Widget
Podziel się:

Vabank


Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy komedii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Vabank
Gatunekkomedia kryminalna
Data premiery1 marca 1982
Kraj produkcjiPolska
Językpolski
Czas trwania108'
ReżyseriaJuliusz Machulski
ScenariuszJuliusz Machulski
Główne roleJan Machulski
Witold Pyrkosz
Leonard Pietraszak
Jacek Chmielnik
Krzysztof Kiersznowski
MuzykaHenryk Kuźniak
ZdjęciaJerzy Łukaszewicz
ScenografiaJerzy Skrzepiński
KostiumyEwa Gralak-Jurczak
MontażMirosława Garlicka
ProdukcjaStudio Filmowe "Kadr"
KontynuacjaVabank II, czyli riposta
NagrodyJuliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Karlovych Varach 1982 – dyplom jury
Juliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Manili 1982 – nagroda specjalna
Juliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmów Komediowych w Marsylii 1984 – Grand Prix
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kamienica narożna na Placu Kościuszki (ul. Sieradzka) w Piotrkowie Trybunalskim. "Zagrała" rolę Domu Bankowego Kramera
Bank przy al. Kościuszki w Łodzi, "zagrał" wnętrza Domu Bankowego Kramera

Vabank – polski film fabularny zrealizowany w 1981, debiut reżyserski Juliusza Machulskiego, wyreżyserowany przez niego jeszcze w trakcie studiów. Film jest komedią kryminalną rozgrywającą się w międzywojennej Polsce.

Akcja filmu toczy się w Warszawie w 1934[1]. Rolę miasta „zagrał” jednak Piotrków Trybunalski, a konkretnie plac Kościuszki, ul. Sieradzka i kilka piotrkowskich podwórek. Reżyser nie ustrzegł się kilku drobnych wpadek, najpoważniejszą jest widok nowoczesnych bloków mieszkalnych w dalszej perspektywie jednego z ujęć. Wiele ujęć nakręcono w Łodzi, m.in. na ul. Moniuszki, w hotelu Grand w Łodzi, w banku w al. Kościuszki, na cmentarzu na ul. Ogrodowej i w budynku sądu przy Placu Dąbrowskiego. Oglądanie filmu dozwolone od 12 lat (wg KRRiT)

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Fabuła

Po sześciu latach odsiadki znany kasiarz Henryk Kwinto (Jan Machulski) wychodzi na wolność. Niestety, przez ten czas świat się zmienił. Żona mieszka z innym mężczyzną, a dawny wspólnik – człowiek, przez zdradę którego Kwinto trafił do więzienia – okazał się sprawcą bankructwa i śmierci jego najbliższego przyjaciela. Kasiarz planuje więc wyrafinowaną zemstę i mści się na Kramerze, właścicielu banku. Przy pomocy dawnego speca od alarmów – Duńczyka (Witold Pyrkosz) oraz dwóch młodych „szopenfeldziarzy” okrada bank Kramera, tak sprytnie, że rzuca podejrzenia na samego właściciela. Murowane alibi bankiera okazuje się sprokurowane przez Kwintę, zaś ukradzione pieniądze znajdują się w domu Kramera.

Przypisy

  1. Kwinto wychodzi z więzienia 17 października 1934 (taka data widnieje na formularzu pokwitowania rzeczy z depozytu więziennego)

[edytuj] Zobacz też

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Vabank

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne