| Wielka miłość Balzaka | |
| Gatunek serialu | kostiumowy, film biograficzny |
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | polski francuski |
| Główne role | Pierre Meyrand Beata Tyszkiewicz |
| Liczba odcinków | 7 |
| 1. Nadzieje i upokorzenia 2. Cudzoziemka 3. Contessa 4. Komedia ludzka 5. Spotkanie w Sankt-Petersburgu 6. Linoskoczki 7. Wyzwolony | |
| Produkcja | |
| Reżyseria | Jacqueline Audry Wojciech Solarz |
| Scenariusz | Yves Jamiaque Jerzy Stefan Stawiński |
| Muzyka | Wojciech Kilar |
| Zdjęcia | Antoni Wójtowicz |
| Scenografia | Halina Dobrowolska Tadeusz Kosarewicz |
| Czas trwania odcinka | 51-59 min. |
| Emisja | |
| Stacja telewizyjna | Telewizja Polska Eurodis-Telecinex |
| Lata emisji | 1973 |
| Data premiery | 25 marca 1973 (Polska) 19 kwietnia 1973 |
Wielka miłość Balzaka (franc. Un Grand Amour de Balzac) – polsko-francuski siedmioodcinkowy serial telewizyjny z 1973 roku, wyprodukowany przez Telewizję Polską we współpracy z Eurodis-Telecinex.
Serial opiera się na fabularyzowanej historii związku Eweliny Hańskiej z Honoré de Balzakiem. Jego akcja rozpoczyna się w 1833 roku, kiedy to mieszkająca w Wierzchowni Ewelina Hańska (Beata Tyszkiewicz), zafascynowana twórczością pisarza (Pierre Meyrand), wysyła do niego pierwszy list. Wkrótce dochodzi do ich spotkania w Neuchâtel w Szwajcarii i zaczynają prowadzić bardziej regularną korespondencję, wykraczającą poza zwykłą przyjaźń. Jeden z listów trafia do rąk męża Hańskiej, o 25 lat od niej starszego Wacława (Zdzisław Mrożewski), co znacznie ogranicza możliwości spotkań. Balzak równolegle oprócz romansu z Hańską, nawiązuje drugi z Sarą Guidoni-Visconti (Ewa Wiśniewska). Gdy informacje o tym docierają do Eweliny, zrywa z pisarzem. Ten popada w kłopoty finansowe i aby się utrzymać pisze kolejne tomy Komedii ludzkiej. W 1841 roku umiera Wacław Hański, Hańska spotyka się z Balzakiem, ale odrzuca jego oświadczyny. W 1848 roku Balzac przyjeżdża do Wierzchowni, do majątku Hańskiej. Ta, mając świadomość, że jest on ciężko chory, wyraża zgodę na ślub. Zawierają go w 1850 roku, kilka miesięcy później Balzac umiera.
Przygotowania do realizacji serialu trwały siedem lat. Na planie pracowało ok. 300 aktorów zarówno z Polski, jak i z Francji. Sceny plenerowe kręcono w faktycznych miejscach akcji m.in. w Paryżu, Leningradzie i Alpach Szwajcarskich, a w Polsce w Krakowie, Walewicach, Nieborowie oraz w Warszawie: w Wilanowie i Łazienkach Królewskich. Serial, poza Polską i Francją, był emitowany m.in. w Szwecji, Belgii, Szwajcarii i Kanadzie.