Wikłacz olbrzymi

Wikłacz olbrzymi
Euplectes progne[1]
(Boddaert, 1783)
Samiec na łodydze wysokiej trawy
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	wróblowe
Podrząd	śpiewające
Rodzina	wikłaczowate
Podrodzina	wikłacze
Rodzaj	Euplectes
Gatunek	wikłacz olbrzymi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
najmniejszej troski
Zasięg występowania
Zasięg wikłacza olbrzymiego obejmuje kilka odseparowanych od siebie areałów.
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Wikłacz olbrzymi (Euplectes progne) – zamieszkujący Afrykę gatunek ptaka z rodziny wikłaczowatych. Jest jednym z największych przedstawicieli tej rodziny. Znany z lotów godowych samców, które prezentują swe niezwykle długie, czarne ogony w trakcie powietrznych akrobacji^[3].

Opis gatunku 

W porze godowej występuje wyraźny dymorfizm płciowy: samce w szacie godowej są smoliście czarne z niezwykle długim, efektownym ogonem, który w locie układa się niczym żałobny tren^[4]. Ogon samca stanowi ponad połowę długości jego ciała. Poza czernią jedynie na skrzydłach odznacza się fragment złożony z czerwonych i białych piór. Samice, młode i samce w stanie spoczynku mają skromniejsze brązowo-czarne upierzenie, a ich ogon jest znacznie krótszy. Jedynie przednia krawędź skrzydła jest nadal czerwono-biała. Wikłacze olbrzymie mają dość krótkie i silne nogi oraz jasnoniebieskie i grube, przystosowane do rozdrabniania ziaren dzioby.

Średnie wymiary 

• Długość:
  • samce: 16-19 cm, w porze godowej, wraz z ogonem nawet do 60 cm;
  • samice: 12-14 cm;
• Waga: 25-45 g.

Biotop 

Otwarte, trawiaste lub uprawne obszary, jednak w pobliżu stałych źródeł wody.

Pożywienie 

Ziarna dzikich traw i zbóż uprawnych. Młode karmione są również owadami.

Samiec wikłacza olbrzymiego w trakcie lotu tokowego

Rozmnażanie 

Samce są poligamiczne i w jednym sezonie lęgowym mogą mieć do 5 partnerek. Samce prezentują swój ogon w czasie lotów tokowych nad swoim terytorium. Samice wybierają partnerów o najokazalszych ogonach^[3]. Gniazdo budowane może być zarówno przez samca lub samicę i jest solidnym, owalnym koszykiem splecionym z źdźbeł traw, z bocznym wejściem. Sezon lęgowy trwa od października do czerwca, najczęściej jednak składanie jaj przypada na listopad-luty. Samica składa 1-4 jaja i wysiaduje je sama przez 12-14 dni. Młode opuszczają gniazdo po około 17 dniach, ale są dokarmiane przez samicę jeszcze przez następne dwa tygodnie^[5].

Przypisy