Województwo krakowskie

Ten artykuł dotyczy województwa krakowskiego w latach 1945–1998. Zobacz też: województwo krakowskie.

Województwo krakowskie – dawna jednostka podziału administracyjnego Polski, ze stolicą w Krakowie, powołana 28 czerwca 1946 roku^[1], zniesiona 31 grudnia 1998 r. wraz z utworzeniem województwa małopolskiego. Region kilkukrotnie zmieniał granice.

[edytuj] 1945-1975

Województwo krakowskie

1946-1950

Województwo krakowskie objęło swoim obszarem teren obecnego województwa małopolskiego oraz powiat żywiecki i bielski (do 1951 r.).

Podział na powiaty:

powiaty miejskie (grodzkie): Kraków, od 1951: Nowy Sącz, Tarnów,
powiaty ziemskie: bialski (do 1951), bocheński, brzeski, chrzanowski, dąbrowski, krakowski, limanowski, myślenicki, nowosądecki, nowotarski, olkuski, tarnowski, wadowicki, żywiecki,

[edytuj] Zmiany administracyjne

1 kwietnia 1945 r. – powiat miechowski przeniesiono z województwa kieleckiego do województwa krakowskiego^[2].
18 sierpnia 1945 r. – 4 powiaty województwa krakowskiego (dębicki, gorlicki, jasielski i mielecki) przeniesiono do nowo utworzonego województwa rzeszowskiego.
w 1951 r.
- do województwa katowickiego przyłączono ziemie zlikwidowanego powiatu bialskiego (małopolskiego).
- utworzono powiat oświęcimski.
- utworzono powiaty miejskie w Nowym Sączu, Tarnowie i Zakopanem.
w 1957 r. – podniesiono Kraków do rangi miasta wydzielonego.

[edytuj] 1975-1998

Województwo krakowskie w latach 1975-1998

Rok	Liczba ludności
1975	1 120 300
1980	1 167 500
1985	1 209 300
1990	1 231 600
1995	1 241 400
1998	1 245 000

Reforma administracyjna wprowadzona z dmiem 1 kwietnia 1975 r. znacznie zmniejszyła teren województwa krakowskiego^[3]. Region obejmował 47 gmin (w tym 10 miast), miał powierzchnię 3254 km². Miasto Kraków było jednostkami podziału administracyjnego stopnia wojewódzkiego.

część północnych weszła w skład województwa kieleckiego (8 jednostek)
część wschodnia weszła w skład województwa tarnowskiego (45 jednostek)
część południowa weszła w skład województwa nowosądeckiego (58 jednostek)
część północno-zachodni weszła w skład województwa katowickiego (12 jednostek)
część zachodnia weszła w skład województwa nowosądeckiego (48 jednostek)

W 1990 roku utworzono na terenie województwa osiem Urzędów Rejonowych.

Urząd Rejonowy	Podległe gminy
Kraków	Alwernia, Biskupice, Czernichów, Drwinia, Gdów, Gołcza, Iwanowice, Jerzmanowice-Przeginia, Kłaj, Kocmyrzów-Luborzyca, Krzeszowice, Liszki, Michałowice, Mogilany, Niepołomice, Skała, Skawina, Słomniki, Sułoszowa, Świątniki Górne, Trzyciąż, Wieliczka, Wielka Wieś, Zabierzów i Zielonki oraz miasta Kraków
Myślenice	Dobczyce, Myślenice, Pcim, Raciechowice, Siepraw, Sułkowice, Tokarnia i Wiśniowa
Proszowice	Igołomia-Wawrzeńczyce, Koniusza, Nowe Brzesko, Proszowice i Radziemice

Od 1 stycznia 1999 cały jego obszar wchodzi w skład województwa małopolskiego.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

↑ Dz. U. z 1946 r. Nr 28, poz. 177
↑ Dz. U. z 1945 r. Nr 8, poz. 38
↑ Bartłomiej Kozłowski: Podział Polski na 49 województw (2005) (pol.).

e Podział administracyjny Polski 1975-1998

bialskopodlaskie • białostockie • bielskie • bydgoskie • chełmskie • ciechanowskie • częstochowskie • elbląskie • gdańskie • gorzowskie • jeleniogórskie • kaliskie • katowickie • kieleckie • konińskie • koszalińskie • krakowskie • krośnieńskie • legnickie • leszczyńskie • lubelskie • łomżyńskie • łódzkie • nowosądeckie • olsztyńskie • opolskie • ostrołęckie • pilskie • piotrkowskie • płockie • poznańskie • przemyskie • radomskie • rzeszowskie • siedleckie • sieradzkie • skierniewickie • słupskie • suwalskie • szczecińskie • tarnobrzeskie • tarnowskie • toruńskie • wałbrzyskie • warszawskie • włocławskie • wrocławskie • zamojskie • zielonogórskie