| Wincenty Kot | ||
| prymas Polski i Litwy | ||
 | ||
| ||
| Data urodzenia | 1395 | |
| Data śmierci | 2 grudnia 1448 | |
| arcybiskup gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1437-1448 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Nominacja biskupia | 15 marca 1437 | |
| Sakra biskupia | 1 września 1437 | |
| Kreacja kardynalska | 11 marca 1441 Antypapież Feliks V (zrezygnował 2 października 1447) | |
| Kościół tytularny | S. Crisogono | |
Wincenty Kot z Dębna herbu Doliwa (ur. 1395 - zm. 1448) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, podkanclerzy koronny.
W 1432 Władysław II Jagiełło wyznaczył go jako opiekuna dla swoich dzieci i z poparcia królewskiego otrzymał liczne prebendy kościelne m.in. kanonię gnieźnieńską i poznańską. W 1433 został podkanclerzym koronnym. W 1437 został arcybiskupem gnieźnieńskim. Zwalczał wpływy husytyzmu, popierając Zbigniewa Oleśnickiego, który pobił stronników husyckich w bitwie pod Grotnikami 1439. Poparł antypapieża Feliksa V i z jego rąk otrzymał kapelusz kardynalski z tytułem Sancti Chrysogoni (ok. 1441).
W czasie bezkrólewia po śmierci Władysława Warneńczyka, wysunął za poparciem Oleśnickiego kandydaturę do tronu margrabiego brandenburskiego Fryderyka II. 3 marca 1446 na zjeździe w Piotrkowie, ogłosił jednak wybór księcia mazowieckiego Bolesława IV na króla Polski. Aktywnie uczestnicząc w życiu politycznym Królestwa Polskiego, nie zaniedbywał działalności duszpasterskiej i przeprowadzał liczne wizytacje kanoniczne w archidiecezji oraz dążył do pomnażania majątku kościelnego.
25 czerwca 1447 koronował ostatecznie w katedrze na Wawelu Kazimierza Jagiellończyka. Uznając prawowitego papieża Mikołaja V zwrócił mu nieprawnie nabyty kapelusz kardynalski.
Zmarł 14 sierpnia 1448, nie odzyskawszy godności kardynalskiej.
| Poprzednik Wojciech Jastrzębiec |  | Prymas Polski i Litwy 1437-1448 | | Następca Władysław Oporowski |
