| Wang Anshi | |
 | |
| Chińskie nazwisko i imię | |
| Hanyu pinyin | Wáng Ānshí |
| Wade-Giles | Wang An-shih |
| Zn. tradycyjne | 王安石 |
| Zn. uproszczone | 王安石 |
Wang Anshi (ur. 18 grudnia 1021, zm. 21 maja 1086) – chiński urzędnik i reformator z czasów dynastii Song. Był także pisarzem, filozofem i teoretykiem literatury.
W 1069 roku został powołany na doradcę cesarza Shenzonga, a w latach 1070-1074 i 1075-1076 pełnił funkcję pierwszego ministra. Podczas sprawowania urzędu Wang wystąpił z projektem radykalnych reform społeczno-gospodarczych. Postulował ograniczyć wielką prywatną własność gruntów i wprowadzić kredyty dla chłopów. Był zwolennikiem kontroli wymiaru podatków, cen i handlu; w każdej wsi miała obowiązywać wspólna odpowiedzialność finansowa. Z inicjatywy Wanga wdrożono system baojia. Propozycje Wang Anshi spotkały się ze zdecydowanym oporem konserwatywnej, konfucjańskiej elity społeczeństwa, m.in. Sima Guanga, Shen Kuo, Su Dongpo i Ouyang Xiu. Wang został zdymisjonowany, a reformy ostatecznie zarzucono po śmierci cesarza Shenzonga w 1085 roku.
Do zaproponowanych przez Wang Anshi reform powrócono w 1094 roku, wprowadzając je jednak tylko połowicznie, zaniedbując przede wszystkim ich wymiar społeczny.
Encyklopedia historyczna świata. Tom IV. Kraków: Wydawnictwo Opres, 2000. ISBN 83-85909-48-6.
