| Wawrzyn Akademicki | |
Awers | |
Baretka | |
| Ustanowiono | 21 lutego 1934 |
| Wielkość | ø 38 mm |
Wawrzyn Akademicki – polskie odznaczenie ustanowione w 1934 r., przyznawane corocznie osobom zasłużonym dla literatury na wniosek Polskiej Akademii Literatury w okresie II Rzeczypospolitej[1].
Spis treści |
Odznaczenie zostało ustanowione Zarządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 21 lutego 1934 r.[2]
Wawrzyn był nadawany osobom, które zasłużyły się dla polskiej literatury przez:
Odznaczenie nadawał Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek Polskiej Akademii Literatury.
Osoby odznaczone Wawrzynem otrzymywały – oprócz odznaki – dyplom stwierdzający nadanie odznaczenia z wyszczególnieniem nagrodzonych zasług.
Osoby odznaczone Wawrzynem pokrywały rzeczywiste koszty wykonania odznaczenia.
Odznaczenie było dwustopniowe:
Odznaka złotego Wawrzynu, o średnicy 38 mm, składała się z sześciu złotych ramion złączonych ażurowymi polami; w środku na skrzyżowaniu ramion eliptyczne pole pokryte czerwoną emalią, na emalii znajdował się srebrny monogram "AL", odwrotna strona była złota i gładka.
Odznaka srebrnego Wawrzynu, o średnicy 38 mm, składała się z sześciu srebrnych ramion złączonych ażurowymi polami; w środku na skrzyżowaniu ramion eliptyczne pole pokryte żółtą emalią, na emalii znajdował się srebrny monogram "AL", odwrotna strona była srebrna i gładka.
Wstążka obu stopni Wawrzynów była zielona z białymi paskami. Miała szerokość 37 mm. Wawrzyn był przymocowany do wstążki za pomocą złotego lub srebrnego kółka.
Baretka miała analogiczny kolor i była taka sama dla obu stopni odznaczenia.