| Walther Bothe | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1891 Oranienburg |
| Data i miejsce śmierci | 8 lutego 1957 Heidelberg |
| Zawód | fizyk, matematyk, chemik |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Walther Wilhelm Georg Bothe (ur. 8 stycznia 1891 w Oranienburgu, zm. 8 lutego 1957 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, matematyk, chemik, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1954 r. (współlaureat Max Born).
Urodzony w Oranienburgu (niedaleko Berlina), studiował fizykę w okresie 1908-1912 na Uniwersytecie Berlińskim pod kierunkiem Maxa Plancka. Doktorat w 1914 r. W okresie I wojny światowej jako jeniec rosyjski spędził 5 lat na Syberii.
Po wojnie współpracownik Hansa Geigera w Physikalisch-Technische Reichsanstalt w Berlinie, gdzie dokonał swoich najistotniejszych odkryć, w szczególności wspólnie z Geigerem stworzył "metodę koincydencji". Zbudowany przez niego w związku z tym obwód elektryczny był jedną z pierwszych w historii realizacją bramki logicznej AND (1924), co miało istotne znaczenie dla późniejszej konstrukcji komputera. Badał też zjawisko Comptona. W 1929 r. wyjaśnił rzeczywistą naturę promieniowania kosmicznego. W 1930 r. wspólnie z H. Beckerem odkrył, że beryl bombardowany cząstkami alfa wysyła przenikliwe promieniowanie, które następnie James Chadwick zinterpretował jako strumień neutronów.
W latach 1930-1932 był profesorem uniwersytetu w Gießen. W 1932 r. został dyrektorem Instytutu Fizyki uniwersytetu w Heidelbergu. W 1934 r. objął stanowisko dyrektora Instytutu Fizyki w Instytucie Badań Medycznych Maxa Plancka. W czasie II wojny światowej prowadził badania naukowe o charakterze wojskowym. Nigdy nie uważał tego za coś niestosownego.
Zawsze uważał się za patriotę niemieckiego. Był żonaty z Rosjanką, Barbarą Biełow. Mieli dwoje dzieci. Miał bogate zainteresowania artystyczne: doskonale grał na fortepianie, malował niezłe obrazy (olejne i akwarele). Był bardzo wrażliwy na krytykę.
