Woda słodka - woda zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli (zasolenie poniżej 0,5‰[potrzebne źródło]). Całość wody słodkiej na kuli ziemskiej pochodzi z procesów parowania i skraplania (ewentualnie resublimacji). W klasyfikacji wód[według kogo?] ze względu na zawartość związków mineralnych wodą słodką nazywa się wodę zawierającą od 100 do 500 mg/l związków mineralnych.
Dostęp do wody słodkiej jest czynnikiem warunkującym życie i przetrwanie wielu gatunków roślin i zwierząt (w tym człowieka). Człowiek może pić tylko wodę słodką (zarówno woda morska jak i woda brachiczna nie mogą być spożywane w bezpośredniej postaci) pozyskując ją z wód powierzchniowych lub podziemnych.
Wody słodkie poza ilością rozpuszczonych soli różnią się od wody morskiej także składem chemicznym. W wodzie morskiej dominują chlorki, które w wodzie słodkiej występują w ilościach znikomych, a za to dominują węglany. Najważniejszym z nich, stanowiącym około 60% wszystkich rozpuszczonych ciał stałych, jest węglan wapnia.
| Sole mineralne w wodzie morskiej i słodkiej za Lityńskim 1952 | |||
|---|---|---|---|
| wody | chlorki % | siarczany % | węglany % |
| woda morska (oceaniczna) | 88,7 | 10,8 | 0,4 |
| woda słodka (rzeczna) | 6,9 | 13,2 | 79,9 |
