| Władysław Sidorowicz | |
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 września 1945 Wilno |
| Senator VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 5 listopada 2007 do 7 listopada 2011 |
| Minister zdrowia i opieki społecznej | |
| Przynależność polityczna | Kongres Liberalno-Demokratyczny |
| Okres urzędowania | od 12 stycznia 1991 do 5 grudnia 1991 |
| Poprzednik | Andrzej Kosiniak-Kamysz |
| Następca | Marian Miśkiewicz |
Władysław Sidorowicz (ur. 17 września 1945 w Wilnie) – polski polityk, lekarz psychiatra, samorządowiec, senator VI i VII kadencji.
Spis treści |
W 1963 ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu, następnie do 1968 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1968 został objęty dwuletnim zakazem studiów za udział w tzw. wydarzeniach marcowych. Studia ukończył trzy lata później na Akademii Medycznej w Łodzi. Posiada specjalizację drugiego stopnia z psychiatrii.
W latach 1981–1999 należał do NSZZ "Solidarność". Był m.in. wiceprzewodniczącym Krajowej Komisji Koordynacyjnej związku. W stanie wojennym został internowany na okres od grudnia 1981 do czerwca 1982. Od 1983 do 1987 zasiadał we władzach krajowych Solidarności Walczącej. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu w zespole ds. zdrowia.
W 1991 pełnił funkcję ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W latach 1994–2005 pracował we wrocławskim urzędzie miejskim. Zasiadał w sejmiku dolnośląskim od 1998 do 2005 (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie Platformy Obywatelskiej).
W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia Platformy Obywatelskiej został wybrany na senatora VI kadencji w okręgu wrocławskim. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 201 555 głosów. W 2011 bez powodzenia kandydował do Sejmu[1].
| |||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||