| Wanda Gosławska | |
| Imiona i nazwisko | Wanda Gosławska |
| Data i miejsce urodzenia | 26 maja 1922 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | ceramika, medalierstwo |
Wanda Gosławska z d. Mankin (ur. 26 maja 1922 w Warszawie) – polska artystka plastyk, ceramiczka i rzeźbiarka. Autorka licznych prac z zakresu plastyki dekoracyjnej, związana m.in. z Cepelią i warszawskim okręgiem ZPAP, żona Józefa Gosławskiego, rzeźbiarza i medaliera.
Spis treści |
Urodzona w Warszawie, dzieciństwo spędziła w Kaliszu. Podczas II wojny światowej przebywała na robotach przymusowych w III Rzeszy. W latach 1946-1950 studentka PWSSP w Poznaniu. We wrześniu 1948 wyszła za mąż za Józefa Gosławskiego[1], z którym miała dwie córki – Bożenę Stefanię i Marię Annę.
Pracowała m.in. jako: scenograf w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, kierownik artystyczny Spółdzielni "Kwiatogal", członek Komisji Rzeczoznawców Spółdzielni "Cepelia" oraz starszy inspektor nadzoru artystycznego w Cepelii (1966-1969).
W 1952 wraz z Józefem i Stanisławem Gosławskim uczestniczyła w realizacji rzeźby Muzyka na warszawskim MDM[2]. W 1961 brała udział w pracach nad projektem i realizacją wnętrza sklepu Jablonex przy ul. Żurawiej w Warszawie. W 1963 wykonała mozaikę ścienną dla sklepu Jubiler przy Rondzie Waszyngtona na Saskiej Kępie[3]. Zrealizowała również cykl obrazów ceramicznych dla hotelu Merkury w Poznaniu (1966). Projektantka znaku graficznego, którym posługuje się Towarzystwo Przyjaciół Wąwolnicy[4].
Awers medalu poświęconego Marii Curie Skłodowskiej