Wazodilatacja

Wazodilatacja - medyczny termin określający rozkurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych. Skutkiem tego procesu jest poszerzenie światła naczyń i spadek ciśnienia krwi, ponieważ rośnie ogólna objętość układu krwionośnego przy stałej objętości krwi. Procesem przeciwnym do wazodilatacji jest wazokonstrykcja.

Substancje powodujące wazodilatację wykorzystywane są często jako leki w leczeniu nadciśnienia.

[edytuj] Substancje czynne powodujące wazodilatację

• Adenozyna (wyjątkiem jest tętnica doprowadzająca ciałka nerkowego kiedy to adenozyna powoduje jej wazokonstrykcję)
• Inozyna
• Adrenalina i noradrenalina poszerzają naczynia krwionośne w mięśniach szkieletowych, działając na receptory beta-2 adrenergiczne. Substancje te powodują jednak wazokonstrykcję innych naczyń.
• Natriuretyczny peptyd przedsionkowy
• Bradykinina
• Histamina - jest to jeden z mediatorów stanu zapalnego oraz reakcji alergicznej. Jej gwałtowny wyrzut, pojawiający się np. we wstrząsie anafilaktycznym, powoduje nagły, niekiedy zagrażający życiu, spadek ciśnienia.
• Kwas nikotynowy
• Tlenek azotu - silny endogenny przekaźnik powodujący rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Działanie grupy leków zwanych ogólnie nitratami (nitrogliceryna) opiera się na dostarczaniu egzogennych grup NO.
• Czynnik aktywujący płytki (PAF)
• Prostacyklina i inne prostaglandyny
• Tetrahydrokanabinol - substancja czynna marihuany ma łagodne działanie wazodilatacyjne, będące przyczyną zaczerwienienia oczu u palaczy.
• Papaweryna - alkaloid opium o silnym działaniu rozkurczającym nie tylko naczynia.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.