WTS Wrocław (Wrocławskie Towarzystwo Sportowe) – wrocławski klub żużlowy, założony w 1992 r. jako kontynuator tradycji poprzednich wrocławskich klubów - Związkowca, Spójni, Ślęzy i Sparty. W roku 1952 do stolicy Dolnego Śląska na trzy sezony przeniesiona została Centralna Sekcja Żużlowa CWKS, przez co w lidze startował, oprócz Spójni, drugi zespół wrocławski - CWKS Wrocław[1]. W sezonie 1992 w II lidze występowały rezerwy pierwszego zespołu pod nazwą WKM Sparta-Aspro II.[2]
Stadion Olimpijski zbudowano jeszcze przed II wojną światową. Odbudowany po wojnie służy m.in. żużlowcom. Jest jednym z największych w Polsce stadionów żużlowych, dzięki czemu gości największe imprezy międzynarodowe z zawodami cyklu Grand Prix włącznie.
[edytuj] Rekordy toru
| Czas | Rekordzista | Klub | Data |
|---|
| 94,0 | Alfred Smoczyk | Leszno | 15 sierpnia 1949 |
| 92,2 | 13 października 1949 |
| 91,6 | Eugeniusz Zendrowski | Związkowiec Warszawa | 9 lipca 1950 |
| 90,0 | Alfred Spyra | Rybnik | 15 października 1951 |
| 88,8 | Józef Olejniczak | Leszno | 20 lipca 1952 |
| 88,5 | Tadeusz Fijałkowski | Budowlani Warszawa | 17 sierpnia 1952 |
| 87,3 | Edward Kupczyński | Wrocław | 19 października 1952 |
| 85,5 | 5 czerwca 1953 |
| 85,4 | Florian Kapała | Kolejarz Rawicz | 4 października 1953 |
| 85,0 | Norbert Świtała | CWKS Wrocław | 11 października 1953 |
| 74,0 | Stefan Kwoczała | Częstochowa | 14 sierpnia 1960 |
| 73,2 | Paweł Waloszek | Świętochłowice | 20 kwietnia 1969 |
| 72,4 | Bogusław Nowak | Gorzów Wielkopolski | 11 września 1977 |
| 70,6 | Bolesław Proch | Gorzów Wielkopolski | 30 kwietnia 1979 |
| 70,0 | Robert Słaboń | Wrocław | 16 czerwca 1979 |
| 69,6 | Ivan Mauger |  Nowa Zelandia[3] | 6 czerwca 1983 |
| 69,2 | Józef Kafel | Częstochowa | 20 kwietnia 1987 |
| 69,1 | Cezary Owiżyc | Gorzów Wielkopolski | 1 października 1987 |
| 67,8 | Henryk Piekarski | Wrocław | 3 października 1989 |
| 66,8 | Per Jonsson  | Toruń | 18 kwietnia 1993 |
| 65,9 | Sam Ermolenko  | Bydgoszcz | 29 lipca 1993 |
| 65,4 | Joe Screen  | Częstochowa | 29 maja 1994 |
| 64,8 | Hans Nielsen  | Piła | 22 czerwca 1997 |
| 64,7 | Andreas Jonsson | Toruń | 2 września 2001 |
| 64,3 | Tomasz Gollob | Bydgoszcz | 1 września 2002 |
| 64,2 | Tony Rickardsson | Toruń | 30 sierpnia 2003 |
| 64,1 | Jason Crump  | Wrocław | 30 kwietnia 2006 |
| 63,9 | 25 czerwca 2006 |
| 63,5 | 3 maja 2007 |
| 63,1 | 1 czerwca 2008 |
| 60,1 | Tomasz Gollob | Gorzów | 25 kwietnia 2010 |
|---|
[edytuj] Aktualny skład
[edytuj] Historia startów w lidze
- Drużynowy Mistrz Polski w latach 1993-1995 oraz 2006.
- Klub zdobywał srebrne medale DMP w latach: 1954, 1956-1958, 1999, 2001, 2004 oraz brązowe w latach: 1952-1953, 1955, 1963, 1967-1968, 2002, 2007.
- W 2001 roku drużyna w składzie: Jacek Krzyżaniak, Sebastian Ułamek i Robert Sawina wywalczyła Mistrzostwo Polski Par Klubowych.
- W barwach wrocławskiej drużyny trzech zawodników wywalczyło tytuł Indywidualnych Mistrzów Polski: Edward Kupczyński (1951), Mieczysław Połukard (1954) oraz Konstanty Pociejkowicz (1960). Tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski wywalczyli natomiast: Artur Bogińczuk (2002) i Maciej Janowski (2008).
- Debiut ligowy wrocławskiej drużyny wypadł w dniu 24 czerwca 1951, kiedy to w potyczce Ligi Centralnych Sekcji Żużlowych Spójnia uległa Budowlanym Warszawa przed własną publicznością na Stadionie Olimpijskim w stosunku 10:44.[4]
- W sezonach '81-'86 Sparta Wrocław stanowiła "czerwoną latarnię" II ligi, zajmując regularnie ostatnie miejsce i odnosząc w sumie 5 zwycięstw przy 2 remisach i aż 67 porażkach. Dodać do tego należy że w sezonie '80, kiedy to zajęła ostatnie miejsce w I lidze i na 11 długich lat spadła do II ligi, odniosła 3 zwycięstwa i 15 porażek. Do wrocławskiej drużyny należy również niechlubny antyrekord 31 ligowych porażek z rzędu: od 14 lipca 1984 (zwycięstwo u siebie z Włókniarzem Częstochowa) do 1 maja 1987 (zwycięstwo u siebie z GKM-em Grudziądz).
[edytuj] Statystyka
- Od '51 drużyna wrocławska odjechała w lidze 920 meczów (453 zwycięstwa : 21 remisów : 445 porażki + 1 obustronny walkower), zdobywając 924 punkty. W ekstraklasie dorobek ten prezentuje się zaś następująco: 680 m (339:15:325 +obustronny walkower), 696 pkt.[5]
- Stan ligowych rywalizacji (na dzień 2 września 2008)
- Wrocław - Częstochowa: 97 meczów / ogółem 46:2:49 / we Wrocławiu 30:2:16 (w ekstraklasie: 75/40:2:33/25:2:10)
- Wrocław - Bydgoszcz: 95 / 48:2:45 / 37:2:10 (93/47:2:44/6:2:10)
- Wrocław - Leszno: 72 / 32:2:38 / 21:2:13 (68/30:2:36/20:2:12)
- Wrocław - Gorzów Wielkopolski: 60 / 27:5:28 / 21:3:6 (58/26:5:27/20:3:6)
- Wrocław - Rybnik: 59 / 18:-:41 / 15:-:14 (53/16:-:37/14:-:12)
- Wrocław - Gdańsk: 56 / 29:3:24 / 24:1:3 (48/25:2:21/20:1:3)
- Wrocław - Rzeszów: 52 / 25:1:26 / 20:1:5 (42/20:-:22/17:-:4)
- Wrocław - Toruń: 52 / 21:-:31 / 18:-:8 (48/18:-:30/16:-:8)
- Wrocław - Świętochłowice:[6] 52 / 30:-:22 / 18:-:8 (28/18:-:10/10:-:4)
- Wrocław - Tarnów: 50 / 25:2:22 +obustronny walkower / 18:2:4 +obustronny walkower[7] (32/20:1:10 +obustronny walkower /14:1:- +obustronny walkower)
- Wrocław - Zielona Góra: 38 / 21:-:17 / 13:-:6 (34/19:-:15/12:-:5)
- Wrocław - Lublin: 34 / 16:-:18 / 12:-:5 (10/6:-:4/5:-:-)
- Wrocław - Grudziądz: 30 / 18:-:12 / 10:-:5 (4/4:-:-/2:-:-)
- Wrocław - Gniezno: 28 / 13:-:15 / 8:-:6 (10/4:-:6/2:-:3)
- Wrocław - Opole: 24 / 8:-:16 / 7:-:5 (12/4:-:8/4:-:2)
- Wrocław - Ostrów Wielkopolski: 22 / 7:2:13 / 5:1:5
- Wrocław - Piła:[8] 20 / 9:2:9 / 6:2:2 (18/9:1:8/6:1:2)
- Wrocław - CWKS Legia Warszawa/Wrocław/Gdańsk:[9] 17 / 11:-:6 / 8:-:2 (17/11:-:6/8:-:2)
- Wrocław - Krosno: 12 / 9:-:3 / 5:-:1
- Wrocław - Budowlani Warszawa: 9 / 7:-:2 / 5:-:1 (9/7:-:2/5:-:1)
- Wrocław - Ogniwo (Tramwajarz) Bytom/Łódź: 8 / 7:-:1 / 4:-:- (8/7:-:1/4:-:-)
- Wrocław - Rawicz:[10] 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Wrocław - Łódź:[11] 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Wrocław - Kraków:[12] 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Wrocław - Sparta Śrem: 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Wrocław - Polonez Poznań: 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Wrocław - Victoria Machowa: 2 / 2:-:- / 1:-:-
- Pojedynki z Bydgoszczą i Częstochową stanowią najstarsze klasyki polskiej ligi. Pojedynki z Lesznem nabrały w latach 90. charakteru derbowego.
| Sezon | Liga | Miejsce | Uwagi |
|---|
| 1950 | III | 2 | Przegrał Dolnośląską Ligę Okręgową ze Związkowcem Legnica
(jako KS Związkowiec Wrocław)[13]. |
| 1951 | I | 10 | Zajął ostatnie miejsce, ale nie było jeszcze spadków i awansów
(od tego sezonu jako ZKS Spójnia Wrocław). |
| 1952 | I | 3 | |
| 1953 | I | 3 | |
| 1954 | I | 2 | |
| 1955 | I | 3 | (w tym sezonie jako WKM Sparta Wrocław) |
| 1956 | I | 2 | (w tym sezonie jako TKS Ślęza Wrocław) |
| 1957 | I | 2 | (od tego sezonu jako WKM Sparta Wrocław) |
| 1958 | I | 2 | |
| 1959 | I | 7 | spadek do II ligi |
| 1960 | II | 1 | w "Grupie Zachód" - awans do I ligi |
| 1961 | I | 6 | |
| 1962 | I | 6 | |
| 1963 | I | 3 | W sezonach '63-'68 rozgrywki I i II ligi odbywały się w cyklu dwuletnim, choć medale DMP rozdawano co roku. |
| 1964 | I | 6 | W cyklu dwuletnim 1963-1964 5 miejsce. |
| 1965 | I | 5 | (od tego sezonu jako WKS Sparta Wrocław) |
| 1966 | I | 5 | W cyklu dwuletnim 1965-1966 5 miejsce. |
| 1967 | I | 3 | |
| 1968 | I | 3 | W cyklu dwuletnim 1967-1968 2 miejsce. |
| 1969 | I | 5 | |
| 1970 | I | 6 | |
| 1971 | I | 6 | |
| 1972 | I | 8 | spadek do II ligi |
| 1973 | II | 1 | awans do I ligi |
| 1974 | I | 4 | |
| 1975 | I | 5 | |
| 1976 | I | 6 | |
| 1977 | I | 10 | spadek do II ligi |
| 1978 | II | 1 | awans do I ligi |
| 1979 | I | 9 | |
| 1980 | I | 10 | spadek do II ligi |
| 1981 | II | 7 | (od tego sezonu jako WKM Sparta Wrocław) |
| 1982 | II | 7 | |
| 1983 | II | 8 | |
| 1984 | II | 7 | |
| 1985 | II | 7 | |
| 1986 | II | 7 | |
| 1987 | II | 3 | |
| 1988 | II | 2 | przegrany w barażu o prawo startu w I lidze ze Stalą Rzeszów |
| 1989 | II | 5 | |
| 1990 | II | 2 | przegrany w barażu o prawo startu w I lidze z Falubazem Zielona Góra |
| 1991 | II | 4 | wygrany w barażu o prawo startu w I lidze z
Unią Leszno
(od tego sezonu jako WKM Sparta-Aspro Wrocław) |
| 1992 | I | 7 | |
| 1993 | I | 1 | (od tego sezonu jako WTS Sparta-Polsat Wrocław) |
| 1994 | I | 1 | |
| 1995 | I | 1 | |
| 1996 | I | 5 | (w tym sezonie jako WTS Atlas-Polsat Wrocław) |
| 1997 | I | 10 | spadek do II ligi
(od tego sezonu jako WTS Atlas Wrocław) |
| 1998 | II | 1 | awans do I ligi |
| 1999 | I | 2 | |
Reforma systemu rozgrywek ligowych
Podział na Ekstraligę, I ligę i II ligę |
| 2000 | Ekstraliga | 5 | |
| 2001 | Ekstraliga | 2 | |
| 2002 | Ekstraliga | 3 | |
| 2003 | Ekstraliga | 4 | |
2004
wyniki | Ekstraliga | 2 | |
2005
wyniki | Ekstraliga | 6 | |
2006
wyniki | Ekstraliga | 1 | |
2007
wyniki | Ekstraliga | 3 | (od tego sezonu jako WKS SSA Atlas Wrocław,
w lidze nadal pod nazwą WTS Atlas Wrocław) |
2008
wyniki | Ekstraliga | 5 | |
2009
wyniki | Ekstraliga | 7 | |
2010
wyniki | Ekstraliga | 4 | (w tym sezonie jako Betard WTS Wrocław) |
2011
wyniki | Ekstraliga | 6 | (w tym sezonie jako Betard Sparta Wrocław) |
[edytuj] Osiągnięcia drużyny
| Rozgrywki | Złote medale | Srebrne medale | Brązowe medale |
|---|
| Suma | Lata | Suma | Lata | Suma | Lata |
|---|
| Drużynowe mistrzostwa Polski | 4 | 1993, 1994, 1995, 2006 | 7 | 1954, 1956, 1957, 1958, 1999, 2001, 2004 | 8 | 1952, 1953, 1955, 1963, 1967, 1968, 2002, 2007 |
| Młodzieżowe Drużynowe MP | - | - | - | - | 2 | 1992, 1993 |
| MP par klubowych | 2 | 2001, 2011 | 4 | 1975, 1976, 1995, 2007 | 2 | 1978, 1999 |
| Młodzieżowe MP par klubowych | - | - | 1 | 2001 | 2 | 1998, 2006 |
| Indywidualne MP | 3 | 1952, 1954, 1960 | 4 | 1956, 1958, 2001, 2004 | 11 | 1954, 1957, 1969, 1974, 1978, 1979, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003 |
| Młodzieżowe indywidualne MP | 3 | 2002, 2008, 2010 | 2 | 1995, 2001 | - | - |
Łączny dorobek medalowy: 55
(wraz z osiągnięciami poprzedników) | złotych: 12 | srebrnych: 18 | brązowych: 25 |
|---|
Ponadto:
| ROZGRYWKI | I miejsca | II miejsca | III miejsca |
| Suma | Lata | Suma | Lata | Suma | Lata |
| Złoty Kask | 4 | 1979, 1980, 1993, 1999 | 4 | 1994, 2001, 2003, 2004 | 3 | 2001, 2003, 2005 |
| Srebrny Kask | 3 | 1968, 1994, 2008 | 4 | 1996, 1999, 2000, 2006 | 1 | 1972 |
| Brązowy Kask | 1 | 1993 | 3 | 1991, 1992, 2008 | 1 | 1979 |
| Drużynowy Puchar Polski | 1 | 1995 | 1 | 1993 | 4 | 1996, 1997, 1998, 1999 |
| Klubowy Puchar Europy | - | - | 1 | 2007 | - | - |
| Liga Juniorów | - | - | - | - | 1 | 2008 |
| Indywidualne Mistrzostwa Ligi Juniorów | 1 | 2008 | - | - | - | - |
[edytuj] Organizator turniejów
[edytuj] Mistrzostwa Świata
Indywidualne Mistrzostwa Świata
Klub 2-krotnie zorganizował jednodniowy finał Indywidualnych Mistrzostw Świata (1970, 1992). W 1970 Paweł Waloszek wywalczył srebro, a Antoni Woryna brąz.
Klub ponadto zorganizował 11 eliminacji Grand Prix: 5-krotnie Grand Prix Polski (1995-1997, 1999-2000) oraz 6-krotnie Grand Prix Europy (2002-2007, z tego w latach 2002-2003 na Stadionie Śląskim w Chorzowie). We Wrocławiu została zorganizowana pierwsza historyczna runda Grand Prix, w której tryumfował Tomasz Gollob. Polski żużlowiec sukces ten powtórzył w roku 1999.
Drużynowe Mistrzostwa Świata
Klub 7-krotnie organizował finał Drużynowych Mistrzostw Świata (1961, 1966, 1971, 1977, 1980, 2001, 2005). Polacy zdobyli w tych zawodach 3 złota, 2 srebra i 2 brązy.
Mistrzostwa Świata Par
Klub zorganizował finał Mistrzostw Świata Par w roku 1975. Polacy - Edward Jancarz i Piotr Bruzda - zdobyli wówczas srebro.
Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów
Klub zorganizował finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów w roku 2004. W zawodach tych tryumfował Robert Miśkowiak.
[edytuj] Mistrzostwa Polski
Indywidualne Mistrzostwa Polski
Zgodnie z tradycją, finał IMP odbywa się 15 sierpnia na torze Drużynowego Mistrza Polski z poprzedniego sezonu. WTS Wrocław organizował finał tych rozgrywek 6-krotnie, w latach: 1951, 1952, 1994, 1995, 1996 (w Warszawie) oraz 2007. Ponadto, gdy w latach 1953 i 1954 Indywidualny Mistrz Polski był wyłaniany w cyklu turniejów, jedna z rund rozgrywana była we Wrocławiu.
Mistrzostwa Polski Par Klubowych
Klub 3-krotnie organizował finał Mistrzostw Polski Par Klubowych (2000, 2002, 2005).
Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski
Klub zorganizował finał Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski w roku 1993. Ponadto, gdy w roku 1980 MDMP był wyłaniany w cyklu turniejów, jedna z rund rozegrana została we Wrocławiu.
[edytuj] Inne turnieje
Złoty Kask
Gdy zawody Złotego Kasku były rozgrywane jako cykl turniejów, Wrocław 19-krotnie organizował jedną z rund (1961-1965, 1968-1972, 1975, 1980-1981, 1986-1991).
Klub ponadto 13-krotnie organizował jednodniowy finał ZK (1984, 1992-2001, 2003, 2008).
Srebrny Kask
W 1973 klub zorganizował jedną z rund cyklu turniejów o Srebrny Kask.
Memoriał im. Ryszarda Nieścieruka
W latach 1995-2002 i 2004-2005 klub na koniec sezonu organizował prestiżowe zawody poświęcone pamięci Ryszarda Nieścieruka, trenera który doprowadził wrocławską drużynę do największych sukcesów, czyli dwukrotnego Drużynowego Mistrzostwa Polski w latach 1993 i 1994. Zmarł tragicznie 14 lipca 1995 na zawał serca, jadąc do Czech po części do motocykli swoich zawodników - po czterech miesiącach wywalczyli oni swoje trzecie z rzędu mistrzostwo, aby móc je zadedykować zmarłemu trenerowi.
[edytuj] Dawni i obecni żużlowcy i trenerzy
[edytuj] Znani i wyróźniający się żużlowcy
|  |  Zbigniew Lech (1988-1995), (1997)- Antonio Lindbäck (2005)
- Chris Louis (1991-1992)
- Adam Łabędzki (1998-1999)
- Grzegorz Malinowski (1986-1992)
- Mikael Max (2008)
 Václav Milík (1991-1992)- Robert Miśkowiak (2004-2005)
- Scott Nicholls (2001-2003), (2009)
- Jimmy Nilsen (2000)
  Krešo Omerzel (1980)- Henryk Piekarski (1981-1983), (1986-1994)
- Konstanty Pociejkowicz (1956-1963), (1965-1972)
- Mieczysław Połukard (1950-1951), (1954)
- Piotr Protasiewicz (1995-1996)
- Lee Richardson (2002)
- Jerzy Sałabun (1951-1958)
- Robert Sawina (2000-2001)
 Jan Schinagl (1990-1991)- Rory Schlein (2008)
- Stanisław Skowron (1957-1960)
- Adolf Słaboń (1950), (1952-1971)
-
 Krzysztof Słaboń (2001-2002), (2004-2005), (2007-2008) - Robert Słaboń (1973-1980), (1982)
- Zygmunt Słowiński (1970-1976)
- Bartosz Stanek (1997-1998)
- Waldemar Szuba (1989-1995), (1997)
- Dariusz Śledź (1992-2000)
- Piotr Świderski (1999-2001), (2004-2006), (2010-)
- Filip Šitera (2006-2008)
- Kelvin Tatum (1991-1992)
- Tadeusz Teodorowicz (1951-1958), (1964)
- Zdeněk Tesař (1990), (1996)
- Albin Tomczyszyn (1952-1955)
-
 Tomáš Topinka (1995-1996) - Jerzy Trzeszkowski (1962-1971), (1973-1974)
- Eugeniusz Tudzież (1997)
- Sebastian Ułamek (2001)
- Mariusz Węgrzyk (1997-2000), (2008)
- Piotr Winiarz (2000)
- Wojciech Załuski (1992-1996)
- Andrzej Zieja (1997), (1999-2001)
- Krzysztof Zieliński (1991-1993), (1995-1998)
|
Przypisy
- ↑ W sezonie 1951 w Drużynowych Mistrzostwach Polski maszyn przystosowanych, Poznańskiej Lidze Okręgowej "Grupa B" występowały zespoły Spójni II Wrocław oraz Stali Wrocław. Druga z wymienionych drużyn składała się z części zawodników Związkowca Wrocław z poprzedniego sezonu (m.in. Adolf Słaboń).
- ↑ Rezerwy pierwszego zespołu występowały również w Drużynowych Mistrzostwach II ligi "Grupa Południe" w sezonie 1956 (pod nazwą Ślęza II Wrocław), w Drużynowych Mistrzostwach III ligi "Grupa Południe" w sezonie 1957 oraz w Drużynowych Mistrzostwach III ligi w sezonie 1958 (pod nazwą Sparta II Wrocław).
- ↑ Podczas półfinału Mistrzostw Świata Par.
- ↑ Drużyna mogła w meczu zdobyć maksymalnie 45 pkt.
- ↑ Na podstawie Historia speedway'a w Polsce oraz Żużlowe Vademecum. Liga Polska, Leszno 1996. Statystyka oraz stan ligowych rywalizacji obejmuje występy rezerw w II lidze w sezonie 1992 oraz pojedynki z rezerwami Motoru Lublin (1983) i Polonii Bydgoszcz (1991); nie obejmuje natomiast występów rezerw wrocławskiego klubu w II lidze w sezonie 1956 oraz w III lidze w sezonach 1957-1958, ze względu na brak kompletu wyników. Bilans występów WKM Sparta-Aspro II Wrocław: 20 m (5:1:14), 11 pkt.
- ↑ Statystyka obejmuje również spotkania z Centralną Sekcją Żużlową Stal Ostrów (2 / 1:-:1 / -:-:1), którą po sezonie 1952 przeniesiono właśnie do Świętochłowic. W połowie sezonu 1957 klub przyjął nazwę Śląsk Świętochłowice.
- ↑ "Określenie "niedziela cudów" kojarzy się kibicom sportu przede wszystkim z piłką nożną. Polska liga żużlowa, ma niestety, również na tym polu pewne zasługi. Przed ostatnią kolejką sezonu 1968 sytuacja w czołówce i w końcu tabeli I ligi była doprawdy frapująca. Prowadził ROW Rybnik przed Stalą Gorzów - obie drużyny po dziewiętnaście punktów, natomiast o jeden mniej miała Sparta Wrocław. Tak się złożyło, że ta trójka potykała się zespołami zagrożonymi spadkiem. ROW podejmował Polonię Bydgoszcz (biorąc pod uwagę cykl dwuletni wyprzedzała o jeden punkt Włókniarza Częstochowę i Unię Tarnów), Stal Gorzów - Włókniarza, natomiast Sparta - tarnowskie "Jaskółki". W Rybniku niespodzianki nie było, gospodarze rozgromili zespół z Pomorza 49:29 (...) Inaczej było w Gorzowie. Tam Stal, która nie wierzyła chyba w możliwość porażki rybniczan, odpuściła potrzebującemu punktów Włókniarzowi, przegrywając niespodziewanie 38:39! (...) Innego rodzaju wątliwości nasuwało trzecie z interesujących spotkań, pomiędzy Spartą a Unią Tarnów. Wrocławianie ulegli Unii 36:42, lecz ten mecz odbył się w Tarnowie, a nie we Wrocławiu jak przewidywał harmonogram! (...) Pierwszą ligę opuścić miała Polonia Bydgoszcz, a Włókniarz Częstochowa walczyć o I ligę w barażach. Wszystkich tych nieprzyjemności uniknąć miała tarnowska Unia. Stało się jednak inaczej. Na skutek protestu działaczy z Częstochowy oraz Bydgoszczy, GKSŻ anulowała rezultat meczu Sparta - Unia Tarnów i przyznała obustronny walkower, co degradowało drużynę Zygmunta Pytko do II ligi. Tarnowianie protestowali, wskazywali że działacze Sparty zwrócili się z prośbą o przeniesienie meczu do Tarnowa, gdyż w obligatoryjnym terminie, wyznaczonym przez Główną Komisję Sportu Żużlowego, na Stadionie Olimpijskim zaplanowano mecz piłkarski. Tłumaczenia te na niewiele się zdały, widocznie lobby Polonii w GKSŻ było silniejsze niż tarnowskie." (źródło: Żużlowe Vademecum. Liga Polska. Część I: 1948-1975, Leszno 1996, s.131-133).
- ↑ Bilans spotkań z poprzedniczką, Polonią Piła rozwiązaną po sezonie 1967: 2 / 2:-:- / 1:-:-.
- ↑ Statystyka obejmuje również spotkania z Legią Gdańsk (2 / 1:-:1 / 1:-:-), powstałą z połączenia przed sezonem 1960 I-ligowej Legii Warszawa z III-ligowym LPŻ Neptun Gdańsk.
- ↑ Bilans spotkań z poprzednikiem, Kolejarzem Rawicz rozwiązanym po sezonie 1959: 11 / 7:-:4 / 5:-:- (11/7:-:4/5:-:-).
- ↑ Bilans spotkań z poprzedniczką, Gwardią Łódź rozwiązaną po sezonie 1980: 4 / 3:-:1 / 2:-:-.
- ↑ Bilans spotkań z poprzedniczką, Wandą Nowa Huta rozwiązaną w trakcie sezonie 1965: 4 / 4:-:- / 2:-:- (2/2:-:-/1:-:-).
- ↑ W Drużynowych Mistrzostwach Polski maszyn przystosowanych, Dolnośląskiej Lidze Okręgowej poza wymienionymi Związkowcem Legnica i Związkowcem Wrocław rywalizowały ponadto: Włókniarz Żagań, AZS Wrocław i Związkowiec Wałbrzych.
[edytuj] Linki zewnętrzne
