Wieża – w architekturze konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym[1]. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon).
Zasady obliczeń statycznych stalowych wież oraz masztów regulują normy PN-B-03202:2002 Konstrukcje stalowe. Wieże i maszty. Projektowanie i wykonanie oraz PN-EN 1993-3-1:2006 Eurokod 3 - Projektowanie konstrukcji stalowych - Część 3 -1: Wieże, maszty i kominy -- Wieże i maszty.
Ze względu na przeznaczenie wyróżniamy kilkanaście rodzajów wież:
