanmuradovą 7:6(5), 6:3, w II rundzie wyeliminowała Sofię Szapatawę 7:5, 6:2, a w ćwierćfinale po zaciętej walce uległa nr 4 Sabine Lisicki 6:3, 5:7, 6:7. Z kolei w deblu w parze z Andreją Klepač dotarły do półfinału.

[edytuj] 2009

Sezon 2009 rozpoczęła od udziału w turnieju w Hobart, w którym osiągnęła drugą rundę. W kwalifikacjach pokonała wówczas 31. w rankingu singlowym Francescę Schiavone 6:3, 7:6(4). W turnieju głównym w 1. rundzie wygrała z rozstawioną z numerem 6. Aleksandrą Woźniak w trzech setach. W drugiej rundzie Polka skreczowała. W Australian Open dotarła do 3. rundy kwalifikacji, w której przegrała ze Stéphanie Dubois. W Dubaju sprawiła niespodziankę eliminując w pierwszej rundzie swoją starszą siostrę Agnieszkę Radwańską 6:4, 6:3. W 2. rundzie turnieju mecz oddała poprzez krecz. W Indian Weels doszła do czwartej rundy zawodów. W pierwszym spotkaniu pokonała Michelle Larcher de Brito 4:6, 6:2, 6:4. W kolejnej rundzie zwyciężyła z wówczas 8. na świecie Rosjankę Swietłaną Kuzniecową 6:2, 4:6, 6:3. W trzecim meczu pokonała Alexę Glatch 6:3, 7:6(3). W czwartej rundzie uległa Caroline Wozniacki 5:7, 3:6. W turnieju w Miami w pierwszej rundzie uległa Chince Li Na. Na kortach Roland Garros odpadła w pierwszej rundzie przegrywając z Yaniną Wickmayer 6:4, 3:6, 0:6. W Birmingham Radwańska doszła do ćwierćfinału pokonując kolejno Marię Kirilenko, Petrę Cetkovską, Julię Görges. W meczu ćwierćfinałowym przegrała z Magdaléną Rybárikovą 3:6, 3:6. Podczas wielkoszlemowego Wimbledonu doszła do drugiej rundy, ulegając w niej Dominice Cibulkovej 2:6, 4:6. W Los Angeles doszła do ćwierćfinału pokonując między innymi Dominikę Cibulkovą i Li Na. W ćwierćfinale uległa po spotkaniu z Marią Szarapową, przegrany przez Polkę 4:6, 5:7. Na kortach Flushing Meadows uległa w 1. rundzie Kristinie Barrois. Rok 2009 zakończyła na 66. miejscu w rankingu singlowym WTA.

[edytuj] 2010

Sezon 2010 rozpoczęła od kwalifikacji w Sydney, gdzie przegrała w 3. rundzie z Jill Craybas. W Australian Open trafiła na rozstawioną z jedynką Serenę Williams, z którą przegrała 2:6, 1:6. Po tym turnieju wykryto u niej kontuzję pleców, która zmusiła ją do półrocznej przerwy w startach w turniejach i treningach. Efektem przerwy był spadek z 72. miejsca na 189. miejsce w rankingu WTA. Wróciła na turniej w San Diego, gdzie przegrała w 1. rundzie kwalifikacji. Tak samo było w Cincinnati. W Montrealu odpadła w 2. rundzie kwalifikacji. W US Open dotarła do 2. rundy, pokonując w 1. rundzie Annę Czakwetadze 6:3, 6:3. W 2. rundzie uległa Hiszpance Lourdes Domínguez Lino 2:6, 5:7. Dzięki US Open awansowała z 339. miejsca na 234. w rankingu WTA. W Seulu przegrała w 1. rundzie z Marią Kirilenko 3:6, 1:6. Później, w turnieju ITF w Tokio doszła do 2. rundy, przechodząc przez kwalifikacje. W 1. rundzie turnieju pokonała Stefanie Vögele 6:0, 6:3. W drugiej rundzie uległa Ayumi Moricie 6:2, 1:6, 2:6. W turnieju ITF w Saint Raphael doszła do finału pokonując kolejno Laurę Thorpe, Jelenę Dokić, Esterella Cabezę Candezę i Laurę Pous Tió, by w finale ulegnąć Alison Riske 4:6, 2:6. W kolejnym turnieju z cyklu ITF w Ismaning, Radwańska zdobyła swój ósmy tytuł w turniejach ITF, pokonując w finale Andreę Hlaváčkovą 7:5, 6:4. Był to jej ostatni turniej w roku. Sezon 2010 skończyła na 191. miejscu w rankingu WTA.

[edytuj] 2011

Podczas Australian Open, w Dubaju i w Ad-Dausze odpadała w kwalifikacjach. Później wystąpiła w turnieju głównym w Kuala Lumpur, gdzie w 1. rundzie pokonała Junri Namigatę 6:1, 6:3. W drugiej rundzie przegrała z Serbką Bojaną Jovanovski 6:1, 5:7, 4:6. W Indian Wells doszła do 3. rundy pokonując wcześniej Bojanę Jovanovski 3:6, 6:4, 7:6(6) . W drugiej rundzie zwyciężyła z wówczas 34. w rankingu, Czeszką Klárą Zakopalovą 6:3, 5:7, 6:2. W 3. rundzie po meczu z Wiktorią Azarenką odpadła z turnieju przegrywając 6:7(7), 3:6. W Miami i Fezie odpadała w pierwszej rundzie, przegrywając z Simoną Halep i Eleni Daniilidou. W Estoril doszła do 2. rundy, wygrywając przedtem z rozstawioną z numerem czwartym Anastasiją Sevastovą 5:7, 7:6(5), 6:1. W 2. rundzie odpadła po meczu z Johanną Larsson. W Rzymie, na kortach Rolland Garros i podczas Wimbledonu odpadała w 1. rundach kwalifikacji. W Stanford dotarła do 2. rundy, pokonując Olgę Sawczuk. Na kortach Flushing Meadows odpadła w 1. rundzie po przegranym meczu z siostrą, Agnieszką 2:6, 3:6. W Taszkencie osiągnęła swój największy sukces w sezonie, dochodząc do półfinału turnieju. W 1. rundzie tego turnieju pokonała Słowaczkę Janę Čepelovą 6:1, 6:4. W kolejnym spotkaniu wygrała z reprezentantką gospodarzy, Akgul Amanmuradovą 6:7(7), 6:4, 6:3. W ćwierćfinale pokonała Greczynkę Eleni Daniilidou 6:3, 4:6, 6:4, by w półfinale ulec Ksenii Pierwak 2:6, 4:6. W Guangzhou doszła do ćwierćfinału, gdzie przegrała mając kilka piłek meczowych z późniejszą zwyciężczynią tego turnieju Chanelle Scheepers 6:4, 6:7(8), 3:6. Sezon 2011 zakończyła na 109. miejscu w rankingu WTA.

[edytuj] 2012

Sezon 2012 rozpoczęła od udanych kwalifikacji w turnieju w Sydney. W 1. rundzie turnieju znów trafiła na swoją siostrę, Agnieszkę, z którą przegrała 1:6, 1:6. W Australian Open doszła do 2. rundy pokonując w poprzedzającej rundzie Amerykankę Alison Riske 6:4, 1:6, 6:2. W drugim spotkaniu przegrała z Soraną Cîrsteą 6:1, 2:6, 3:6. W Pattai doszła do 2. rundy pokonując wcześniej Ansatazję Piwowarową 6:4, 6:1. W drugiej rundzie Polka przegrała z rozstawioną z numerem trzecim Danielą Hantuchovą 3:6, 2:6. Następnie Polka wzięła udział w turnieju w Dausze, gdzie po grze w kwalifikacjach, została pokonana w 1. rundzie turnieju głównego przez Lucie Šafářovą 3:6, 4:6. Później wystąpiła w turniejach w Indian Wells i Miami . W obu imprezach przegrała w 1. rundach. W Indian Wells uległa Michaëlli Krajicek 6:3, 4:6, 4:6, a w Miami przegrała z Kateryną Bondarenko 6:3, 6:7(7), 4:6, wcześniej przechodząc przez kwalifikacje. Pomiędzy turniejami w USA, wystąpiła w turnieju z cyklu ITF w Nassau, gdzie odpadła w 2. rundzie po porażce 2:6, 2:6 z Amerykanką Marią Sánchez. Później polska tenisistka pojechała na turniej do Charleston, gdzie w 1. rundzie przegrała z Czeszką Lucie Hradecką 1:6, 4:6. Następnie Radwańska udała się na turniej do Kopenhagi, gdzie w 1. rundzie zmierzyła się z turniejową jedynką, Caroline Wozniacki. Polka miała 3 piłki setowe przy stanie 5:2 i jej serwisie w pierwszym secie, ale pomimo tego przegrała z byłą liderką rankingu WTA, 6:7(4), 2:6. Po nieudanym starcie w Kopenhadze Polka pojechała na turniej w Fezie, gdzie w 1. rundzie przegrała z późniejszą zwyciężczynią turnieju, Kiki Bertens, 4:6, 5:7. Następnym turniejem na jaki pojechała Radwańska, były zawody z cyklu ITF w Cagnes-sur-Mer z pulą nagród 100 tysięcy dolarów. W 1. rundzie singla pokonała Chorwatkę Mirjanę Lučić 6:4, 6:4. W drugiej rundzie uległa Węgierce Melindzie Czink 3:6, 2:6. Lepiej Polce poszło w turnieju deblowym, który w parze z Aleksandrą Panową wygrały, pokonując w finale parę Katalin Marosi/Renata Voráčová 7:5, 4:6, 10-6.

[edytuj] Turnieje WTA

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrzyni

Lp.	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Partnerka	Finalistki	Wynik
1.	21/05/2007	Stambuł, Istanbul Cup 2007	Tier III	200 000	ziemna	Agnieszka Radwańska	Chan Yung-jan Sania Mirza	6:1, 6:3

[edytuj] Historia występów

[edytuj] Gra pojedyncza

Turniej	Kat. do '08	2006	2007	2008	2009	2010	Suma Zw.-Por.
Wielki Szlem
Australian Open		A	A	LQ	LQ	1R	4–3
French Open		A	A	LQ	1R	A	0–2
Wimbledon		A	A	2R^WC	2R	A	2–2
US Open		A	A	LQ	1R	2R	1–2
Zw.-Por. w Wielkim Szlemie		0–0	0–0	4–4	3–4	1–2	7–9
Mistrzostwa kończące sezon
Ad-Dauha – WTA Tour Championships		A	A	A	A	A	0–0
Bali – Tournament of Champions		–	–	–	A	A	0–0
Turnieje Premier Mandatory
Indian Wells	T1	A	A	1R^WC	4R^WC	A	3–2
Miami	T1	A	A	A	1R^Q	A	2–1
Madryt	–	–	–	–	A	A	0–0
Pekin	T2	A	A	A	1R^Q	A	2–1
Turnieje Premier 5
Dubaj	T2	A	A	LQ^WC	2R^Q	A	4–2
Rzym	T1	A	A	A	A	A	0–0
Cincinnati	T3	A	A	A	1R^Q	A	2–1
Toronto	T1	A	A	A	LQ	A	1–1
Tokio	T1	A	A	A	1R^Q	A	2–1
Turnieje Premier
Sydney	T2	A	A	A	A	LQ	2–1
Paryż	T2	A	A	A	A	A	0–0
Charleston	T1	A	A	A	A	A	0–0
Stuttgart	T2	A	A	A	A	A	0–0
Warszawa	–	–	–	–	2R	A	1–1
Eastbourne	T2	A	A	LQ	1R	A	0–2
Stanford	T2	A	A	A	A	A	0–0
Los Angeles	T2	A	A	A	QF	–	2–1
New Haven	T2	A	A	A	LQ	A	1–1
Moskwa	T1	A	A	A	A		0–0
Turnieje International
Gold Coast/Brisbane	T3	A	A	A	A	A	0–0
Auckland	T4	A	A	A	A	A	0–0
Hobart	T4	A	LQ	A	2R^Q	A	5–2
Pattaya	T4	A	A	1R^WC	1R	A	0–2
Memphis	T3	A	A	A	A	A	0–0
Bogotá	T3	A	A	A	A	A	0–0
Acapulco	T3	A	A	A	A	A	0–0
Monterrey	–	–	–	–	1R^WC	A	0–1
Amelia Island	T2	A	A	A	A	A	0–0
Marbella	–	–	–	–	A	A	0–0
Barcelona	T4	–	A	A	A	A	0–0
Fez	T4	A	A	A	1R	A	0–1
Estoril	T4	A	A	A	A	A	0–0
Strasburg	T3	A	A	A	A	A	0–0
Birmingham	T3	A	A	A	QF	A	3–1
's-Hertogenbosch	T3	A	A	A	A	A	0–0
Budapeszt	T3	LQ^T2	LQ	A	A	A	1–2
Bastad	T4	2R^Q	LQ	A	1R	A	5-3
Palermo	T4	A	A	A	A	A	0–0
Praga	T4	A	LQ	LQ	A	A	1–2
Portorož	T4	A	A	A	A	A	0–0
Bad Gastein	T3	–	A	A	A	A	0–0
Stambuł	T3	2R^Q	LQ	A	QF	A	8–3
Guangzhou	T3	A	A	A	A	A	0–0
Quebec City	T3	A	A	1R	A	A	0–1
Seul	T4	A	A	A	1R	1R	0–2
Taszkent	T4	A	A	QF	A	A	2–1
Linz	T2	A	A	A	2R		1–1
Osaka	–	–	–	–	A		0–0
Luksemburg	T3	A	A	A	1R		0–1
Dawne Turnieje WTA^a
Ad-Dauha	T1	A^T2	LQ^T2	1R^Q	–	–	2–2
Berlin	T1	A	A	A	–	–	0–0
Warszawa	T2	1R^WC	1R^WC	–	–	–	0–2
Bangkok	T3	A	QF^WC	–	–	–	2–1
Tokio	T3	A	2R^WC	A	–	–	1–1
Ranking na koniec roku		310	252	127	67

Legenda

A	= nie uczestniczyła w turnieju
–	= turniej nie odbywał się
LQ	= odpadła w kwalifikacjach
xR	= x runda (x – numer rundy)
QF	= ćwierćfinał
SF	= półfinał
F	= finał
W	= zwycięstwo

^a	Lista obejmuje tylko te zlikwidowane turnieje w których zawodniczka wystąpiła.

^Q	Do turnieju głównego dostała się po kwalifikacjach.
^WC	Do turnieju dostała się dzięki dzikiej karcie.

^T1	Turniej był wówczas turniejem kategorii I
^T2	Turniej był wówczas turniejem kategorii II
^T3	Turniej był wówczas turniejem kategorii III
^T4	Turniej był wówczas turniejem kategorii IV
^T5	Turniej był wówczas turniejem kategorii V

[edytuj] Osiągnięcia juniorskie