Winlandia (prawdopodobnie Kraj Łąk) to nazwa nadana odkrytej w roku 1000 przez Wikinga Bjarniego Herjólfssona, zaś zasiedlonej przez Leifa Erikssona części Ameryki Północnej. Odkryty wówczas fragment lądu jest dziś różnie identyfikowany; przypuszczalnie była to Nowa Fundlandia lub Ziemia Baffina.
Spis treści |
W latach sześćdziesiątych XX wieku dwoje norweskich badaczy, Helge Instad i Anne-Stine Instad, w kanadyjskiej miejscowości L'Anse aux Meadows natrafiło na ślady domów, które na podstawie dalszych wykopalisk zakwalifikowali jako wikińskie. To odkrycie wzmocniło wiarygodność tezy o umiejscowieniu Winlandii właśnie w Nowej Fundlandii.
Nazwa vinland została wyprowadzona przez Adama z Bremy w jego dziele Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum od staronorweskiego vín (przez długie í) oznaczającego wino. Ten średniowieczny historyk uważał, że Leif zastosował taki sam chwyt propagandowy, jak jego ojciec Eryk Rudy, nazywając Grenlandię zieloną wyspą, co miało na celu przyciągnięcie osadników. Obecnie historycy uważają jednak, że nazwa Winlandii pochodzi od vin (przez krótkie i), oznaczającego łąkę. Hipoteza ta była już znana w latach 60. XX w., więc możliwe jest, że właśnie z tego powodu badacze pojechali do miejscowości L'Anse aux Meadows (ang.-fr. Zatoka Łąk).
