Wielka czwórka I wojny światowej – przywódcy czterech spośród zwycięskich państw sprzymierzonych przeciw państwom centralnym podczas I wojny światowej, którzy wzięli udział w konferencji pokojowej w Paryżu w styczniu 1919.
Byli to[1]:
Pierwsi trzej z nich określani bywali mianem "wielkiej trójki" (albo "grubej trójki").