Widget
Podziel się:

Vaduz


Vaduz
HerbFlaga
Herb VaduzFlaga Vaduz
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo Liechtenstein
RegionOberland
Powierzchnia17,3 km²
Wysokość455 m n.p.m.
Ludność (2007)
• liczba ludności
• gęstość

5 109
288 os./km²
Nr kierunkowyod (+423) 2
do (+423) 4
Kod pocztowy9490
Tablice rejestracyjneVA
Położenie na mapie Liechtensteinu
Liechtenstein location map.svg
"Vaduz"
Vaduz
47°08′27.49″N 9°31′16″E / 47.14097, 9.52111Na mapach: 47°08′27.49″N 9°31′16″E / 47.14097, 9.52111
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Vaduz w Wikisłowniku
Strona internetowa miasta

Vaduz (IPA: [faˈdʊʦ] lub [faˈduːʦ]) – stolica i drugie co do wielkości miasto Liechtensteinu. Znajduje się w środkowo-zachodniej części kraju, w regionie Oberland, bezpośrednio przy granicy ze Szwajcarią, na prawym brzegu Renu, u podnóża pasma górskiego Drei Schwestern (pol. Trzy siostry) w Alpach Retyckich.

Jest ważnym ośrodkiem kulturalnym, turystycznym i finansowym, a także nominalną siedzibą wielu zagranicznych przedsiębiorstw i spółek. Rozwija się tu drobny przemysł maszynowy, precyzyjny i spożywczy (m.in. winiarski). Vaduz jest siedzibą wszystkich liechtensteińskich urzędów centralnych, m.in. landtagu i rządu; zamek stanowi rezydencję książąt Liechtensteinu. Jest stolicą archidiecezji kościoła rzymskokatolickiego. Stanowi także ważny w skali kraju węzeł drogowy.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1150. W 1342 r. stała się ona stolicą hrabstwa Vaduz, będącego od 1712 r. w rękach Liechtensteinów. W 1719 r. hrabstwa Vaduz i Schellenberg zostały połączone w suwerenne (w ramach Rzeszy Niemieckiej) Księstwo Liechtensteinu, które w 1866 r., po wystąpieniu ze Związku Niemieckiego, uzyskało pełną niepodległość. Miasto Vaduz zostało jego stolicą.

Najważniejsze zabytki Vaduz to gotycki zamek z XII w. – rezydencja książąt Liechtensteinu, neogotycka katedra św. Floriana z lat 18681873, siedziba rządu z lat 19031905 oraz ratusz powstały w latach 30. XX wieku.

Gmina Vaduz oprócz miasta obejmuje pięć niewielkich eksklaw na terenie północnego i wschodniego Liechtensteinu. Według z danych grudnia 2007 r., gminę zamieszkuje 5109 mieszkańców (2. miejsce w kraju, po Schaan). Jej powierzchnia wynosi 17,3 km².

Spis treści

[edytuj] Święta narodowe

W dniu święta narodowego Liechtensteinu, 15 sierpnia, odbywają się parady i pokazy sztucznych ogni. Turyści mogą również degustować wina pochodzące z książęcych winnic, ale odbywa się to tylko w grupach zorganizowanych, liczących co najmniej 10 osób.

[edytuj] Turystyka

Liechtenstein Tourism (Städtle 37) pomaga znaleźć kwatery osobom, które osobiście zjawią się w biurze oraz dysponuje bogatymi informacjami o kraju. Personel jest stale zajęty przybijaniem stempli pamiątkowych w paszportach turystów (usługa płatna, 2 CHF). Główny urząd pocztowy (Äulestrasse 38) prowadzi sekcję filatelistyczną tuż obok głównego budynku.

[edytuj] Zamek

Schloss Vaduz (Zamek Vaduz) góruje nad miastem i nie jest otwarty dla turystów, można jednak wspiąć się na wzgórze, aby przyjrzeć się twierdzy z bliska. Ze szczytu roztaczają się widoki na miasto i góry. Rozchodzi się stąd kilka znakowanych szlaków pieszych.

[edytuj] Zabytki

Neogotycki kościół św. Floriana (Florinusa z Remüs) została zbudowana w latach 1868-1873 jako kościół parafialny. Po utworzeniu archidiecezji Vaduz awansował do rangi katedry. W świątyni znajduje się arcyksiążęca krypta grobowa.

[edytuj] Inne obiekty

  • Briefmarkenmuseum (Muzeum Filatelistyczne; Städtle 37) obok centrum informacji turystycznej zajmuje zaledwie jedną salę, eksponując aż 300 serii znaczków emitowanych w Liechtensteinie od 1912 r.
  • Kunstmuseum Liechtenstein naprzeciwko Galerii Sztuki (Städtle 32) oprócz historycznych ekspozycji prezentuje również prace współczesne.
  • Kunstraum (Galeria Sztuki; Städtle 37) specjalizuje się w wystawach czasowych, a Landesmuseum (Muzeum Narodowe; Städtle 43) zaprasza do obejrzenia wystaw poświęconych historii i kulturze ludowej księstwa. Warto również odwiedzić Muzeum Narciarstwa (Bengarten 10).

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne