| Wiesław Mering | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 grudnia 1945 Żukowo | |
| biskup diecezjalny włocławski | ||
| Okres sprawowania | od 2003 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 21 maja 1972 | |
| Nominacja biskupia | 25 marca 2003 | |
| Sakra biskupia | 26 kwietnia 2003 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | ||
 Wiesław Mering w Wikicytatach | ||
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 26 kwietnia 2003 |
| Konsekrator | Józef Kowalczyk |
| Współkonsekratorzy | Bronisław Dembowski Jan Bernard Szlaga |
Wiesław Alojzy Mering (ur. 10 grudnia 1945 w Żukowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny włocławski od 2003.
Uczył się w III Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni, gdzie w 1962 złożył egzamin dojrzałości. W wieku 17 lat wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, jednak po dwóch latach zrezygnował z edukacji na tej uczelni i przeniósł się na Wydział Filozoficzny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Po uzyskaniu w 1969 magisterium z filozofii chrześcijańskiej, na podstawie pracy Katalog chronologiczny pism Jana Gersona, powrócił do pelplińskiego seminarium. Święcenia kapłańskie przyjął 21 maja 1972 w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni z rąk biskupa pomocniczego chełmińskiego Zygfryda Kowalskiego.
Przez dwa lata był wikariuszem w parafii św. Marcina w Sierakowicach. W 1976 ukończył studia doktoranckie na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, uwieńczone doktoratem nauk humanistycznych z filozofii. Po uzyskaniu w 1977 stypendium rządu francuskiego studiował teologię na Uniwersytecie Nauk Humanistycznych w Strasburgu, gdzie uzyskał stopień licencjata[1].
Po powrocie do kraju w 1977 został wikariuszem w parafii Chrystusa Króla w Toruniu, a następnie w Gdyni-Demptowie (1978–1981). W latach 1981–1983 pełnił obowiązki proboszcza w parafii Lignowy, był również diecezjalnym duszpasterzem rodzin.
W roku akademickim 1980/1981 został profesorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Od 1988 wykładał metafizykę, ogólną metodologię nauk, historię filozofii, od 1989 antropologię filozoficzną, a od 1990 teorię poznania. Był także lektorem języka francuskiego. Od 1992 pełnił obowiązki rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. W latach 1984–1986 wykładał metafizykę, teorię poznania i psychologię ogólną w Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie, a od 1994 w Wyższym Seminarium Duchownym w Elblągu[2].
W 1989 wyróżniony został godnością kapelana honorowego, a w 1994 prałata honorowego Jego Świątobliwości.
W 1992 włączony został do Kapituły Katedralnej Pelplińskiej jako kanonik honorowy, a od 1994 jako kanonik gremialny. Należał także do Kolegium konsultorów Diecezji Pelplińskiej, do Rady kapłańskiej, Rady Programowej Radia Głos oraz Rady Programowej Kwartalnika „Pastores”.
Jest autorem książki Wstęp do filozofii (1996).
| Poprzednik Bronisław Dembowski |  | Biskup diecezjalny włocławski od 2003 | | Następca — |
