| Wesley Snipes | |
 Wesley Snipes w 2009 roku | |
| Prawdziwe imię i nazwisko | Wesley Trent Snipes |
| Data i miejsce urodzenia | 31 lipca 1962 Orlando |
| Zawód | aktor, producent filmowy |
| Współmałżonek | 1. April DuBois (1985-1990) 2. Nikki Park (od 2003) |
| Lata aktywności | od 1987 |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Wesley Trent Snipes (ur. 31 lipca 1962 w Orlando) – amerykański aktor i producent filmowy.
Spis treści |
Syn wojskowego Amerykańskich Sił Powietrznych Rudolpha Snipesa i Marion, dorastał na ulicach nowojorskiego Południowego Bronxu. Ukończył artystyczną szkołę średnią High School for the Performing Arts w Nowym Jorku. Swoją edukację kontynuował w szkole średniej w Orlando na Florydzie. W latach 1978-82 uczęszczał na Uniwersytet Stanowy Nowego Jorku (SUNY) w Purchase w stanie Nowego Jorku na kierunek sztuki teatralnej, jednak dyplom uzyskał w 1985 roku. Występował w objazdowych teatrach i regionalnych produkcjach. W 1985 roku podjął pracę jako instalator telefoniczny koło Nowego Jorku. Zadebiutował na scenie Broadwayu w dwóch spektaklach – Chłopaki zimy (The Boys of Winter) jako L. B. w Biltmore Theatre (1-8 grudnia 1985) i Egzekucja sprawiedliwości (Execution of Justice) Emily Mann w potrójnej roli Richarda Pabicha, siostry Boom Boom i Sullivana w Virginia Theatre (13-22 marca 1986) oraz wystąpił w sztuce Wole Soyinki Śmierć i królewski koniuszy (Death and the King's Horesman). Przyłączył się także do podróżnej trupy aktorskiej Struttin'Street Stuff, występując w pobliskich parkach i szkołach.
Swoją karierę na dużym ekranie rozpoczął od udziału w komedii sportowej Dzikie koty (Wildcats, 1986) z Goldie Hawn jako zawodnik futbolu amerykańskiego Trumaine, dramacie sportowym Ulice złota (Streets of Gold, 1986) w roli utalentowanego boksera z Klausem Marią Brandauerem i Adrianem Pasdarem i serialu Policjanci z Miami (Miami Vice, 1986). W 1987 roku wystąpił w 17-minutowym teledysku Michaela Jacksona Bad w reżyserii Martina Scorsese jako przywódca gangu Mini Max. Jego kreacja sierżanta Bookmana w serialu HBO Opowieści wojenne z Wietnamu (Vietnam War Story, 1988) przyniosła mu nagrodę CableACE.
Po występie w komedii sportowej Pierwsza liga (Major League, 1989) u boku Toma Berengera, Charliego Sheena i Rene Russo oraz sensacyjnym dramacie kryminalnym Abela Ferrary Król Nowego Jorku (King of New York, 1990) z Christopherem Walkenem, Davidem Caruso i Laurence'em Fishburne'em, został zaangażowany do dwóch filmów Spike'a Lee – Mo' Better Blues (1990) jako saksofonista jazzowy u boku Denzela Washingtona i Malaria (Jungle Fever, 1991).
Wystąpił potem w kasowych filmach: Biali nie potrafią skakać (White Men Can't Jump, 1992) z Woodym Harrelsonem jako uliczny koszykarz, Pasażer 57 (Passenger 57, 1992), Taniec na wodzie (Waterdance, 1992), Wschodzące słońce (Rising Sun, 1993) z Seanem Connerym, Człowiek demolka (Demolition Man, 1993) z Sylvestrem Stallone'em i Sandrą Bullock, Strefa zrzutu (Drop Zone, 1994), Ślicznotki (To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar, 1995) jako jedna z trzech drag queen, Pociąg z forsą (Money Train, 1995) z Woodym Harrelsonem i Jennifer Lopez, Fan (The Fan, 1996) jako gwiazdor baseballu z Robertem De Niro i Ellen Barkin oraz Wydział pościgowy (U. S. Marshals, 1998) u boku Tommy'ego Lee Jonesa i Roberta Downeya Jr.
Jest dwukrotnym laureatem nagrody Image; za rolę króla handlu narkotykami w dramacie kryminalnym Mario Van Peeblesa New Jack City (1991) i postać George'a Du Vaula w tele dramacie HBO Amerykański sen (America's Dream, 1996). Za kreację reżysera z Los Angeles w dramacie Ta jedna noc (One Night Stand, 1997) został uhonorowany Pucharem Volpi na Festiwalu Filmowym w Wenecji.
Swoje umiejętności sztuk walki karate, kung-fu i capoeira zaprezentował na ekranie w roli dhampira Blade'a w filmie akcji Blade: Wieczny łowca (Blade, 1998), za którą odebrał nagrodę Blockbuster Entertainment, a także w sequelach – Blade: Wieczny łowca II (Blade 2, 2002) i Blade: Mroczna trójca (Blade: Trinity, 2004).
Po nieudanym związku małżeńskim z April DuBois (1985-1990), z którą ma syna Jelaniego Asara (ur. 1988), w dniu 17 marca 2003 roku poślubił koreańską artystkę malarkę Nakyung "Nikki" Park. Mają troje dzieci; dwie córki – Iset (ur. 2001) i Juę (ur. 2003) oraz syna Alimayu Moa-T (ur. 26 marca 2007). Spotykał się z azjatycką modelką Donną Wong (1996-1998) i Halle Berry.
W 1993 roku został zatrzymany za nielegalne posiadanie broni, a rok potem uciekając przed policją z prędkością ponad 200 km na godzinę spowodował wypadek i był aresztowany za przekroczenie prędkości na autostradzie. W 2008 r. sąd w stanie Floryda skazał aktora na 3 lata więzienia za przestępstwa podatkowe. Udowodniono mu umyślne uchylanie się od płacenia podatków federalnych w latach 1999 – 2001.[1]
