| Wójcik | |
| Phylloscopus trochiloides[1] | |
| (Sundevall, 1837) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | świstunki |
| Rodzaj | Phylloscopus |
| Gatunek | wójcik |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Przypuszczalna ewolucja podgatunków wójcika wokół Himalajów: P. t. trochiloides P. t. obscuratus P. t. plumbeitarsus P. t. "ludlowi" P. t. viridanus Nie jest pokazany P. t. nitidus żyjący w regionie Kaukazu. | |
Wójcik, wójcik zielony, świstunka zielona, świstunka zielonawa (Phylloscopus trochiloides) – niewielki ptak wędrowny z rodziny świstunek, wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych, zamieszkujący północno-wschodnią Europę i północną Azję. Przeloty w V i VIII, zimuje w Indiach. W Polsce sporadycznie lęgowy w północno-wschodniej części kraju, w pozostałych częściach może być spotykany podczas przelotów.
Spis treści |
Luźne drzewostany liściaste, mieszane lub iglaste, zagajniki, zadrzewienia. Chętnie zamieszkuje skarpy, parowy i inne tereny z pochyłościami. W Polsce lęgi stwierdzano głównie w parkach miejskich lub wiejskich oraz niewielkich zadrzewieniach.
Drobne owady, zbierane z roślin lub chwytane w locie.
Wyprowadza jeden lęg w roku.
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[3].
Na podstawie obserwacji populacji wójcika w Azji Zachodniej udokumentowano proces specjacji allopatrycznej. Dwie populacje wójcika w Syberii Centralnej nie krzyżują się, połączone są jednak wąskim pasem mieszańców poprzez Wyżynę Tybetańską. Tworzą więc tzw. gatunek pierścieniowy.