| Włodzimierz Zawadzki | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 28 września 1967 Polany | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | zapasy w stylu klasycznym | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Włodzimierz Zawadzki | |
 młodszy chorąży | |
| Odznaczenia | |
 |
Włodzimierz Zawadzki (ur. 28 września 1967 w Polanach) – polski zapaśnik. Zapaśnik stylu klasycznego (wagi piórkowej 62 kg). Reprezentował klub MZKS Orzeł Wierzbica (1980–1987) i Legię Warszawa (od 1987).
Treningi rozpoczął w klubie MZKS Orzeł Wierzbica. Pierwszym osiągnięciem był start w mistrzostwach Polski juniorów, które odbywały się w Radomiu. Po otrzymaniu powołania do wojska reprezentował Legię Warszawa u boku Bolesława Dubickiego. Po kontuzji Mieczysława Tracza, reprezentanta Polski w wadze piórkowej, trener kadry Stanisław Krzesiński postanowił wysłać Zawadzkiego na Memoriał Władysława Pytlasińskiego, gdzie zdobył drugie miejsce, a rok później, z Aschaffenburga przywiózł tytuł mistrza Europy. Ten sukces dał mu nominację do drużyny na igrzyska olimpijskie (1992).
W Barcelonie otarł się o medal. Po wygranej z dwoma rywalami z Japonii i Chin przegrał walkę z Rosjaninem Sergiejem Martynowem, a w walce o brąz nie sprostał Kubańczykowi Delisowi Marenowi i zajął 4 miejsce. Na kolejnych igrzyskach olimpijskich nie dał szans Kubańczykowi w finale turnieju olimpijskiego w Atlancie. Zdobył dwa srebrne i dwa brązowe medale Mistrzostw Świata, 3 złote medale Mistrzostw Europy.
Odznaczony złotym i dwa razy srebrnym Medalem za Wybitne osiągnięcia sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Włodzimierz Zawadzki jest żołnierzem 3 Batalionu Zabezpieczenia Dowództwa Wojsk Lądowych w Warszawie[2].
Mistrz Olimpijski z Atlanty (1996).
| |||||||||||||||||||||||
