West End jest popularnym określeniem dzielnicy teatrów ulokowanych w centralnym Londynie. Roczna liczba widzów wszystkich teatrów przekracza 13 milionów[1].
Spis treści |
Pierwszy teatr w tym rejonie Theatre Royal powstał tu już w roku 1663[2]. Obecnie znajduje się tu około czterdzieści teatrów w rejonie ograniczonym ulicami:
Najwięcej teatrów znajduje się na ulicach:
W repertuarze dominują głównie lżejsze formy teatralne, jak musicale, komedie i farsy. Większość teatrów powstało w epoce wiktoriańskiej oraz następującej po niej edwardiańskiej. Są własnością prywatną. Ponieważ w większości są zabytkami, proces ich dostosowania do współczesnych wymagań bezpieczeństwa, wygody widzów (toalety, miejsca dla niepełnosprawnych, bary) jest kosztowny i skomplikowany. W roku 2004 był szacowany na kwotą 250 milionów funtów.
Siedem teatrów West Endu jest zarządzane przez Really Useful Group[3], spółkę której jedynym właścicielem jest kompozytor Andrew Lloyd Webber. Drugim dużym zarządcą teatrów jest spółka Delfont Mackintosh[4] (będąca własnością producenta Camerona Mackintosha), która zarządza również siedmioma teatrami.
Długość grania przedstawień nie zależy wyłącznie od sprzedaży biletów (przy czym musicale są zwykle dłużej grane niż przedstawienia dramatyczne). Na West Endzie zostało ustanowione większość rekordów frekwencyjnych w historii teatru, m.in:
Innymi znanymi z West Endu spektaklami są m.in:
W ostatnich latach nasila się tendencja do przerabiania na musicale hitów filmowych. Przykładem takich musicali są m.in: Król Lew, Priscilla, Królowa Pustyni, Lakier do Włosów czy Billy Elliot.
Kilka nagród teatralnych jest związanych bezpośrednio z West Endem. Są to:
