Widget
Podziel się:

Wołodymyr Wiatrowycz


Wołodymyr Wiatrowycz
Wołodymyr Wiatrowycz (2006)
Wołodymyr Wiatrowycz (2006)
Data i miejsce urodzenia7 czerwca 1977
Lwów
Zawódhistoryk

Wołodymyr Wiatrowycz (ukr. Володи́мир В'ятро́вич), ur. 7 czerwca 1977 we Lwowie – ukraiński historyk specjalizujący się w badaniach ukraińskiego ruchu niepodległościowego. Kandydat nauk historycznych, dyrektor Centrum Badań Ruchu Wyzwoleńczego we Lwowie, członek rady nadzorczej muzeum "Więzienie przy Łąckiego", w latach 2008-2010 dyrektor Archiwum Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[1]. Uznawany za jednego z czołowych współczesnych apologetów OUN i UPA[2].

Spis treści

[edytuj] Publikacje

[edytuj] Monografie

  • Сотенний "Бурлака" (2000)
  • Рейди УПА теренами Чехословаччини (Lwów, 2001)
  • Армія безсмертних. Повстанські світлини (Lwów, 2002)
  • Ставлення ОУН до євреїв: формування позиції на тлі катастрофи (Lwów, 2006)
  • Польсько-українські стосунки в 1942—1947 роках у документах ОУН та УПА (redakcja) (Lwów, 2011)
  • Друга польсько-українська війна. 1942—1947 (Kijów, 2011)
  • Історія з грифом "Секретно" (Kijów, 2011)

[edytuj] Prace zbiorowe

  • В. В’ятрович, Р. Грицьків, І. Дерев’яний, Р. Забілий, А. Сова, П. Содоль. Українська Повстанська Армія: історія нескорених (Lwów 2008) (wersja elektroniczna)

[edytuj] Odznaczenia

[edytuj] Krytyka

Wołodymyr Wiatrowycz prezentuje swoją kontrowersyjną książkę "Druga wojna polsko-ukraińska"

Wołodymyr Wiatrowycz jest krytykowany za selektywne podejście do źródeł. Zdaniem T. Kuryły i J. P. Himki ignoruje bądź podważa dokumenty[4] oraz wspomnienia świadków dowodzące zbrodni popełnionych przez OUN i UPA, jednocześnie bezkrytycznie akceptując źródła wytworzone przez ukraińskich nacjonalistów, mające na celu apologię tych organizacji[5][6].

Wiatrowycz przemilcza fakty kolaboracji ukraińskich nacjonalistów z III Rzeszą[7], uważa udział OUN w Holokauście za "historyczny mit"[8], a oskarżenia ukraińskiego podziemia o zbrodnie często odrzuca jako "sowiecką propagandę"[9].

Na podstawie wspomnień Stelli Krenzbach (stanowiących w rzeczywistości historyczną mistyfikację) obliczył, że w UPA jakoby walczyło 25 tys. Żydów[10]. W 2008 roku, gdy pracował w SBU, instytucja ta ujawniła dokument Księga faktów, negujący udział OUN w pogromach lwowskich. Dokument był rozprowadzany ukraińskimi kanałami dyplomatycznymi z intencją przekonania światowej opinii publicznej o pozytywnym stosunku OUN do Żydów. Analiza treści "Księgi faktów" skłoniła Marco Carynnyka, Johna-Paula Himkę i Pera A. Rudlinga do uznania jej za fałszerstwo[11][12].

Jego książka "Druga wojna polsko-ukraińska" spotkała się z krytyką historyków Ihora Iljuszyna i Grzegorza Motyki, którzy zarzucili jej jednostronne spojrzenie na poruszane zagadnienie[13][14].

Przypisy

  1. Notka biograficzna Wołodymyra Wiatrowycza wśród autorów książki Українська Повстанська Армія: історія нескорених
  2. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust: A Study in the Manufacturing of Historical Myths, The Carl Beck Papers in Russian & East European Studies, No. 2107, November 2011, ISSN 0889-275X, s.28
  3. Dekret Prezydenta Ukrainy Nr 1100/2009 «Про відзначення державними нагородами України»
  4. Taras Kuryło, John-Paul Himka, “Iak OUN stavylasia do ievreiv? Rozdumy nad knyzhkoiu Volodymyra V’’iatrovycha”, Ukraina Moderna 13 (2008), s. 253
  5. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., ss.28-31
  6. ...on prawie nie powołuje się ani na historyczną literaturę, ani na anglojęzyczne i niemieckojęzyczne źródła. Autor nie bierze pod uwagę ważnych monografii Karela Berkhoffa, Amira Weinera, Martina Deana, Wendy Lower, Dietera Pohla, Thomasa Sandkühlera, Timothy Snydera, i Szmula Spectora, choć bezsprzecznie mają oni co powiedzieć w jego temacie. Ogromne zbiory niemieckich dokumentów i (...) świadectwa Żydów, jacy z czasem znaleźli się w Ameryce, także ignoruje. Autorowi wystarczyły niemieckie dokumenty dobrane, opublikowane i przetłumaczone na ukraiński przez jego intelektualnego sobowtóra Wołodymyra Kosyka. Czy można to potraktować inaczej niż przejaw prowincjonalizmu w nauce? - Taras Kuryło, John-Paul Himka, “Iak OUN stavylasia do ievreiv...”, s. 264 [1]
  7. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., s.33
  8. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., s.37
  9. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., ss.29-30
  10. W.Wiatrowycz, Stavlennia OUN do ievreiv: formuvannia pozytsii na tli katastrofy, s. 74–82 [cyt. w:] Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., s.68, przyp. 312
  11. Історична напівправда гірша за одверту брехню, wywiad Marco Carynnyka dla LB.ua, 5.11.2009
  12. Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., ss. 15; 29
  13. Kłócą się o "Drugą wojnę polsko-ukraińską". [dostęp 22 grudnia 2011].
  14. Grzegorz Motyka: Nieudana książka (ukr.). Historians.in.ua, 2012-03-22. [dostęp 2012-03-23].

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne