| Wojciech Baranowski | ||
| prymas Polski i Litwy | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania |  Rzeczpospolita Obojga Narodów | |
| Data i miejsce urodzenia | 1548 Baranów | |
| Data śmierci | 1615 | |
| arcybiskup gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1608 - 1615 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 1581 | |
| Nominacja biskupia | 1585 | |
| Sakra biskupia | brak danych | |
Wojciech Baranowski herbu Jastrzębiec (ur. 1548 w Baranowie, zm. 1615) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, podkanclerzy koronny.
Był autodydaktą. W 1581 przyjął święcenia kapłańskie. Został sekretarzem królewskim Stefana Batorego i towarzyszył mu w kampanii pskowskiej. W 1581 został sekretarzem wielkim koronnym, w 1584 objął biskupstwo przemyskie. W 1585 był już podkanclerzym koronnym. W 1587 powitał w imieniu senatu elekta Zygmunta III na statku w Gdańsku, nalegając by podpisał pacta conventa zawierające obietnicę przyłączenia Estonii do Rzeczypospolitej. Mianowany w 1590 biskupem płockim w 1591 złożył podkanclerstwo. W latach 1595-1596 posłował w imieniu króla do papieża Klemensa VIII. W 1608 został na krótko biskupem kujawskim, gdyż w tym samym roku został arcybiskupem gnieźnieńskim.
Był wielkim miłośnikiem muzyki; na jego dworze w Łowiczu pracował wybitny kompozytor, organista i dyrygent Mikołaj Zieleński, którego wydania kompozycji w Wenecji Baranowski był sponsorem.
9 września 1594 r. ufundował seminarium duchowne w Pułtusku, które funkcjonowało do 30 czerwca 1865 r.
| Poprzednik Jan Boruchowski |  | Biskup przemyski 1585 - 1591 | | Następca Wawrzyniec Goślicki |
| Poprzednik Piotr Dunin Wolski | | Biskup płocki 1591 - 1608 | | Następca Marcin Szyszkowski |
| Poprzednik Piotr Tylicki | | Biskup włocławski 1608 | | Następca Maciej Pstrokoński |
| Poprzednik Bernard Maciejowski |  | Prymas Polski i Litwy 1608 - 1615 | | Następca Wawrzyniec Gembicki |
